inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Nicole Padberg


Nicole Padberg
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

De kern van sportspel: Vreedzaam pesten! Zomaar een gedachtengang of een visie met pedagogische betekenis? hetkind.org/?p=56248

Ongeveer 3 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Gescheld in de klas… mijn juffenbloed roept om iets pedagogisch!’

16 mei 2014

Nicole Padberg

Geplaatst in: Verantwoordelijkheid,

‘Tja, de CITO zit erop, je bent met je groep acht op kamp geweest, de afscheidsmusical zit eraan te komen. Hoe daag  je als school de leerlingen nog uit deze laatste weken? Met excursies naar bedrijven? Met vakken die voorbereiden op het Leven? Met lessen over onderwerpen naar keuze die ze zelf mogen voorbereiden en geven? Niets van dat alles. Je geeft de kinderen een extreem uitdagende opdracht: noteer zoveel mogelijk woorden met TH!’ Nicole Padberg overdenkt de gedachten die direct in haar opkomen. Haar blog.

1001004011542775Na school wordt er verteld over de opdracht. Ik ben, als voormalig docent Frans, benieuwd naar het nut van deze zinnenprikkelende oefening. Misschien was dit op dat moment met deze klas het Hoogst Haalbare? Mijn dochter: ‘We moesten zoveel mogelijk woorden met TH opschrijven’. Ik: ‘Engelse woorden?’ Weet ze niet, dat had juf er niet bij gezegd.

Er blijkt veel creativiteit in de groep te zijn. Zo is er een klasgenoot die duizend soorten THee opnoemt: aarbeienTHee, bosbessenTHee, muntTHee, kaneelTHee en ga zo maar door. Hoe kom je er op? Is dat nou de geest van een hoogbegaafd kind? Is het humor? Is het kiezen voor de makkelijkste weg?

Er is er ook een met een totaal andere invulling, hij schrijft op zijn blaadje: kuTHoer. Enigszins geschokt vraag ik onmiddellijk aan dochterlief: ‘Wat zei de juf daarvan?’ En ik besef dat ik meteen oordeel en wil weten hoe de juf ermee omgaat. Of die jongen wel weet wat hij zegt? Krijgt hij een preek, volgt er een klassengesprek? Weet je in groep acht al wat een hoer is? Mijn gedachten gaan met me aan de haal en mijn’ juffenbloed’ roept om iets pedagogisch. Iets opvoedkundigs. Dit kan toch zomaar niet?! Terwijl, hoe je het ook wendt of keert, het WEL een woord is met TH…. Spitsvondig eigenlijk. Getuigend van lef.

Dochterlief noemt op wat ze zelf noteerde: hypoTHeek, THermoskan, THermometer, THermo-ondergoed, ATHene. Ik besef me nog iets. En daar ben ik niet trots op, laat dat duidelijk zijn. Ik informeer blijkbaar uitgebreid naar hoe het afliep met de leerling en zijn scheldwoord, naar de reactie van de juf maar niet naar de woorden die onze eigen dochter bedacht! En het zijn nog wel zulke mooie woorden: goed gevonden, origineel.

‘En mam, Thijs, die kwam op geen enkel woord met TH!
Toen zei ik tegen hem: THijs…!’

Waarom voel ik mij geroepen hier nou over te bloggen?
 1. Omdat ik me afvraag welk doel deze opdracht in een klas vol hoogbegaafde kinderen nou eigenlijk diende? 
2. Omdat ik mezelf daarbij meteen de vraag stel: moet elke opdracht op school dan zo nodig nuttig zijn?
 3. Omdat ik benieuwd ben of kinderen die niet HB gelabeld zijn met heel andere woorden op de proppen waren gekomen?

groep-84. Omdat ik vind dat er op school meer uitdaging geboden mag worden. 5. Omdat ik me eventjes een ontaarde moeder voelde, die niet eens informeert naar het eigen werk van haar dochter.
 6. Omdat ik besefte dat in die koppies van leerlingen heel veel omgaat en ieder op zijn/ haar eigen wijze een opdracht interpreteert en ermee aan de slag gaat. 
7. Omdat het voor juffen en meesters soms een hele klus is om dit allemaal in goede banen te leiden. 
8. Omdat ik, als ‘collega’, even meevoel met de juf, ga er maar aan staan…

9. Maar misschien toch wel het meest omdat ik kennelijk zelf open wil blijven staan voor waar de ander mee komt. De moed, de originaliteit en de creativiteit in een antwoord willen waarderen. Los van oordeel. Vanuit interesse en empathie. Dat is er ook een!
EmpaTHie…’

Nicole Padberg-Jansen diende in april 2013 haar ontslagbrief in op de middelbare school waar ze zestien jaar als docent had gewerkt. De Amersfoortse wil niet meer vóór de leerling, maar naast de leerling staan.