inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marlies Bolsius


Marlies Bolsius
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 10 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Marlies Bolsius: ‘Alumni NIVOZ verbonden, maar wat ga jij doen?’

15 november 2011

Marlies Bolsius

Geplaatst in:

Docenten en schoolleiders uit drie voorbije leerjaren Pedagogische Tact en Pedagogisch Leiderschap van het NIVOZ verzamelden zich op woensdag 9 november jl. in Driebergen, op uitnodiging.  Marlies Bolsius was één van de 20 aanwezige alumni. Ze doet verslag en een oproep aan iedereen om aan te sluiten bij hetkind: Maar het is van belang de blik niet ALLEEN te richten naar Driebergen, maar ook naar elkaar. Wat ga jij  doen, om deze stroming in onderwijsland kracht bij te zetten?  Met deze bijdrage  zet ze een toon.

Van: Marlies Bolsius, alumni Pedagogische Tact 2008-2009

Op 9 november jl was de eerste alumnidag. Een 2o-tal collega’s uit de trajecten Pedagogische Tact en Pedagogisch Leiderschap van het NIVOZ verscheen in Driebergen, op uitnodiging. Ik was één van hen.  Met 63 jaar was ik de oudste, zoals ik dat ook was toen ik in 2008 deelnam aan het allereerste traject PT voor leerkrachten.  Mijn naam is Marlies Bolsius. 44 jaar geleden studeerde ik af aan de KLOS  in Middelburg en kreeg meteen de zware taak om op 20-jarige leeftijd een kleuterschool op te richten in een nieuwbouwwijk. Na 1,5 jaar beleefde ik met 46 kleutertjes in één klas een ‘jaar van mijn leven’!  Met vallen en opstaan hield een enorme passie voor HET KIND me op de been.

In het tweede jaar beging ik in de ogen van mijn inspecterend bestuur de enorme ‘misstap’ dat ik zwanger raakte én trouwde. Dat was in die tijd ‘not done’. Ontslag op staande voet was het gevolg. Maar de passie werd er niet minder door. Thuis groeide het aantal kinderen naar zeven en op school bleef ik actief via ontelbaar veel korte en langere ‘vervangingen’. In het werken vóor, dóor en mét kinderen zat de belangrijkste uitdaging in mijn leven.

Aan de hand van mijn jongste dochter stapte ik begin 90-jaren onze plaatselijke basisschool De Pijler in. Een langdurige vervanging liep over in een fulltime aanstelling. Ik groeide via IB, onderbouwcoördinator en staflid door naar de functie van adjunct-directeur. Een ontmoeting met Ferre Laevers (EGO-onderwijs) en zijn gedachtegoed gaf kleur aan elke onderwijsvezel die ik in me had. Er  ontstonden wonderlijk mooie contacten met kinderen, ouders en collega’s.

Maar er kwam een kink in de kabel. Een nieuw bestuur wilde, via een opgelegde weg, scoren. Er kwam een nieuwe directeur die als een olifant in de porseleinkast te werk ging, met de inspecteur en ‘meneer Cito’ in zijn kielzog. Die veranderingen doofden bijna mijn vuur…

Een geluk bij een ongeluk was de ingang die ik – min of meer toevalligerwijs – vervolgens in 2008 bij het NIVOZ kreeg voorgeschoteld. In het traject Pedagogische Tact begreep ik opeens dat ik al die jaren zo gek nog niet was. Dat het goed was om bij mijn authentieke zelf te blijven. Opeens was ik in staat om handen en voeten, maar vooral ook woorden te geven aan datgene wat ik altijd deed vanuit mijn intuïtie, mijn eigen ‘wijsheid’, met een oprecht zorgzaam en attent hart voor ELK KIND!

Als ik dan op zo’n alumnimiddag in de kring rondkijk, ben ik blij dat al deze mensen zo veel eerder dan ik in hun loopbaan bij het NIVOZ terecht zijn gekomen. Dan voel ik hoe belangrijk ‘WIJ SAMEN’ zijn voor het onderwijs in Nederland; voor elk kind, elke puber of jongvolwassene die bij ons terecht kan met alles wat er in zit aan talent en eigen- aardig-heden.

En Sieneke Goorhuis maakte ons in haar lezing op deze alumnidag weer attent op hoe zeldzaam een ‘goede pedagoog’ vandaag de dag is! Wat ben ik dan blij dat Luc Stevens de moeite neemt om zijn enorme wijsheid met ons te delen, dat hij ‘de groten’ uit zijn wetenschappelijk en pedagogisch netwerk aan ons presenteert!  Geweldig dat Marcel van Herpen met zijn tomeloze energie een welhaast onuitputtelijke inspiratiebron is voor velen. En dat Nickel van der Vorm de zaak met een stijlvol elan mede draaiende houdt. En wat fijn dat deze crew zich uitbreidt met  fijne onderwijsmensen.

Ontvangst bij de alumnidag van het NIVOZ

En wij, alumni?
Wat gaan wij doen, om deze stroming in onderwijsland kracht bij te zetten?
 Natuurlijk, ieder op zijn plaats, ieder in zijn school, ieder met zijn team… Kunnen wij de kanteling naar HET KIND maken, nu, vandaag nog?

Om het vol te houden,  om stevig te blijven,  zullen we mijns inziens op allerlei manieren verbonden moeten zijn en blijven. Gelegenheden aangrijpen om onszelf te laven aan de bron is een prima middel. Dat ervaar ik zelf de afgelopen drie jaar, een periode waarin ik bijna geen lezing heb overgeslagen.

Maar ik ben ervan overtuigd dat ieder van ons een inspiratiebron op zich kan zijn. En dat het van belang is de blik niet ALLEEN te richten naar
Driebergen, maar ook naar elkaar. Ieder van ons draagt bij in zijn/haar netwerk op de plaats waar hij/zij is. Hoe? Door te zijn wie we zijn. Ieder met zijn verhaal.

We kunnen de verhalen van ‘good practice’ via www.hetkind.org aan elkaar vertellen, elkaar helpen, elkaar steunen, elkaar inspireren. Delen wordt dan vermenigvuldigen. Ik ben er van overtuigd dat veel anderen, spartelende en naar ademsnakkende onderwijsmensen hier ontvankelijk voor zijn. Dat wij hen kunnen ondersteunen als wij een stevig inspirerend en legitimerend netwerk vormen. In verbondenheid!

Ik dank tenslotte Marcel voor zijn boekje ‘Verbondenheid’ , dat ik natuurlijk allang had. Een waardevol cadeautje, met een passend gedichtje in de Zak van de Sint!

Marlies Bolsius, alumna van traject Pedagogische Tact 2008-2009