inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Merlijn Wentzel


Merlijn Wentzel
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 23 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Video-interview Rob Martens: Onderzoek en praktijkmensen dienen gezamenlijk op te trekken

6 maart 2012

Rob-Martens

Geplaatst in: Legitimering

Hoe kun je een brug kan slaan van wetenschap naar praktijk op school? Deze wezenlijke vraag stellen is niet de vraag beantwoorden, zegt Rob Martens. In dit video-interview met Merlijn Wentzel haalt hij het lijvige rapport aan van de commissie Thom de Graaf – Toekomst Onderwijswetenschappen 2011, maar wijst hij ook op inspirerende onderzoekers als Sietske Waslander (Expeditie Durven, Delen, Doen) en vertelt hij over de gezamenlijke weg die we hebben in te slaan. Een interview in twee delen.

‘’Wat je zou willen is dat leraren en onderzoekers professioneler samenwerken, gezamenlijk optrekken, zodat de onderwijsonderzoeker weer als het ware wordt gedwongen na te denken over de relevantie en de bruikbaarheid van zijn onderzoek;  en de mensen in de praktijk gedwongen worden kritisch te kijken naar het eigen functioneren en wat dat betreft zich horizontaal te verantwoorden om aan te geven: Wij denken heus wel na als we bijvoorbeeld laptops de klas in halen; we zijn kritisch op ons eigen handelen, kortom we gedragen ons als hoog opgeleide professionals.’’

Transcriptie van het intro:
In januari 2011  heeft de commissie Thom de Graaff – de commissie Toekomst Onderwijswetenschappen een lijvig rapport afgeleverd, waarin ze nog een keer vaststellen dat die brug tussen onderwijswetenschappen en praktijk , ik zal niet zeggen ingestort is, maar ze zeggen wel dat die kennisketen heel erg sleets is geworden.

Wat zie je? Je hebt aan de ene kant hoog opgeleide professionals in het onderwijs die nauwelijks meer kennis nemen van bv. wetenschappelijke tijdschriften, zoals Pedagogische Studiën. Dat werd tot de jaren zeventig door duizenden docenten gelezen, maar dat wordt nu helemaal niet meer gelezen.

Dus aan de ene kant heb je een professionaliseringsprobleem bij de docenten, een lage bereidheid om bij te leren, een ‘afwijzend staan’ tegenover bemoeienissen van anderen met hun vak… Maar tenminste zoveel verantwoordelijkheid ligt bij de onderwijswetenschap.
Immers, onderwijsonderzoekers anno 2011 zijn voornamelijk bezig met internationale publicatiepunten. Zij worden gedwongen om onderzoek te doen dat in Amerikaanse tijdschriften gepubliceerd wordt. Dat is het enige dat meetelt, voornamelijk Engelstalige tijdschriften, waar het enorm moeilijk is om in terecht te komen. Die druk is zo enorm geworden. Het leidt ertoe dat Nederlandse onderzoekers amper meer publiceren in vaktijdschriften en zich nauwelijks meer bezighouden met het overdragen van hun kennis op die Nederlandse onderwijspraktijk.

Sterker, de conclusie die ze trekken, zeggen de mensen in de praktijk vaak ‘ daar heb ik niets aan, ik snap het niet, ik kan het niet volgen’ of ‘het is onzin wat je schrijft’. Of ‘in tijdschriften komen alleen maar positieve resultaten’, dat is wat je de laatste tijd veel hoort.”

Maar er zijn ook uitzonderingen, zoals Sietske Waslander: Expeditie durven , delen , doen  is een inspirerend voorbeeld.

Bekijk hier het hele interview:

[vimeo 37115167]

[vimeo 37122609]