inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Mascha Groenman


Mascha Groenman
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

'Hoe kan er ooit verbinding ontstaan als ik me al door één zin uit het veld laat slaan?' - eepurl.com/chFCpP

Ongeveer een uur geleden op hetkind's Twitter via MailChimp

facebook
Een lager instinct? Maar toch af en toe de spijker op zijn kop slaan

5 september 2014

Mascha Groenman

Geplaatst in: Opvoeding,

Dat gevoel van alleen zijn, zegt haar zoon niet te herkennen. ‘Ik ga gewoon met iemand mee praten,’ zegt hij aan de gezinstafel, daar waar de gesprekken in het schoolgaande leven meestal plaatsvinden. Terwijl hij een glas drinken inschenkt, zegt hij erbij: ‘Ik heb een lager instinct.’ Mascha Groenman is niet de enige die verbaasd opkijkt. Haar blog: ‘Een lager instinct, maar toch af en toe de spijker behoorlijk op de kop slaan.’

instHet werkende en lerende leven is voor ons alle vier weer begonnen. Nou ja, bijna dan. Zoon begint morgen. Hij hangt er lustig op los en telt de uren tot ook hij aan de slag kan gaan. Dochter heeft vanmiddag haar boeken opgehaald. Ze had er 20 mee. Dat paste niet in haar rugtas, gelukkig heeft ze een mand vóór op haar fiets en had ze voldoende plastic tassen mee om de boel waterschade vrij door de hoosbui thuis te krijgen.

Twintig boeken mee naar huis krijgen is een hele toer. Twintig boeken kaften ook. Waar Zoon zijn werkboeken mag gebruiken om in te werken, gaat Dochter deze gebruiken om uit over te schrijven. Ook deze moesten dus worden voorzien van een mooie roze, oranje of groene kaft. Het verschil in boeken laat zich verklaren door het verschil in niveau. Aldus Zoon. ‘Wij mogen erin schrijven, dat is makkelijker.’

Zoon fladderde door de kamer, opgeschrikt door zoveel reuring om zich heen. Zijn zusje stalde alle boeken en brieven uit op de tafel om zich te verwonderen over alles wat ze gaat leren en de vakken die ze gaat krijgen. Ze vertelde dat ze zich eventjes ‘als een loner’ voelde, toen ze alleen in de aula stond te wachten. En dat ze ‘gelukkig een bekende tegenkwam.’ 

Zoon keek haar verwonderd aan. Dat gevoel van alleen zijn, herkende hij niet. ‘Ik ga gewoon met iemand mee praten hoor.’
Terwijl hij een glas drinken inschenkt zegt hij: ‘Ik heb een lager instinct.’

We kijken allemaal verbaasd op. ‘Wat zegt hij nu?’ zie ik Man denken. Hij verklaart zich nader:’ik weet niet altijd wat ik moet doen.’

Bij mij gaat er een lichtje branden. Ik denk dat ik begrijp wat hij bedoelt: ‘Je overziet niet altijd de situatie, zodat je je kunt aanpassen. Of je weet niet welk gedrag bij een bepaalde situatie past. Bedoel je dat?’

‘Ja, instinct is toch bij dieren, dat ze weten wat ze moeten doen als er gevaar dreigt bijvoorbeeld? Nou, ik moest eerst kijken of er wel echt gevaar is en dan moet ik bedenken wat ik nu ook alweer moet doen. En dan pas kijk ik of het ook goed is.’ Hij drinkt zijn glas in één keer leeg, dat is een nieuw trucje.
 ‘Lager instinct dus’.

Hij draait zich om om weg te gaan. Wij kijken elkaar nog eens aan.
‘Een lager instinct, maar toch af en toe de spijker behoorlijk op de kop slaan.’