inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Miriam Hekker


Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Dát is hoogbegaafd zijn: voelen én denken sterk ontwikkeld hetkind.org/?p=53744

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Deze school voelt als warm bad. Maar toch… het blijft speciaal’

4 februari 2014

Miriam Hekker

‘Een warm bad’ noemt Miriam Hekker, moeder van  Fenna (5) en Mads (3), de Professor Burgerschool in Amsterdam. Onlangs ging ook haar jongste kind naar deze school voor speciaal onderwijs aan slechthorende kinderen. ‘Saamhorigheid en gelijkwaardigheid, ervaar ik daar.’ Haar blog.

En daar ging-ie dan, ons aapje. Samen met zijn zus in de grote taxibus. Deze week voor het eerst helemaal alleen – nou ja, bijna alleen dan – naar school! En dat met 2,5  jaar… Super trots op onze kleine man, maar tegelijkertijd ook een reality check. Zo klein en dan al werk aan de winkel…

Mads gaat ook naar de Professor Burgerschool in Amsterdam-West, een school voor slechthorende kinderen. Speciaal onderwijs dus. Wat ons betreft de leukste school die je je kunt bedenken. ‘Een warm bad’ vol betrokken meesters en juffen, kleine overzichtelijke klassen, veel ruimte voor creativiteit en alles ondersteund met gebaren. En ook al is de school voor de meeste kinderen en ouders niet om de hoek, door het dagelijkse verslag, regelmatige podiumoptredens en uitjes, voel je je als ouder zeker betrokken. Maar toch… het blijft speciaal.

We vonden het best even slikken dat het kiezen van een basisschool bij ons in de buurt vrij snel van de baan was. Fenna’s slechthorendheid gooide rond haar tweede levensjaar al roet in het eten. Geen gedeelde irritaties met andere moeders over het oeverloos nabellen van de scholen in de buurt, met de hoop een sprong op de wachtlijst te kunnen maken. Het bevestigde voor mij maar weer eens dat er met ons kind ‘iets’ aan de hand was. Zelfs het kiezen van een school was er niet bij.

Spannend was dan ook de eerste keer dat we de Professor Burgerschool binnenliepen. Dit was nog voor de CI-operatie van Fenna. Op papier was Fenna doof-functionerend. In feite te doof voor de Burgerschool. Maar wat was ze daar gelijk op haar plek! Alsof ze het al wist, liep ze als vanzelf haar toekomstige klasje binnen en – terwijl wij nog bezig waren met het ‘verkopen’ van onze getalenteerde dochter aan de directeur van de school – stond Fenna vrolijk op de gang de kunstwerkjes van andere kinderen van een extra laagje verf te voorzien. Alles viel op zijn plek. Met de belofte van een Cochleair Implantaat in het vooruitzicht, kon Fenna met haar hakken over de sloot een paar weken later al beginnen. Inmiddels zijn we bijna drie  jaar verder en zingt en kletst ze de oren van je hoofd.

Het voordeel van een tweede dove kwartel is dat je de weg al kent en bijna niet kunt wachten totdat ook hij aan de bak mag daar. Want wij weten nu, dan gaat het ineens razendsnel. En sprongen maakt hij zeker. Dankzij alle te vieren verjaardagen op school zingt meneer nu bijna vloeiend ‘Happy Birthday’.

In plaats van jezelf almaar met je neus op de feiten te drukken – dat jouw slechthorende kind qua taal nog (lang) niet zo ver is als zijn of haar leeftijdgenootjes – geeft deze school voor speciaal onderwijs mij een geheel ander gevoel. Dat van  saamhorigheid en gelijkwaardigheid. En ik zie mijn kind op vele fronten groeien en met sprongen vooruitgaan. Dat maakt voor ons het speciaal onderwijs dan ook niet zomaar speciaal, maar eerder super bijzonder.

Overheerst er na vijf jaar ploeteren dan eindelijk een gevoel van acceptatie en berusting?

Miriam Hekker is eigenaar van De Beeldenmakers. Haar blogs verschijnen op haar eigen website

customLogo