inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Joan Hofland


Joan Hofland
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Documentaire Vergeet mij niet: ‘Het ritueel van de groep om het uitgeprocedeerde kind dat weg is, te blijven h hetkind.org/?p=54872

Ongeveer 11 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
De droom van Daniëlle: dressuurpaardenfokker!

6 juli 2012

Joan Hofland

Geplaatst in: Partnerschap,

Joan Hofland schrijft over de vmbo-leerlingen van het Edudelta College in Goes. Als moeder van vier pubers weet zij als geen ander hoe belangrijk het is dat jongeren gemotiveerd aan de slag gaan. Op het moment dat ze een droom hebben en zich daarin vastbijten, fleurt ieder kind op. In acht wekelijkse aflevering vertelt een leerling over zijn of haar droom. Vandaag: Daniëlle Goedman: 15 jaar, dressuurpaardenfokker. ‘Ik ben een vechter en een doorzetter.” 

Toen ik klein was, was ik bang voor paarden. Samen met mijn ouders ben ik toen naar Slagharen geweest en mocht daar op een lieve Shetlander rijden. Opeens vond ik het erg leuk. Sindsdien ben ik gek van paarden en wil ik daar echt mijn beroep van maken.

Een jaar geleden ben ik gaan rijden bij Giselle Franke op haar privéstal in Kloetinge  en ik verzorg daar een witte Welshcop van 17 jaar. Giselle is mijn voorbeeld, want ze is al jong begonnen met één pony. Nu heeft ze een eigen stal en rijdt best hoog in de dressuur. Ik leer veel van haar over het trainen en de omgang met paarden. Volgens haar ben ik een vechter en doorzetter; ik geef niet snel op, ondanks dat ik het al een paar keer flink ben gevallen. Eén keer was zelfs bijna mijn nek en rug gebroken en moest ik lang rusten voordat ik weer helemaal was opgeknapt. Ik durfde daardoor ook een tijdje geen paard meer te rijden. Bij Giselle heb ik het weer langzaam opgebouwd. Door de verzorging van een hengstenveulen kreeg ik weer vertrouwen en nu rijd ik weer paard.

Mijn doel is om uiteindelijk hoog in de dressuursport te komen. Ik zou ook graag een eigen stal willen beginnen, maar daar gaat veel tijd in zitten. Dan zou ik het eerst klein houden, alleen voor mezelf, en het later uitbreiden. Na het vmbo wil ik naar het mbo, richting paardenhouderij. Ook wil ik graag het ORUN-diploma halen zodat ik kan lesgeven.

Mijn voorkeur gaat uit naar vrijheidsdressuur en natural horsemanship, omdat daar de band tussen het paard en de mens centraal staat. Dat vind ik mooi om te zien, vooral als je ziet wat je er allemaal mee kunt doen en bereiken. Je moet er wel veel geduld voor hebben, maar dat heb ik er wel voor over. Ik vind het namelijk belangrijk om een goede band met mijn paard te hebben, dat je elkaar begrijpt. Het presteren komt dan vanzelf, als een soort beloning. Ik leer bij Giselle om op een rustige manier met mijn paard om te gaan.

Soms ben ik wel onzeker of ik het allemaal wel goed doe met de paarden. Als ik bij de paarden ben, dan ben ik er ook echt voor de paarden en wil ik er voor gaan. Maar als iets tegenzit, dan denk ik al snel dat het aan mij ligt of dat ik iets niet goed doe. Maar ik geef nooit op, ga er toch mee door!

De verhalen van de vmbo-ers zijn gebundeld in het boek ‘Klompen en Naaldhakken’, een idee en uitvoering van Joan Hofland. Het boek is tot stand gekomen in samenwerking met fotografe Sonja Obdeijn en het Edudelta College in Goes. En te bestellen bij jhofland@zeelandnet.nl