inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Carm Barten


Carm Barten
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Dit was een les die ik gaf met tranen in mijn ogen. Diepe, rauwe gesprekken werden in deze klas gevoerd’ hetkind.org/?p=53693

Ongeveer 6 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
De bezuinigingen op onderwijs én de zonnebloemen van Martijn

2 mei 2012

Carm Barten

Carm Barten deelde onlangs in het Denk Groter Debat van Fontys zijn twijfels met Marja van Bijsterveldt over het beleid en het belang van de Cito-eindtoets bij schoolkeuzes. Met haar antwoord kon hij niet veel, maar wel met haar toezegging om eens een kijkje te nemen in zijn praktijk, zijn klas op het Antonius Abt in Engelen. In deze bijdrage laat Carm zien wat beslissingen in Den Haag op de werkvloer teweeg brengen. Zijn column ‘De zonnebloemen van Martijn’.

Martijn heeft een laaggemiddelde intelligentie en vindt lezen, rekenen en spelling moeilijk. Het is een knappe jongen die met zijn donkere, fonkelende ogen alles in de omgeving in zich opneemt. Concentreren is dan ook niet zijn sterkste punt. Hij durft als enige in de groep met een kwast op doek dikke klodders verf over elkaar heen te gebruiken, hij is dan ook creatief.

Martijn draagt Vans en zijn broek hangt laag over zijn felgekleurde boxershort, want hij blinkt uit in skateboarden en freerunning. Sinds een half jaar is hij na een moeizame middenbouwperiode naar de bovenbouw doorgestroomd. Hier heeft hij een eigen leerlijn en werkt met veel vakken op het niveau van groep 4. Binnen school krijgt hij structureel RT en daarnaast krijgt hij buiten school extra begeleiding voor lezen en spelling. Ook maakt hij twee keer zoveel toetsen als de rest. Zijn agenda staat vol met extra oefeningen die hij moet doen. Er is dan ook niemand van zijn leeftijd die beter met een agenda om kan gaan dan hij.

Op een dag gaan we met de hele groep op excursie. Martijn is de grootste en mag voorin op de bijrijder stoel met mij meerijden. Achter het theater ligt een parkeerplaats met een grote poort voor de vrachtwagens van de productie en een slagboom voor de auto’s van de bezoekers. Na de excursie staan we met de auto in een lange rij te wachten voor de slagboom. Na een organisatorisch kunstje heeft iedereen een uitrijkaartje ontvangen. Martijn zit naast mij en bekijkt de hele situatie eens rustig. Al snel komt hij met z’n conclusie. Hij wijst naar de poort. ‘Waarom laten ze ons niet allemaal via die poort naar buiten rijden? Dat gaat sneller en dan hadden ze niet dat probleem gehad met die kaartjes. Bovendien had ze dat geld bespaard.”

Vanaf de bestuurdersstoel kijk ik hem aan. Met een glimlach bevestig ik knikkend zijn conclusie, terwijl ik mijn conclusies trek over zijn toekomst. Die jongen komt er wel.

50.000 Leraren zijn onderweg naar de Arena om te protesteren. De kinderen hebben me laten beloven niet te gaan staken, maar gewoon in de klas te zijn. Ik wens m’n collega’s succes en besluit te gaan investeren in onze volgende generatie. Het eerste onderwerp wat ’s morgens in de kring ter sprake komt is het lerarenprotest. Martijn vindt het nu toch wel eens tijd worden dat ik precies ga uitleggen wie minister van Bijsterveldt is en wat ze allemaal van plan is. Na een lang kringgesprek loopt hij niet veel geruster naar zijn tafel en gaat nog even verder met zijn schilderij, voordat hij naar de RT moet. Aan het einde van de dag komt hij nog even langs. ‘Ik hoop dat het ze vandaag gaat lukken in de Arena.’

De volgende dag komt Martijn als eerste de klas binnen gestrompeld. Met een zucht gaat hij naast mij in de kring zitten met zijn skateboard nog onder zijn arm. ‘Het is niet gelukt hè, de bezuinigingen gaan door.’ Binnen de volgende 5 minuten probeer ik het uit te leggen en hem gerust te stellen. Ondertussen zijn de andere kinderen er ook bij komen zitten wanneer hij me ineens met z’n donkere ogen aankijkt. ‘Wat betekent dat nou voor mij?’ Na een nog langer kringgesprek is er uiteindelijk een gezamenlijke eindconclusie. We gaan Martijn met z’n allen helpen wanneer hij geen extra begeleiding meer zou krijgen van de RT.

Het is bijna meivakantie. Martijn laat trots zijn geschilderde zonnebloemen zien. Wederom heeft hij die prachtige techniek gebruikt die alleen hij beheerst. Eindelijk heeft hij zijn ouders zover gekregen, deze vakantie gaat hij naar het Van Gogh Museum. In diezelfde meivakantie is het inmiddels demissionair kabinet, tot een nieuw begrotingsakkoord gekomen. Het onderwijs wordt voor de volledige 300 miljoen aan bezuinigingen ontzien. Ik kan niet wachten Martijn het goede nieuws te vertellen. Wat zullen de volgende zonnebloemen mooi worden!

Carm Barten is leraar op Antonius Abt in Engelen.