inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Mascha Groenman


Mascha Groenman
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Ninke bepaalt zelf het tempo. Niet haar ouders, geen gestandaardiseerde toets en niet ik’ hetkind.org/?p=55348

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Zoon is er klaar mee: ‘Het valt niet mee, maar ook hier komt hij wel doorheen’

15 juni 2014

Mascha Groenman

‘Zoon heeft het zwaar. Het schooljaar loopt ten einde en daarmee ook zijn tijd op het OPDC. De school heeft hem gebracht wat hij nodig had.’ Moeder Mascha Groenman is erg onder de indruk van de structuur, duidelijkheid en het begrip van de leerkrachten. Haar 14-jarige zoon heeft het er fijn gehad. Maar nu is hij klaar. ‘Hij vindt zijn klasgenootjes aardig, maar begrijpt ze niet: ze kletsen dwars door de les heen en hopen eruit gestuurd te worden. Ze gaan kloten (zijn woorden) als er huiswerk gemaakt kan worden en zorgen ervoor dat hij soms lang moet wachten. Dat vindt hij stom. Als je goed meedoet, heb je thuis bijna geen werk. En gelijk heeft hij.’ 

klaaaarVorige week was de intake op zijn aanstaande school. Hij gaat naar de derde van het Vmbo kb. En dat voor een kind dat in groep 7 als voorlopige advies kreeg: praktijkonderwijs.

Het intakegesprek was prettig. Zoon werd serieus genomen. De leerkrachten noemden op wat ze gehoord hadden: ‘een serieuze, vriendelijke leerling.’ Hij groeide ter plekke. Bij wie zou hij in de klas willen? ‘Niemand speciaal’, zo haalde hij zijn schouders op. ‘Al jouw klasgenootjes willen graag bij jou in de klas hoor!’, zo glimlachte de zorgcoördinator. En hup….hij groeide weer 5 cm.

Na een gesprek van een half uur, namen wij afscheid middels een hand. ‘Je bent aangenomen,’ zei de dame. Met een zwevende Zoon naast me, liep ik naar de auto. ‘Kan ik niet morgen hier beginnen?’ vroeg hij zich af. ‘Ik ben toch aangenomen?’ Ik begreep zijn ongeduld wel. ‘Je moet eerst het oude afsluiten, voordat je met het nieuwe kunt beginnen,’ zo gaf ik hem aan. ‘Dan doe ik dat toch!’ Hij stampte vrolijk naast me voort.

En met het intakegesprek kwam de onrust: afscheid nemen, een rapport krijgen. Anders dan anders dagen die niet veel meer brengen dan film kijken, een spelletje doen etc.


Hij was moe dit weekend. Had nergens zin in.
 Vanmorgen mopperde hij zich door het ochtendritueel heen en zojuist kwam hij hinkend uit school : ‘pijn hier en daar en als ik zo beweeg, doet het daar pijn.’

Het valt niet mee. Maar ook hier komt hij wel weer doorheen.

Zijn nieuwe school gloort aan de horizon…

Mascha Groenman is leerkracht op een basisschool en moeder van twee kinderen, waarvan de oudste Pdd-NOS en dyslexie heeft en de jongste hoog/meer begaafd is.