inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Jelmer Evers


Jelmer Evers
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Lex wil niet leren. Dat zegt school. En hij is niet testbaar’ hetkind.org/?p=54795

Gisteren op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Scorebord-journalistiek en politiek. Waarom maak ik me daar als docent zo druk over?

14 januari 2014

Jelmer Evers

‘Als er vanuit de politiek een oekaze komt die leidt tot meer teaching to the test,’ schrijft Jelmer Evers, ‘dan hebben we daar van docent, tot schoolleider, tot inspecteur, tot ambtenaar een keuze in om daar klakkeloos in mee te gaan of niet.’ In zijn laatste blog gaat Evers –  docent, onderwijsontwikkelaar en spreker – dieper in op  de scorebord-journalistiek (en politiek) die zich in december  afspeelde rondom het  driejaarlijkse PISA-rapport.  Zijn blog: ‘Waarom maak ik me daar als docent druk over?’

pisaaaDe Organisatie van Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) bracht begin december  zijn driejaarlijkse PISA-rapport (filmpje) uit. Sidderend wachten onderwijsbewindslieden af hoe ze het er op de internationale ranglijsten vanaf brengen. Ranglijsten die gedomineerd worden door Aziatische landen, en Finland.  Ook in Nederland was er veel aandacht in de landelijke pers. En hoe deden we het in Nederland? We waren beter in Wiskunde dan de Finnen! Wat door het ministerie met gejuich werd ontvangen. En op de algemene ranglijst deden we het iets slechter.

Meerdere rapporten:  PISA Key Findings

In de pers was het eigenlijk alleen Bart Funnekotter die in NRC – Onderwijsranglijst wordt een wedstrijd – genuanceerd berichtte over het onderzoek. Verder was er helaas sprake van “scorebord-journalistiek en politiek.”

Lees hier ook een blog van Pedro de Bruckere: PISA, moet dat nu?

Waarom maak ik me daar als docent druk over?  

Omdat dit soort rapporten wel degelijk zinvolle dingen zeggen over ons onderwijs, maar even belangrijk: ze sturen ons beleid in toenemende mate en dat raakt ons werk in het klaslokaal.  Een regering die stelt dat we tot de ‘Top-5’  moeten behoren, gaat op zoek naar instrumenten om dat te meten. En op de output van die instrumenten stuurt de regering. Wil je je als docent weerbaar opstellen dan moet je je bewust zijn van de maatschappelijke en politieke context waarin je opereert. Het rapport heeft enorme impact, terwijl er genoeg op aan te merken is. Als je je daar als docent en schoolleider niet tegenin gaat, dan laten we ons teveel sturen door onwetende of misleidde politiek.

Het PISA onderzoek komt steeds meer onder vuur te liggen. Waar de OESO, en overigens ook andere onderwijsonderzoekers, hun data redelijk onfeilbaar achten, is er erg veel op aan te merken, statistici zijn steeds kritischer over het gebruikte model en de methodologie. Daarnaast moet je ook kritisch kijken naar de manier waarop het gepresenteerd  wordt, een internationale ranking geeft enorme perverse prikkels.  Het verschil tussen landen kan niet significant zijn en toch kun je zo een paar plekken dalen of stijgen.

Het is de OESO zwaar aan te rekenen dat ze de data op deze manier presenteren.  Koppel dat aan een zogenaamde  internationale PISA-dag en het zelf georganiseerde circus is compleet. Zo worden de PISA-onderzoekers een sturende partij in onderwijsbeleid en ondermijnen ze de neutrale wetenschappelijke status van hun onderzoek.

Kan het PISA-onderzoek dan in de prullenbak?

Natuurlijk niet. Het is een onschatbare bron aan data die we moeten gebruiken om ons onderwijs te verbeteren. We moeten alleen niet doen alsof het een alleszeggend rapport is. Daarvoor is er teveel onzekerheid. Op micro-niveau kan het ook veel betekenen. De OESO ontwikkelt op dit moment een instrument voor individuele scholen om hun eigen onderwijsproces te onderzoeken ten opzichte van (inter)nationale uitkomsten. Daar zit veel potentie in, als alle beperkingen ook op dit niveau worden meegenomen en het een van meerdere indicatoren is. Niet de indicator.

Dit geluid, deze nuance, horen we nog te weinig en dat kunnen we onszelf aanrekenen. Als er vanuit de politiek een oekaze komt die leidt tot meer “teaching to the test” dan hebben we daar van docent, tot schoolleider, tot inspecteur, tot ambtenaar een keuze in om daar klakkeloos in mee te gaan of niet. Dat weet je alleen als je je bewust bent waar het beleid vandaan komt.

Dus met terugwerkende kracht, de leestip van deze week: Het PISA-rapport 2013.

Jelmer Evers is docent geschiedenis op UniC, spreker, onderwijsontwikkelaar en ontwerper en blogt via zijn eigen website. Dit blog verscheen eerder in het onderwijsblad Van12tot18.

Update:
Meerdere rapporten. Hier zijn ze te vinden –>
 PISA Key Findings