inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Jeroen Goes


Jeroen Goes
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Over Rudie, na ruim een week schorsing: ‘Zonder extra aandacht hoorde hij er helemaal bij en was weer welkom’ hetkind.org/?p=55320

Ongeveer een uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘En toch laten jullie die wind maar uit die verkeerde toetshoek en papieren werkelijkheid waaien’

5 februari 2014

Jeroen Goes

De cito-scores worden nog belangrijker voor de leerlingen. En de middelbare scholen willen geen uitstroom van scholieren, omdat ze daarmee een mes in de bekostiging wordt gezet. Excellente leerlingen worden voorgesorteerd. ‘Ik kan wel janken,’ zegt schoolleider Jeroen Goes over deze ontwikkelingen. ‘Nog meer ouders – en neem van mij aan dat ik deze gesprekken meer en meer voer – voelen de druk op de prestaties. Zij weten dat de mening van de leerkracht van het BO er steeds minder toe doet, het gaat om harde cijfers.’ Goes richt zich tot de politiek verantwoordelijken. ‘Ik zou willen dat jullie wat minder hard werken en met geduld en meer vertrouwen het platgetreden gras willen laten groeien.’

pepierrrOnlangs heeft politiek Den Haag besloten dat de gemiddelde lengte van de Nederlander met twee centimeter gegroeid moet zijn. Een ieder die daarna nog onder deze nieuwe norm presteert, faalt. Een gotspe, inderdaad, net als de maniakale toetsgekte en de papieren werkelijkheid uit dezelfde stad. Zo heeft Dekker in november 2013 in zijn onderwijsbegroting laten opnemen dat de gemiddelde Cito-score met twee punten naar 537 moet zijn gestegen. Tal van politieke partijen zagen de onhaalbaarheid daarvan in. Het gemiddelde wordt bij deze genormeerde toets namelijk niet van bovenaf bepaald. Het wordt bepaald door de resultaten van de geteste kinderen.

Maar Dekker en consorten creëren wel weer een eigen werkelijkheid. Het zou grappig geweest zijn wanneer het niet zoveel impact zou hebben op het onderwijs en het beleid dat daaruit voortvloeit. Op initiatief van Loes Ypma van coalitiepartner PvdA wordt de scholen niet alleen een verplichte eindtoets opgelegd, maar wordt ook het moment van afname tot na de adviesperiode voor het VO opgeschoven. Eerst het advies van de basisschool, daarna de verplichte eindtoets. In deze papieren werkelijkheid wordt hier een maatschappij gecreëerd die een bepaald ideaal benaderd: de maakbare wereld, ook die van kinderen. Er is echter nog wel meer aan de hand.

De bekostigingsystematiek en het toezichtskader van het VO is bepaald op de kengetallen van de prestaties van de leerlingen aldaar. Een te hoge uitstroom komt het VO op een negatieve beoordeling te staan en levert korting op de bekostiging op. Er zijn maar weinig eigenwijze scholen die dit risico kunnen en willen nemen.

Beste Loes, ik richt me maar weer eens tot jou…

Ik schets je de nieuwste ontwikkelingen in het aannamebeleid van het VO in de regio waarin ik werk. De VO scholen zullen in de toekomst niet meer de eindtoets als indicator voor de advisering nemen, zij zullen zich gaan baseren op de resultaten van de Cito-toetsen. Niet die van bijvoorbeeld midden groep 8, maar zij zullen de gegevens gaan vragen vanaf groep 6. De gymnasia gaan geen risico nemen; slechts de leerlingen die vanaf groep 6 een ‘1’ bij de Cito zullen scoren worden nog toegelaten. Je collega Sander Dekker zal het toejuichen: de excellente leerling wordt vanaf groep 6 voorgesorteerd.

Als dit alles niet zo visie-loos zou zijn geweest zou ik er hard om moeten lachen, maar het tegendeel is waar. Ik voel me verdrietig en kan wel janken. Het is een ontwikkeling die snoeihard doorslaat naar de druk op kinderen. Nog meer ouders, en neem van mij aan dat ik deze gesprekken meer en meer voer, voelen de druk op de prestaties. Zij weten dat de mening van de leerkracht van het BO er steeds minder toe doet, het gaat om harde cijfers.

Ouders leven van Cito naar Cito en geven deze druk door aan hun kinderen. Gesprekken gaan niet meer over het geluk van de kinderen maar over ‘A’ tjes en ‘Een-en’ en ‘Twee-en’. Loes, ze zijn net ‘uit de dop’. Ze willen niet de meetlat naast zich hebben liggen. Ze willen nog geen deel uitmaken van deze maakbare prestatiemaatschappij. Ze willen leren, ontdekken, falen, vallen, opstaan, fouten mogen maken.

Er zal in Den Haag een bepaalde intentie achter zitten, maar ik bericht jullie daar maar even dat het zo ongelooflijk verkeerd uitpakt. En toch laten jullie die wind daar maar uit die verkeerde toetshoek en papieren werkelijkheid waaien. De Amsterdamse Kwaliteitsaanpak heeft het ongelijk al bewezen: scholen zijn minder goed gaan presteren, leerkrachten lopen weg en bezwijken onder deze druk.

En lieve voor ons zo belangrijke politici in Den Haag, bleef het daar maar bij, er is nog meer om te huilen. Ik moet van jullie een verplicht ‘pestprogramma invoeren’, omdat jullie denken dat daarmee ieder kind gelukkig wordt.

Met de verhoging van de gemiddelde Citoscores (…) willen jullie het gras harder doen laten groeien. En in het VO mag je niet meer falen, je mag niet meer twijfelen. Dat gaat ten koste van de beoordeling van deze scholen. Het is daarom dat mijn zoon met een voorlopig eentiende (!) tekort op zijn eindlijst werd gedwongen tot een huiswerkklas. Niet omdat er werd gekeken naar wat hij nodig had, maar omdat de school bang is voor een korting vanuit de overheid en het predikaat Excellente school wil behouden.

Beste Loes, Sander, Jet. Jullie werken hard en gedreven, zoals ik dit ook met mijn collega’s dagelijks doe. Soms zou ik willen dat jullie wat minder hard zouden werken en met geduld en meer vertrouwen het platgetreden gras willen laten groeien.

Geef ons het vertrouwen zonder al deze druk, voorkom dat we samen met onze Amsterdamse collega’s dreigen om te vallen.

Jeroen Goes is schoolleider op De Werkplaats in Bilthoven en blogt over onderwijs op zijn weblog 26.000 dagen.