Column van Tom Pellis: ‘Kevin en Thijs in vliegende vaart’

Door
Tom Pellis
 – 6 januari 2012    

Tom Pellis is directielid en leerkracht op basisschool De Stuifhoek in Made. Zijn bijdrage is een column en gaat over de ‘heren’ Kevin en Thijs.

Het is net 8.30 uur en de gangen vullen zich met kinderen. Op de hoek bij mijn kamertje is de kapstok van groep 3a. Om half negen is het hier altijd druk. Zo druk dat je er een filewaarschuwing voor zou kunnen uitgeven. Iedereen wil als eerste de jas ophangen en dat dwingen sommigen af met geduw en getrek. De regel die zegt dat “we bij de andere muur op elkaar wachten” is dan vaak voor herhaling vatbaar.

Kevin en Thijs willen ook altijd de eerste zijn. Regelmatig eindigen ze als laatste, omdat ze ruzie krijgen en daarom verzocht worden bij de muur te wachten op de anderen. Met als gevolg irritatie aan het begin van de nieuwe schooldag, voor hen en voor de leerkracht.

Dit keer zie ik bij het passeren weer de sensatie in de ogen van de twee heren. Ik voel de drang hen preventief tot bedaren te brengen, maar houd me in. In plaats daarvan hoor ik mezelf zeggen: “Jullie zijn enthousiast, zeg! Mag ik vragen wat er aan de hand is?”

Kevin laat vele gezichten zien. Hij lijkt zich betrapt te voelen, maar na mijn houding gepeild te hebben, verandert zijn uitstraling: “Wij kunnen een kunstje!”, zegt hij. “Mogen we het laten zien?”, vult Thijs meteen aan. Het is nog steeds wat druk in de gang, maar ze zijn niet meer te houden. Nog voor ik goed en wel geknikt heb, heeft Thijs zijn kin al tussen zijn knieën. Kevin neemt een korte, ferme aanloop en duikt met zijn buik bovenop de rug van Thijs.

De machinerie is zichtbaar stabiel, het is een goed getrainde formule. Zonder af te tellen richten ze hun blik simultaan op de horizon. Met licht dichtgeknepen ogen slaan beide piloten hun armen uit als de vleugels van een tweedekker. Precies gelijktijdig begint dit dubbel motorisch gevaarte te grommen. De tocht die het vliegtuig aflegt is slechts in hun ogen af te lezen.

Na een ‘Grrrrrrom’ van tien seconden keren ze terug naar de landingsbaan en staan Kevin en Thijs weer op aarde. Ze kijken me aan of ik wel goed opgelet heb en na mijn welgemeende “Wauw!” hangen de heren hun jas op. De gang is bijna leeg. Kevin en Thijs lopen kalm de klas in. Het is 8.33.

Tom Pellis, directielid en leerkracht op basisschool De Stuifhoek, Made

Tom Pellis’ ideale schoolomgeving is er één waar het kind zoveel ruimte en vrijheid krijgt als het aan kan en is het kind volledig partner in de regie van zijn/haar ontwikkeling. Dat vraagt om een continu natuurlijk verloop van interventies in loslaten en sturen, waarbij het kind wordt uitgedaagd om zichzelf te volgen en zo zichzelf in zijn kwaliteiten leert kennen. Thema’s die Tom momenteel bezighouden zijn communicatie, flow en niet-flow en het spanningsveld subassertief/assertief/agressief.


Gerelateerde items: