inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Charlotte Visch


Charlotte-Visch
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Onderwijsavonden Driebergen -> leraren sterken bij uitvoering van hun pedagogische opdracht. Zoals @ellenvos Binnen… twitter.com/i/web/status/8…

Ongeveer 11 uur geleden op hetkind's Twitter via Twitter for iPhone

facebook
Vertrekpunt voor 10 september: ‘Machteloosheid los je niet op met macht, maar met weerbaarheid’

25 augustus 2014

Charlotte-Visch

Geplaatst in: Partnerschap, Legitimering

Op woensdag 10 september start een nieuwe serie Onderwijsavonden in Driebergen. Luc Stevens duidt op die eerste avond de voorbije jaren, waarin vooraanstaande sprekers inspirerende bijdragen leverden ten dienste van onderwijsontwikkeling, Wat is de rode lijn, wat zijn  de vertrekpunten van waaruit we de dagelijkse praktijk tegemoet  treden? In de zomerweken publiceren we oude verslagen en video’s. Als opwarmertje, als aanmoediging en als uitnodiging. Vandaag Charlotte Visch: ‘Machteloosheid los je niet op met macht, maar met weerbaarheid.

Charlotte Visch knalt. Door haar opperbeste stemming, met haar woorden en in aanwezigheid. In een volgepakt theater Maitland spreekt ze op 4 april 2013 heldere taal, strooit ze met veel praktische voorbeelden en wordt er ook opmerkelijk veel gelachen. Als (integratief) kindertherapeute toont Visch ‘actief respect’ voor haar ‘cliënten’, kinderen van heel jong tot pubers en jongvolwassenen. Ze vertrouwt volledig op hun eigen kracht en antwoorden. De kunst is deze naar boven te halen en het kind weerbaar te maken. Haar methode? Via omkering, versterking en/of humor legt ze contact en biedt ze nieuw perspectief. Het publiek in Driebergen ligt aan haar voeten. Een verslag van Annonay Andersson.

Charlotte vertelt – om te beginnen – over haar biografie. Een introductie in wie zij is: ‘Ik zit al heel lang in het onderwijs, ik ben op vierjarige leeftijd begonnen.’

Ze vervolgt: ‘Ik vond het daar op school niet echt leuk, ik had les van juf Hanepen. Maar juf Hanepen begreep mij niet. Op zesjarige leeftijd besloot ik juf te worden, want zo kon het niet langer!’

Ze diept uit dat zij op jonge leeftijd helemaal in andere kinderen kon opgaan, zich compleet in een ander kon verplaatsen. ‘Ik stond vaak aan de zijkant de hele situatie op het schoolplein te aanschouwen.  De juf dacht dat er iets mis was met me. Maar het fascineerde me vooral wat er gebeurde. Er zat bijvoorbeeld een mooi blond meisje bij mij in de klas die met haar gedrag mijn aandacht trok. Ik ben me daar vervolgens – als klein meisje – helemaal in gaan leven. Ik heb mij uit pure nieuwsgierigheid in haar verplaatst, om te weten hoe het zou zijn om haar te zijn.’

Het was een sleutelervaring, een begin van haar eerste stappen op weg naar onderwijsland. Na haar middelbare schooltijd deed ze de Pabo in Amsterdam, waarna ze op een basisschool les ging geven. De kinderen vond ze leuk, ‘maar mijn collega’s waren vreselijk! Ik vond het belangrijk dat de kinderen voor zichzelf gingen nadenken, niet klakkeloos de regels van de juf opvolgden. Als we naar de gym liepen, liet ik de kinderen zelf bedenken hoe ze over de stoep konden lopen en veilig konden oversteken. Dus niet in een rij, zoals de meeste juffen doen. Een collega had het gezien, maar lette op iets anders. “Ze zijn nog zo jong hé, ze kunnen niet eens in een rij lopen”.’

Kindertherapeut
Later studeerde Charlotte voor hypnotherapeut en ging ze met volwassenen werken. Hierover zegt ze: ‘Volwassen mensen doen allemaal heel keurig [in het openbaar, aan de oppervlakte, red.], maar dragen problemen mee uit hun jeugd. Dan is het toch een beetje jammer dat ik moet wachten tot ze volwassen zijn om er wat aan te doen.’

Ze besloot het probleem bij de wortel aan te pakken. Visch zette haar eigen praktijk en de opleiding tot integratief kindertherapeute op. Haar uitgangspunt is ‘diepgaand respect’ tonen voor het kind, in overeenstemming met hoe pedagogoog Janusz Korczak dat heeft verwoord. De ervaringsdeskundige is het kind zelf. ‘Mijn uitgangspunt is dat het kind zichzelf het beste kent. Een kind van 10 jaar kent zichzelf immers al 10 jaar.’

Charlotte merkte dat veel kinderen klagen over hun ouders en – later – ook over de leerkracht. Daarom bedacht zij voor beide doelgroepen trainingen. Een ingewikkelde theorie zit er niet achter haar werk. Zelf houdt ze het simpel. ‘Ik doe wat nodig is en dat is het wel eigenlijk.’

