inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Edwin Borger


Edwin Borger
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Ode aan onze helden. Niet vanwege lessen of uitleg, maar door vertrouwen en aandacht’ hetkind.org/?p=54786

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Column: ‘Zou ik mij aan alle regels houden, dan heeft kikkerdril nooit tanden’

3 juni 2013

Edwin Borger

Geplaatst in: Partnerschap, Legitimering

Op het moment dat je een klas binnen komt, start het onderwijs als vanzelf. Kleuters of groep 8. Edwin Borger maakt het in Bloemendaal elke dag mee. Kinderen fascineren, mede omdat ze nog niet weten wat ze niet weten. De dag bepaalt de regels. Als schoolleider stelt hij zich ook graag en vaak op als een kleuter. ‘Want zou ik mij aan alle regels houden, dan heeft kikkerdril nooit tanden.’  Zijn column.

Nog steeds loop ik, als mijn rechterarm begint te tintelen van de computermuis, even naar de kleuters. En ik hoef nooit iets te zeggen. Nooit iets te doen. Op het moment dat je een klas binnen komt, start het onderwijs als vanzelf. Kleuters of groep 8.

Vandaag liep ik even na een sessie kleine en grote BAPO bij mijn buurmannetjes en buurvrouwtjes naar binnen.

“Meester Edwin, we hebben kikkersdril in de klas.”

Kikkersdril. Cito spelling niveau 5, maar voor mij vooralsnog gewoon mooie, mooie kleutertaal. In de hoek van de groep stond de tummytub van de juf, gevuld met groenig water. En een aanzienlijke hoeveelheid kikkervisjes.

“Volgens mij zijn het kikkervisjes, Pjotr.” De bioloog in spe gunde mij een blik waardig. ” Ze kunnen bijten.”
Ergens in de verte kwam een les van meester Simon voorbij. “Oh ja. En hoe doen ze dat dan zonder tanden?”

Pjotr dacht diep na en intussen kwamen Raven en Marlies er ook maar even bij staan. “Ze springen heel hoog.” Mijn rechterarm kwam tot rust, geen muisarm meer.
“Inderdaad. En als je hem kust wordt het een prins. Net zo knap als ik.” De bioloog in spe gunde mij geen blik waardig. Er zijn grenzen aan een kleuterfantasie. Kennelijk.

Kinderen fascineren mij, mede omdat ze nog niet weten wat ze niet weten. De dag bepaalt de regels. Ze verwonderen zich, verbazen zich en wij onderwijzers helpen ze daar een handje bij. Door de omstandigheden aan te passen, deze zo nu en dan te conditioneren.

Als schoolleider stel ik mij ook graag en vaak op als een kleuter. Ik weet niet wat ik niet weet. Ik kan wel geordend werken en goed bewaren. Zodat als iemand van buiten de school wil weten wat ik even niet weet, ik het zo op kan zoeken. En dan is het goed.

Zou ik mij aan alle regels houden, dan heeft kikkerdril nooit tanden. Kun je een kikker kussen wat je wilt, maar wordt hij nooit een hoofdmeester. Knap, toch?

Edwin Borger (Bloemendaalse School Vereniging) en Reinier Bos (A. van Voorthuijsen school in Haarlem/Hoofddorp) schrijven elkaar als schoolleider aan de hand van actuele onderwijszaken. Meer mailwisselingen op het blog Borger Onderwijsadvies