inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Angeline Smits


Angeline Smits
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Ninke bepaalt zelf het tempo. Niet haar ouders, geen gestandaardiseerde toets en niet ik’ hetkind.org/?p=55348

Ongeveer 5 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Een orkest met pratende muzikanten: ‘Plannen maken is mooi, doen is zoveel mooier’

14 oktober 2013

Angeline Smits

Een herfstige zondagmiddag.  Buiten is het koud en vooral nat, onstuimig herfstweer. Angeline Smits – schoolleidster in het midden van het land –  probeert zich na bijna anderhalve maand, op haar nieuwe werkplek,  nog steeds een weg te banen door bergen informatie. Waar doe ik wat mee en wat leg ik terzijde? De overvolle onderwijsagenda in oktober – met tal van activiteiten, congressen en bijeenkomsten –  deed haar denken aan een orkest met pratende muzikanten. ‘Veel stemmen, maar geen muziek.’ Liever is ze bezig op haar nieuwe school: kijken, luisteren, veel vragen stellen, vooral aan de kinderen.  ‘Mijn to-do lijstje wordt langer en langer, maar ik word er vrolijk van. Plannen maken is mooi, doen is zoveel mooier.’ 

congressssIn de afgelopen weken kon je je onderwijsagenda helemaal volstoppen met activiteiten. Netwerken, thema-avonden, congressen, workshops, lezingen, documentaires en discussieprogramma’s op tv. Allemaal mooi, maar voor ’t eerst het deed me een beetje denken aan een orkest met pratende muzikanten.

De dirigent vertelt hoe we in moeten zetten. Het ritme wordt aangegeven, de toonhoogte wordt afgesproken. Iemand doet voor hoe de strijkstok ter hand genomen moet worden. Weer een ander vertelt dat het ook anders kan. Ik hoor stemmen, maar geen muziek. Ik kom graag in contact met iedereen die het onderwijs een warm hart toedraagt. Ik luister om nieuwe kennis op te slaan en om te zetten in acties in de klas en in de school. Ik wil kennis en ervaringen delen. Maar nu even niet.

Waarom had ik nu geen tijd en ruimte?

Ik had alle energie nodig om muziek te maken. Aan de slag in een nieuwe baan op een prachtige Montessorischool. Een school met ervaren leerkrachten, betrokken ouders en kinderen met een opvallend open, spontane houding.  Zo’n heel gewone en tegelijkertijd unieke school in zo’n jaren ’80-gebouw waar half  Nederland mee is volgegooid . Een school met rennende, springende kinderen op een plein met een tafeltennistafel, voetbalveldje en schooltuintjes met appels, peren en pompoenen.

Ik probeer na bijna anderhalve maand me nog steeds een weg te banen door bergen informatie. Waar doe ik wat mee en wat leg ik terzijde? Iedere ochtend weer rollen er mails binnen.  Tientallen keren klik ik op ‘afmelden’ bij de zoveelste nieuwsbrief met aanbiedingen voor lespakketten, workshops, campagnes…

Leerlingprognoses, begrotingen, schoolplannen, zorgplannen, veiligheidsplannen. Soms rijd ik naar huis en denk vertwijfeld: Wat heb ik nou concreet gedaan? Bij het schrijven van een plan klik ik tussendoor op ‘save’, sta op en ga de school in. Door veel te kijken en te luisteren, vragen te stellen, krijg ik zicht op het onderwijs in deze school. Mijn to-do lijstje wordt langer en langer, maar ik word er vrolijk van. Plannen maken is mooi, doen is zoveel mooier.

Muziek maken dus. Kijken, luisteren. Veel vragen stellen, vooral aan de kinderen.

Kijken naar wat nodig is om deze school nog mooier te maken. Een begroting maken wordt ineens een leuke klus als je nieuwe keuzes kunt maken om je leeromgeving te verrijken. Een schoolontwikkelplan schrijven wordt leuk als je uit de ideeën van je team een concrete top 5 kunt samenstellen: dit is ons doel en zo werken we ernaar toe.

Ik ben even uit het pratende orkest gestapt om de concentratie en energie op te kunnen brengen voor de kern van mijn werk.  En natuurlijk staan de deuren van mijn school wijd open.  Om kennis en inspiratie van buiten naar binnen te halen en vice versa.

Maar als het weer een beetje te onstuimig wordt doen we ze even dicht.
En maken we muziek.

Angeline Smits is schoolleidster op Montessorischool De Gouden Kraai in Huizen en tevens verbonden aan Villa Primair.