inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Stefany den Hoed


Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Over Rudie, na ruim een week schorsing: ‘Zonder extra aandacht hoorde hij er helemaal bij en was weer welkom’ hetkind.org/?p=55320

Ongeveer 3 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Column: ‘Juf, zet mij maar in de hoek’

3 januari 2015

stefany den hoed

Stefany den Hoed is lerares van groep 1-2 op OBS de Pijler in Maasdam. Ze beschrijft  een mooie dialoog tussen haar en de 5-jarige Ellis. Ellis vindt haar juf streng en Stefany gaat daarmee ‘tactisch’ aan de slag.  Haar column.

“Ik vind jou een strenge juf,” zegt ze met een grote lach.
“Oh, en is dat vervelend streng of geeft het niks?”
“Het geeft niks!” En ze huppelt de klas in.
Ik kijk haar na en bedenk wat ze gezegd heeft. En wat heeft ze me willen zeggen?
Ik besluit er op een rustiger moment op terug te komen.
“Hoe komt het dat je mij een strenge juf vindt?”
“Als je mij in de hoek zet.”
“Zet ik jou wel eens in de hoek dan?” Ik voel me verbaasd.
“Ja…”, ze lacht een beetje en kijkt weg.

“Wanneer heb ik jou in de hoek gezet?”
“Weet ik niet meer. Als je boos bent.”
“Weet je nog wanneer ik boos was?” Ik herinner me een voorval van vorige week tijdens de werkles.
“Als ik knutselen wil.”
“Toen ik gezegd had, dat er die middag niet geknutseld kon worden, ging jij toch knutselen. Toen voelde ik me boos.”

Ze wacht even en zegt dan: “Ja, maar ik wou knutselen!”
“Dat weet ik. Jij houdt van knutselen, maar die dag wilde ik dat niet. We hadden een hele korte werkles en ik had gezegd dat de knutselkast dicht was.”
“Ja.”
“Wat kan ik doen, als jij knutselt en ik wil het niet?”
“Wachten tot ik klaar ben,” zegt ze heel beslist.

“Dan moet ik wachten tot jij klaar bent?” Ik voel me verbaasd en ook wel geamuseerd.
Ze knikt.
“Dat wil ik niet, … Je kunt elke dag knutselen. Als ik de knutselkast dicht doe en jij gaat toch knutselen, wil ik niet wachten tot jij klaar bent.”

Het blijft stil en ze blijft me aankijken; afwachtend en ook een beetje uitdagend.
“Vind jij het vervelend dat ik dan boos word?”
“Ja.”
“Wat kan ik dan doen?”
“Me in een andere hoek zetten.”
“Moet ik jou toch in een hoek zetten?” Ik ben het spoor even bijster.
“Nee! Niet zo’n hoek, een andere hoek!”
“Wat voor een hoek dan?”
“Een andere hoek om te spelen, want anders weet ik het niet.”
“Als je niet mag knutselen, weet je niet wat je moet doen?”
“Ja!”
“Wil je dat ik je dan help om iets anders te doen?”
Ze knikt heel beslist.

“Als jij de volgende keer niet kan knutselen, help ik jou iets anders zoeken, oké?”
Ze knikt weer en lacht.

Stefany den Hoed, leraar groep 1-2 op OBS de Pijler in Maasdam.