VPRO’s Tegenlicht brengt een serie afleveringen waarin denkers en hervormers vertellen hoe de toekomstige wereld eruit gaat zien. Voorbij aan de eurocrisis, de huizencrisis en de kredietcrisis en doemscenario’s spreekt Peter Diamandis over alle mogelijkheden, voor de héle wereldbevolking, ook op het gebied van onderwijs. ‘Met de enorme technologische ontwikkeling heeft straks iedereen toegang tot schoon drinkwater, voedsel, gezondheidszorg én onderwijs, de basisbehoeften.’ Een positief geluid temidden van veel negatieve berichtgeving.

‘Het menselijk brein is ingesteld op overleven en focust automatisch op alles wat ons bedreigt. Dus kijken we vooral naar al het negatieve nieuws. Geen wonder dat we denken dat het zo slecht gaat met de wereld,’ aldus Peter Diamandis.

Diamandis bekijkt het van de positieve kant. Hij wijst op de enorme vooruitgang, die de wereld heeft doorgemaakt in de afgelopen honderd jaar: minder kindersterfte, een veel hoger gemiddeld inkomen, lagere kosten voor communicatie, transport, voedsel en we worden gemiddeld twee keer zo oud als vroeger. ‘We leven in de meeste vredige tijd ooit. Een bijzondere tijd ook, waarin we onze verwachting steeds hoger leggen en bijvoorbeeld armoede herdefiniëren. De mensen die in de Verenigde Staten onder de zogenoemde armoedegrens leven, hebben allemaal elektriciteit, mobiele telefoons, auto’s, koelkasten en televisie.’

Ja, er zijn veel problemen, maar die kunnen we overwinnen, meent hij. Met de steeds snellere ontwikkeling van allerlei technologiën, heeft straks iedereen toegang tot de belangrijke basisbehoeften als schoon drinkwater, voedsel, gezondheidszorg.’

‘De volgende belangrijke stap is onderwijs. Dan denk ik aan de toekomst van kunstmatige intelligentie. Google verkoopt 200 miljoen smartphones tot 2015, ent to 2016 een miljard in heel Afrika. De armste mensen hebben de slimste technologie op zak. Daarmee kunnen ze zichzelf ontplooien. We gaan naar een wereld waarin de basisbehoeften zijn vervuld. Waardoor mensen niet al hun tijd hoeven te besteden om met hangen en wurgen te overleven, maar tijd hebben om na te denken, te ontwerpen, te creëren, problemen op te lossen. Het wordt een uitzonderlijk tijdperk van innovatie.’

‘De grootste bedreiging is dat mensen op schaarste zijn ingesteld. We zijn opgevoed met de gedachten dat dingen schaars zijn. Maar met technologie kunnen we hukpbonnen beschikbaar maken en schaarste vervangen door overvloed.’

In de aflevering van VPRO’s Tegenlicht van 1 april gaat Peter Diamandis uitvoeriger op deze onderwerpen in.

Hier een fragment uit de uitzending Agenda 2013 (Gesprek Peter Diamantis tussen 35.37 en 42.00).

Peter Diamandis is mede-auteur van het boek Abundance (‘Overvloed’) en medeoprichter en voorzitter van Singularity University waar veel aandacht wordt besteed aan exponentieel groeiende technologieën.

gerelateerdeitems

Peter van Uhm over herinneren en leiderschap van de toekomst: ‘Ik geloof dat in dienen de sleutel ligt’

Peter van Uhm – voormalig commandant der strijdkrachten – sprak op de Dam ter herdenking aan de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Zijn woorden raakten bij velen een snaar. Door de persoonlijke herinneringen, de emotionele contemplaties en de herenigende woorden. ‘Ik hoop dat de nagedachtenis en saamhorigheid van 4 mei ons helpt om in tijden van ‘ik’, het ‘wij’ terug te vinden. Want niet vanuit het ‘ik’ en het ‘zij’, maar vanuit het ‘wij’, ontstaan de goede dingen.’ De toespraak over dienend leiderschap, die ook zijn betekenis heeft voor onderwijspraktijk en -ontwikkeling.

Remember 2015: herinnering aan belofte voor betere toekomst alle kinderen

Aartsbisschop Desmond Tutu heeft samen met de winnaars van de Internationale Kindervredesprijs en KidsRights het startsein gegeven voor de Remember2015-beweging. Deze nieuwe beweging wil de wereld herinneren aan de belofte die het in het jaar 2000 aan kinderen heeft gedaan bij het vaststellen van de Millenniumdoelen. 189 landen ondertekenden in dat jaar deze belofte voor een betere toekomst voor kinderen.

‘Leren in de toekomst begint ‘s ochtends, als je bij de deur staat om kinderen als Sam en Shylina te begroeten’

Sam en Shylina, in een drukke werkweek vol inspiratie denkt Angeline Smits aan ze terug. Twee opvallende bewoners in haar alle allereerste klas. ‘Shylina, ik geef toe, je hebt me regelmatig tot wanhoop gedreven,’ bekent ze, tien jaar later. ‘En Sam, jij maaide uit pure frustratie met een grote armzwaai de blokkentoren om. De klas was een beetje te strak, zei je dan, je wilde naar buiten.’ Volgens Smits begint het leren in de toekomst nu: als je ’s ochtends bij de deur staat om Sam en Shylina en al die andere kinderen te begroeten. Geen nieuw dogma: beweeg mee, stel grenzen. Begin zelf.’ Haar bijdrage.