Deze onderwijsavond gaat Visch – in samenspraak met deelnemers aan het traject Pedagogische Tact –  op twee praktijksituaties – als case – in. Aan de hand van haar reactie tekenen zich een aantal kernprincipes af in haar aanpak. Ze worden hieronder uitgediept, met behulp van haar eigen citaten.

Over de rol van de leerkracht

‘Laat zien wat liefhebben is, zodat de leerling het echt doorvoelt.’

‘Op het moment dat jij het niet weet, weten zij het ook even niet.’

‘Als kinderen in de klas anders doen dan daarbuiten, dan heeft er geen échte verandering plaatsgevonden.’ Met andere woorden, dan gedraagt het kind zich alleen anders in interactie met jou. Het is niet dusdanig weerbaar geworden, dat het een deel geworden is van zichzelf.

Over het woord ‘gelukkig’

‘Als je een groep kinderen laat praten in de kring, dan is dat intercollegiaal. Jouw taak als leider in de groep is om vergissingen radicaal aan te pakken.’

In één van de casussen betreft het een kind die ‘ongelukkig’ is en zijn toekomst ‘grauw’ neerzet. Charlotte zegt hierover dat het woord ‘gelukkig’ dan letterlijk gebruikt kan worden om het kind een ander perspectief te bieden en te laten ervaren.  ‘Gelukkig is dat niet zo.’  Het woord heeft een fijne connotatie, ontkracht wat er gezegd is en als het aan het begin van de zin gezegd wordt, wordt het onthouden. ‘Zeg de woorden heel stellig en ga door op het volgende onderwerp.’

Over veerkracht

‘Veerkracht én zelfbeschikkingsrecht is de basis voor ontplooiing.’

Het jongetje in de casus begrijpt zijn ouders, hij verwoordt dat zij niet voor hem kunnen zorgen. ‘Veerkracht is als je herkent wat anderen niet voor je kunnen doen.’

De therapeute gaat uit van de inherente tendens tot zelfontplooiing, met veerkracht als grootste bouwsteen. Ze omschrijft het kind uit de casus als ‘iemand waarvan gehouden kan worden’. ‘Het is de verdienste van deze jongen dat er van hem gehouden wordt, het is interessant om hem te vertellen welke krachten hij heeft.’

Het tegenovergestelde ziet Charlotte  gebeuren in het handelen van volwassenen. Zij worden te veel ‘het verlengde geheugen’ van kinderen (‘Pak je tas, jas en schoenen, heb je alles, wat moet je verder nog doen?’). Kinderen worden hierdoor te extern en afhankelijk. ‘Hoe meer mensen extern geheugen worden, hoe luier kinderen worden.’

Lees verder

Onderwijsavonden in Driebergen
Aftrap al op 10 september –> Bestel!

Op woensdag 10 september – kort na de zomervakantie – start een nieuwe serie Onderwijsavonden in Driebergen. Luc Stevens duidt op die eerste avond de voorbije jaren, waarin vooraanstaande sprekers inspirerende bijdragen leverden ten dienste van onderwijsontwikkeling, Wat is de rode lijn, wat zijn  de vertrekpunten van waaruit we de dagelijkse praktijk tegemoet  treden?

De Onderwijsavonden worden gehouden in theater Maitland, op landgoed De Horst in Driebergen dat plaats biedt aan maximaal 300 mensen. We starten om 19.30 uur en vanaf 19.00 uur is er een inloop. Achter deze link leest u over de hele serie, ziet u  de exacte data en meer over de zeven sprekers. Een losse entreekaart kost 30 euro. Passepartout-kaarthouders betalen 175 euro en zijn verzekerd van een plaats op 15 januari (Peter Heerschop en Marcel van Herpen).

–> U kunt zich HIER aanmelden

—————

Conferentie Leider zijn op 24 september

Deze conferentie in theater Maitland in Driebergen richt zich op schoolleiders, rectoren en bestuurders uit alle onderwijssectoren. De bekende denkers en wetenschappers Dolf van den Berg en Gert Biesta zullen de conferentie op woensdag 24 september inleiden en hun concepten presenteren aan de deelnemers. Marcel van Herpen en Luc Stevens zullen het begrip Pedagogisch Leiderschap uitwerken. Verder zullen deelnemers uitgenodigd worden om te reflecteren op hun eigen leiderschap en zal de conferentie rijk zijn aan voorbeelden van (school)leiders waarmee de deelnemers zich persoonlijk kunnen verstaan. –> KLIK hier.

Datum: woensdag 24 september 2014 – 9.00 – 17.00 uur.
Locatie: Landgoed de Horst, De Horst 1, Driebergen
Kosten: € 145,- 
inclusief boek

Of ‘Leidinggevende, wie ben je’ van Dolf van den Berg, Luc Stevens en Roland Vandenberghe.
Of ‘Zichtbaar! Ambities van schoolbestuurders in persoonlijke verhalen’ door werkgroep Zichtbaar!

Aanmelding: info@nivoz.nl