inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Mieke Vijn


Mieke Vijn
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Huilende moeders aan tafel. Het blijft lastig, zeker omdat ik de tranen vaak maar al te goed begrijp’ hetkind.org/?p=54821

Ongeveer 15 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Gedicht: ‘Elke middag kwam hij binnen, met een bloempje in zijn hand…’

30 april 2014

Mieke Vijn

Geplaatst in: Partnerschap, Partnerschap,

Mieke Vijn schrijft ruim vijf jaar gedichten over kinderen en hun uniciteit. Op haar website SterrenZee deelt ze meer bijdrages. Hier deelt zij één van haar schrijfsel, getiteld ‘Dank aan een meester’. Lees hieronder het hele gedicht. 

bloemetje_tcm73-63490Elke middag kwam hij binnen
Met een bloempje in zijn hand
Geplukt met liefde voor de juffrouw
Uit de tuin aan de overkant

Op de foto met de klas mee
Dat was eng, hij lachte niet
Tranen rolden over zijn wangen
“Lachen, lachen wil ik niet!”

Jaren later nog een keertje
Kwam hij voor de juffrouw staan
“Juf, ik wil toch even zeggen..
Ik wil uit mijn leven gaan!”

Uren hebben we gepraat
Over wat er nu echt belangrijk is
“Jezelf zijn en daarin geloven!”
Hoe hard de wereld vaak ook is.

Nu ben je bijna twee meter
Een bink van vijftien jaren oud
Nu weet je heel zeker
Dat je van jouw leven houdt

Alleen lachen op de foto
Zit er nu nog steeds niet bij
Maar zoals je tegen je moe zei:
“Ma, dat hoort nu eenmaal bij mij!”

De woorden van je juffie toen
Dwalen af en toe nog door je hoofd
Jouw dromen, jouw leven.. Jij
Niet van eigenheid beroofd..

Dank je!

Mieke Vijn is mentor op een VSO school en vrijwilliger bij Stichting SCHAT. In 2009 bracht zij haar eerste boek uit onder de titel ‘Ik heb je… Lief!’.