inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Jacob-Jan Voerman


Jacob-Jan Voerman
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

De kern van sportspel: Vreedzaam pesten! Zomaar een gedachtengang of een visie met pedagogische betekenis? hetkind.org/?p=56248

Ongeveer 5 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Jacob Jan leert #3: ‘Ik kan best nog iets dover zijn. Maar heb ik dat lef wel?’

11 december 2014

Jacob-Jan Voerman

Jacob Jan Voerman koos op latere leeftijd voor het onderwijs, maar liep vast. Toen hij vervolgens doof werd, leek het doek definitief te vallen. Nu, meer dan 10 jaar later, doet hij op de democratische school De Vallei nieuwe onderwijservaringen en inzichten op. Dit is deel 3 van Jacob Jans Valleiserie, over een bijzondere school en zijn zoektocht naar een rol voor zichzelf: ‘Hoe meer ik me richt op het verbale, hoe meer ik mij als horende gedraag, hoe minder de kans dat ik samen met de kinderen andere manieren vindt om te communiceren.’

Jacob Jan Voerman spiegels“Wat dat betreft kan ik best nog iets dover zijn.”
Dat is één van de uitspraken in mijn theater.
Maar heb ik dat lef wel?

Het is mijn uitdaging op de Vallei, de school waar ik ga uitproberen welke rol in kan spelen in goed onderwijs.

Hoe meer ik wil verstaan,
hoe meer ik me richt op het verbale,
hoe meer ik mij als horende gedraag,
hoe minder de kans dat ik samen met de kinderen andere manieren vindt om te communiceren.

Het vinden van manieren om te communiceren is niet eens een doel op zich. Al is het natuurlijk een mooie verrijking van het communicatierepertoire. (Of moet ik zeggen dat het een manier is om te voorkomen dat kinderen hun natuurlijke communicatierepertoire inperken?)

Het vinden van andere manieren van communicatie is een voorwaarde. Want ik houd het gewoon niet vol, alles willen verstaan. En zelfs als ik het vol zou houden, ik mis meer dan horenden door hebben.

Dussss… een flinke uitdaging. Want ik kan niet meer terugvallen op de twee makkelijke oplossingen:

– het gesprek uit de weg gaan
– genoegen nemen met de essentie, en de rest missen

Dat laatste kan wel, maar dan moet ik helder zijn in wat ik als essentie op pak. Het is moeilijk want het voelt alsof ik de kinderen ga teleurstellen. Ze vertellen enthousiast een verhaal, en het komt niet aan. Ook niet na de tweede of derde keer.

Als ze vanuit zichzelf op mij af komen, dan kan ik me nog voorstellen dat ik samen met ze op zoek ga naar manieren om hun verhaal binnen te krijgen. Maar als ik zelf het initiatief neem, dan voelt dat een beetje stom. Waarom stel ik een vraag als ik het antwoord niet kan horen?

Dat zijn de beperkende gedachten die ik moet gaan omdenken. Hardop bloggen helpt daarbij. Tijdens het schrijven van dit blog speel ik hele scenario’s af.

Misschien is dat nu juist wat ik niet moet doen. Want een scenario maken is ook: voor de ander invullen. Ik ga de scenario’s stop zetten. Maar ik laat de ideeën stromen.

Eén van die ideeën is dat ik met kinderen briefwisselingen zou kunnen starten. En als ze niet kunnen schrijven: een tekening is ook een brief. Lees verder…

Jacob Jan Voerman

Jacob Jan Voerman vertelt verhalen en maakt theater, met als centrale thema: ‘Kun je jezelf zijn en wat is daar voor nodig?’ Daarnaast onderzoekt hij hoe hij, ondanks zijn slechte gehoor (Jacob Jan draagt een cochleair implantaat), kan bijdragen aan het onderwijs op de democratische basisschool De Vallei. Die zoektocht, vervat in de Valleiserie op hetkind, publiceert hij ook op zijn eigen blog. Jacob Jan is vader van vier kinderen. 

Eerdere afleveringen in deze serie vind je via Jacob Jans profiel op hetkind (rechts) of via zijn blog.