inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Nick de Koning


Nick de Koning
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Klassikaal onderwijs! Omdat het altijd zo is geweest of vanuit een bewuste, pedagogische keuze en visie?’ hetkind.org/?p=55579

Ongeveer 15 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Pabo-student wijst naar essentie: ‘Gevangen in een web van opbrengsten’

19 augustus 2013

Nick de Koning

Op de Facebookpagina van het meldpunt AUTI-Weigerscholen is te vinden dat 70 leerlingen met autisme een klacht hebben ingediend over een weigering tot toelating op een school, waarschijnlijk omdat ze autistisch zijn. ‘Schandalig!’, roept de één. ‘Ik schaam me dood!’, roept de ander. Het meldpunt legt de schuld bij de karige financiering van het nieuwe stelsel passend onderwijs. De oorzaak is volgens Nick de Koning – student aan de christelijke Pabo in Ede –  te vinden in de basis van ons schoolsysteem. ‘Leraren, schoolleiders en bestuurders zijn gevangen in het web van opbrengsten. Alle inspanningen ten spijt, ze betekenen in essentie dat niet de leerling, maar de toets centraal staat.

Om dit te snappen moeten we zestig jaar terug in de tijd. Enkele onderwijsinspecteurs brachten toen de gebrekkigheid van de resultaten van scholen aan het licht. Tientallen jaren is met deze informatie niets gedaan, totdat in 2006 veel scholen besloten om zich te richten op hoge opbrengsten en resultaten. Het opbrengstgericht onderwijs was geboren.

In een brochure van de onderwijsinspectie wordt ‘opbrengstgericht onderwijs’ verwoord als ‘systematisch en doelgericht werken aan het maximaliseren van prestaties.’ ‘Opbrengsten – maak er werk van!’, staat enthousiast vermeld. Ook blijkt volgens de inspectie dat scholen die opbrengstgericht werken betere toetsresultaten hebben dan scholen die dat niet doen.

Tot zover de theorie. In de praktijk merkt u misschien al dat schoolgaande kinderen veel toetsen maken. Op basisscholen, middelbare scholen, beroepsinstellingen en in het hoger onderwijs wordt veelvuldig getoetst. De toetsen zijn gemaakt voor de gemiddelde leerling en worden op een vaststaand moment afgenomen. Als leerlingen voldoen aan de norm, is er niets aan de hand. Als leerlingen niet voldoen aan de norm, dan moet de leerling bijgespijkerd worden, zodat deze op de volgende toets beter presteert. Als er te veel leerlingen zijn die de toetsen niet halen, komt de onderwijsinspectie langs. De inspectie helpt dan om het onderwijs te ‘verbeteren’, zodat leerlingen toetsen wel halen. De inspanningen klinken lovenswaardig, maar betekenen in essentie dat niet de leerling, maar de toets centraal staat.

Resultatenlijsten
Scholen zijn niet alleen zelf schuldig aan het opbrengstgericht denken, ze worden in deze positie gedrukt. Het doel van het uitgeven van zowel de Dronkers-lijst voor het middelbaar onderwijs, als een groot gedeelte van de scorelijst in de keuzegids voor het beroeps- en hoger onderwijs en de CITO-scores van basisscholen is om een goed beeld te geven van de kwaliteit van een school. Een goede school komt prima uit de lijst, een goede school waar veel leerlingen met een verstandelijke handicap zitten niet. Dit komt doordat in deze lijsten alleen naar de scores op toetsen wordt gekeken, niet naar de kwaliteit van het onderwijs daar omheen. Ondanks de relatief kleine waarde die de scores zou moeten hebben is het in de praktijk zo dat scholen die slecht uit de lijsten komen, minder aanmeldingen van ouders krijgen en hierdoor dus ook minder geld voor het onderwijs.

Leerlingen vallen af
Doordat scholen zijn gevangen in het web van opbrengsten, is het ineens niet meer zo verwonderlijk dat leerlingen met een ‘handicap’  geen warm welkom krijgen. Het passend onderwijs zou voor iedere leerling een traject op maat moeten bieden. Een traject op maat betekent echter dat een leerling niet het traject kan volgen van een gemiddelde leerling. Op toetsen die gemaakt zijn voor deze gemiddelde leerling zal hij niet hoog scoren. Dan zijn er twee keuzes: een leerling mee laten doen en de scores naar beneden laten halen, met alle gevolgen van dien, of een leerling niet mee laten doen. De keuze van een aantal scholen is groot nieuws geworden.

De oplossing is eigenlijk heel simpel: de focus van schoolbesturen en de onderwijsinspectie moet af van leeropbrengsten en naar het leerproces van de leerling. Veel scholen proberen leerlingen op dit moment nog te duwen naar een toetsdoel dat voor hen onbereikbaar is, terwijl scholen er voor zouden moeten zijn om leerlingen de hand te geven en hen te helpen met een doel dat voor hen persoonlijk haalbaar is. De toets moet van zijn troon gestoten worden, de leerling moet weer centraal.

Nick de Koning is student aan de Christelijke Pabo in Ede. Hij heeft een eigen blog.