inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Jelmer Evers


Jelmer Evers
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Ode aan onze helden. Niet vanwege lessen of uitleg, maar door vertrouwen en aandacht’ hetkind.org/?p=54786

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Waar het wringt in het klaslokaal: ‘Maar mijn antwoord is toch ook goed?’

12 januari 2014

Jelmer Evers

Geplaatst in: Verantwoordelijkheid,

Teaching to the test is vaak een abstract begrip en dat blijft het vaak ook als je er over leest. In het klaslokaal wordt die abstracte schets ruwe werkelijkheid, schrijft Jelmer Evers. De vraag van Roel – ‘Maar mijn antwoord is toch ook goed?’  – maakt duidelijk waar de schoen wringt. Net als het gesprek dat de docent geschiedenis vervolgens met de 5havo-leerling genoodzaakt is te voeren.  ‘Ik heb hem op zijn hart gedrukt dat zijn werkwijze op de lange termijn veel waardevoller is, maar dat hij dat voor de voorbereiding op zijn examen even aan de kant moest schuiven.’

wilson Een druk werkende klas, dinsdag het zese uur.

‘Maar mijn antwoord is toch ook goed?’

Verbaasd kijkt Roel op van zijn werk en het antwoordmodel. In dit geval ging de vraag over de Veertien Punten van president Wilson, vóór het post-Eerste Wereldoorlog tijdperk. Waarvan de inhoud overigens bij de meeste methodes al gesneuveld is, of ze noemen maar een paar van de bedoelde veertien punten, zonder al teveel inhoud.

In dit geval ging het over een uitspraak van Lloyd George: waarin en waarom de Britten inhoudelijk verschilden van de Amerikaanse president?

Ik was met 5 HAVO bezig met een toetsvoorbereiding. Na de vakantie hebben ze een summatieve toets. De eerste van het hele jaar voor een cijfer. En in die zin maken we ook een begin met de voorbereiding op hun examen. Althans, zo heb ik het ontworpen. Op een gegeven moment moet je leerlingen daar ook op voorbereiden. Wat moet je precies leren? Wat voor soort vragen kun je verwachten? Wat voor soort taal wordt er in de toets gebruikt? Welke trucs kun je gebruiken?

Handelingen automatiseren. Leren hoe je moet leren voor een toets. Etcetera. Veel vaardigheden, kennis en niveau komen natuurlijk al veel eerder formatief aan bod, maar een goede voorbereiding op het eindexamen is ook een taak van de docent en transparant voor de leerlingen. En daar hoort in dit geval ook een cijfer bij.

Roel had een heel mooi antwoord geformuleerd over de vrijheid op zee, en wist ook nog over een paar andere punten historisch verantwoorde beredenering op te schrijven. Het ‘antwoordmodel’ was echter heel summier. Een historische complexiteit teruggebracht tot twee korte zinnen over twee punten van Wilson.

Op mijn school UniC in Utrecht zijn leerlingen gewend om met de laptop (of tablet) te werken, met een enorme schat aan informatie tot hun beschikking. Deze oefentoets was een “open-boek” toets en natuurlijk kunnen ze dan diepgravender antwoorden dan de toets van ze verwacht. De leerstof staat online en daarmee zouden ze het juiste antwoord kunnen geven.

Maar Roel ging gelijk door naar de veertien punten zelf . En aan de hand van de bron formuleerde hij zijn antwoorden. Creatief, onderzoekend en met diepgang. Alles wat je wenst voor een kind nietwaar? Dat is niet hoe onze examens werken. Helaas.

De antwoordmodellen van de geschiedenisexamens schieten notoir tekort. Een algemene opmerking in het model van het CSE  – dat een juist antwoord dat niet in het antwoordmodel staat, maar wel historisch kan worden onderbouwd – biedt ruimte, maar leidt ook tot veel verwarring.  Zoals ook te lezen is in het CITO-rapport over de tweede correctie. Op de opmerkingen over het geschiedenisexamen is wat mij betreft wel wat aan te merken. (zie pagina 17-22 van het rapport, en dan met name sommige antwoorden)

Creativiteit van leerlingen wordt niet beloond, behalve als de docent en tweede corrector hier overeenstemming bereiken. Maar aangezien de teugels verder worden aangehaald, zal het antwoordmodel steeds leidender worden. En met dat in het achterhoofd bereid ik mijn leerlingen ook voor.

Het gesprek dat we daarna voerden was ook interessant. Roel gaf aan dat hij niet dacht het zo simpel zou zijn. “Is dit het?” Ja, dit is het inderdaad. Ik houd mijn leerlingen altijd voor dat het antwoordmodel niet meer is dan dat, een model. Je moet het systeem kennen en daarbinnen werken. En als je risico’s wilt vermijden, dat je je ook aan dat model moet conformeren. Maar dat we tegelijkertijd twee dingen aan het doen zijn. Een diploma halen, maar ook voorbereiden op de wereld na de middelbare school.

goedRoel’s werkwijze voldoet daar volgens mij veel meer aan dan het CSE.  Ik heb hem dan ook op zijn hart gedrukt dat zijn werkwijze op de lange termijn veel waardevoller was, maar dat hij dat voor de voorbereiding op zijn examen even aan de kant moest schuiven

‘Maar mijn antwoord is toch ook goed?’ 

Die zin, dat gesprek met Roel gaf voor mij helemaal weer waar het allemaal om gaat.  Waar het wringt in het klaslokaal.

Teaching to the test is vaak een abstract begrip en dat blijft het vaak ook als je er over leest. In het klaslokaal wordt die abstracte schets ruwe werkelijkheid. Bovenstaande moet je ervaren, dan zie je dat je je als docent op een bijna niet te ontwaren glijdende helling aan het begeven bent. In hoeverre wordt de toets leidend?

Voorlopig zullen de examens niet veranderen (daarover later meer) en daarom moet je je constant bewust zijn waarom je bepaalde dingen doet. Een les die ik ook uit Het Alternatief  heb getrokken.

Jelmer Evers is docent geschiedenis op UniC, spreker, onderwijsontwikkelaar en ontwerper en blogt via zijn eigen website.

“EDUCATION IS NOT PREPARATION FOR LIFE;
EDUCATION IS LIFE ITSELF.”
 John Dewey