inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Chantal van Ophuizen


Chantal van Ophuizen
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Zijn we vergeten hoe het is als je wereld op zijn kop staat door dingen die volwassenen niet begrijpen?’ hetkind.org/?p=54825

Ongeveer 15 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘En dan heb je allebei een probleem’ – Over de reikwijdte van een onderwijsblog

7 november 2014

Chantal van Ophuizen

Vorige week hoorde Chantal van Ophuizen de hartenkreet van een moeder, die oordeelde dat de school haar zoon niet zág. Chantal wilde iets betekenen. En dus schreef ze een blog over de moeder, de jongen, de school en haar eigen gevoel van ongemak. Veel reuring volgde. Zeker ook bij de school zelf, die vond dat hun kant van het verhaal niet belicht was. De aanleiding was misschien niet helemaal chique, maar deze week vonden de school en Chantal elkaar: ‘In dialoog, door je uit te spreken en je kwetsbaar op te stellen (ja, daar is hij weer), kun je elkaar verstaan en zien.’ Een nieuw blog van Chantal over de relatie tussen ouders en school, en de groeiende rol van sociale media daarin.

Chantal van Ophuizen blog 02Vorige week beschreef ik in mijn blog zomaar een ochtend die ik meemaakte. Nog vol energie van het eerste Brabants Ontwikkel Café de avond ervoor, bracht ik mijn kind naar school en raakte ik in gesprek met twee andere moeders. Eén ervan uitte dat ze ‘helemaal klaar was met de school’ en vertelde me het verhaal van haar zoon Loek – een jongen met wie ze het thuis en op school niet makkelijk hadden. Thuis was er inmiddels veel meer rust. Loek en zijn gezin hadden een weg gevonden samen, met therapie en vooral: door goed naar Loek te kijken en naar hem te luisteren. Op school had de jongen echter nog steeds ongepaste woedeaanvallen, maar daar voelde de moeder zich niet gehoord en gezien.

Het was een verhaal dat mij erg aangreep – als moeder, ouder van school, ex-juf, vriendin en ThuisKlas. Ik volgde mijn hart en ben er over gaan schrijven. Ik wilde het delen, moest in mijn ogen wat doen. Toen ik het opschreef, had ik eigenlijk nog amper een idee van de mogelijke impact. De dagen die daarop volgden hebben in het teken gestaan van mijn blog. Via de sociale media ontving ik vooral opbeurende en ondersteunende reacties als:

– ‘Wat een verhaal.’
– ‘Je zult Loek of moeder zijn.’
– ‘Herkenbaar’
– ‘Wat heb je dat prachtig verwoord.’
– ‘Jammer dat jij zo’n gevoel had na die avond.’
– ‘Ik stond met vleugels voor de klas.’
– ‘Mogen we het plaatsen op onze site?’

Wat ik wilde zeggen, was blijkbaar overgekomen. Dacht ik. 
Totdat er vrijdagavond een reactie uit onverwachte hoek kwam. Het was de school die belde. Ze waren geschrokken van het verhaal, want zij hadden namelijk óók een verhaal dat nu niet belicht werd. Ik besefte dat dat zeker waar is. Maar dat was niet het doel van mijn blog. Mijn centrale vraag was geweest: wat kan IK nu doen, nu ik dit verhaal weet.

SONY DSCDe school was teleurgesteld omdat er in de tekst gesuggereerd werd dat er niets gedaan werd, terwijl er achter de schermen keihard gewerkt werd om Loek te helpen. Ik heb uiteindelijk een prettig gesprek met de school gehad en de lucht is geklaard. Wat er is voorgevallen, heeft beide partijen veel verdriet gedaan. Zowel vanuit de school als vanuit mij waren er alleen maar goede bedoelingen, die niet zo ervaren werden. Dan heb je allebei een probleem. Door de dialoog met elkaar aan te gaan, je gevoel uit te spreken en je kwetsbaar op te stellen (ja daar is hij weer), kun je elkaar verstaan en zien. Er bleek dus ‘iets’ te zitten in de communicatie. Ook dat is vaak waar het eigenlijk om gaat.

De school en ik hebben het aangedurfd om de dialoog met elkaar aan te gaan. We hebben goed met elkaar gesproken. School is erachter gekomen dat social media een rol gaat spelen in de schoolwereld. Ik heb geleerd dat een blog breed zichtbaar kan worden en dat – zelfs als ik vooral mijn eigen ongemak en twijfel wilde ventileren en de beste bedoelingen had – de journalistieke zorgvuldigheid van hoor en wederhoor ook kan gaan gelden voor een weblog. Daarnaast heb ik ook geleerd dat een bepaald (ideaal)beeld van de school nog niet de werkelijkheid is. Door het bespreekbaar te maken kun je nader tot elkaar komen. Lees verder…

Chantal van Ophuizen

Chantal van Ophuizen was elf jaar leerkracht, is moeder en zelfstandig ondernemer met haar ThuisKlas. Met twee kompanen heeft zij al vijf keer een Onderwijscafé georganiseerd in Nijmegen, op Facebook en Twitter te vinden onder de titel OCN024