inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marleen van der Krogt


marleenvanderkrogt
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Kun je het zien? Over een kind echt zien en de tijd daarvoor nemen hetkind.org/?p=56302

Ongeveer 42 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Sil ontdekt… dat hij mag meedenken

29 april 2012

marleenvanderkrogt

Geplaatst in: Partnerschap,

Sil is het schoolgaande kind, tot leven gebracht binnen het Federatief Samenwerkingsverband Leerlingenzorg (FSL) op Voorne-Putten. Hij stond bekend als een ‘lastig kind’, maar is inmiddels het vertrekpunt geworden voor vernieuwend onderwijs en een verregaande perspectiefwisseling op bijna 40 basisscholen. Regelmatig vertelt Sil over zijn nieuwe schoolleven. De tweede aflevering: ‘Sil ontdekt… dat hij mag meedenken’

Deze zomervakantie lijkt de school voltooid verleden tijd. We zijn lekker ver weg van huis, met vader en moeder, het is mooi weer en ik mag wekenlang zelf weten wat ik doe: voetballen, tafeltennissen, hutten bouwen en dat gewoon de hele dag. Eigenlijk zoals ik het me wens.

Maar dan schrik ik wakker. Ineens bedenk ik me dat ik nog maar een paar dagen vrij ben en maandag op school verwacht wordt. Ik word er niet blij van en heel even denk ik aan wat me weer te wachten staat: een boze juf, saaie lessen, een zere kont van het zitten, een beetje afdwalen in mijn fantasiewereld, het hele riedeltje van voren af aan, ik heb inmiddels al aardig wat ervaring.

Tja, je weet hoe dat gaat zo’n eerste schooldag. Wennen aan elkaar, zeker aan de nieuwe juf, die kinderen veranderen eigenlijk niet. Verhaaltje schrijven, tekening over de vakantie maken, vertellen in de kring. En weet je, tekenen en schrijven vind ik heerlijk. Maar dat zitten in die kring en luisteren naar al die verhalen!

Mijn voeten schuiven over de vloer heen en weer. Mijn handen lijken een eigen leven te leiden, ze tikken met een potlood op mijn knie, op de rand van mijn stoel en echt per ongeluk ook op het meisje naast me. Ik wil best luisteren, maar mijn hoofd zit vol opmerkingen en grappen. En die komen eruit, daar kan ik echt weinig aan doen. Zelf vind ik het ook lastig hoor, ik zou graag anders willen het lukt me alleen niet.

En dan heb ik het nog niet gehad over de indeling die de juf maakt voor de tafelgroepjes.

Wacht even, het lijkt een andere kant op te gaan. Deze nieuwe juf pakt het anders aan. Ik recht mijn rug en spits mijn oren als zij vertelt hoe de tafelgroepjes en werkplekken eruit kunnen gaan zien. Begrijp ik het goed? Vraagt zij of wij mee willen denken?
Ja, ik hoor het goed. Echt chill, we mogen zelf een plek zoeken om te werken. Als het maar een plek is waar je echt goed kunt werken. Naast Mike is supervet, maar voor het werken niet handig. Jelle kan ook niet, die denkt hardop. Stephanie … slim en leuk meisje, werkt hard, kan ik vragen aan stellen en ze is nog mooi ook…

Juf Kim is leuk. Af en toe krijg ik (en dat ziet gelukkig niemand) een vette knipoog van haar. Heel soms lijkt het alsof alleen ik in de klas zit.  Heeft zij meer tijd dan juf Trees, van vorig jaar? Ze wil van mij weten waar ik goed in ben, waar ik blij en gelukkig van word, hoe ik het beste werk, wat ik wil bereiken en hoe ik dat wil gaan doen?

Juf Kim vindt mij heeeeeel bijzonder, dat voel ik.