inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Hester IJsseling


Hester IJsseling
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Onderwijsavonden Driebergen -> leraren sterken bij uitvoering van hun pedagogische opdracht. Zoals @ellenvos Binnen… twitter.com/i/web/status/8…

Ongeveer 56 minuten geleden op hetkind's Twitter via Twitter for iPhone

facebook
Hester en haar Finse les: ‘Prikkel om vertrouwen te schenken aan eigen ideaalbeeld van onderwijs’

28 januari 2015

Hester IJsseling

Parsi Sahlberg is ambassadeur van het Finse onderwijsmodel.  (The Finland Phenomenon). Als hij in 2013 in Nederland is, luistert  leraar Hester IJsseling in Amsterdam mee  en deelt haar  inzichten. ‘Hij laat zien dat een heel andere onderwijscultuur voorstelbaar is. En daarmee geeft zijn verhaal voeding aan onze verbeelding en is Sahlberg misschien een prikkel om te beginnen vertrouwen te schenken aan ons eigen ideaalbeeld.’

Toen ik net begon te werken in het onderwijs, nu 12 jaar geleden, schrok ik. Het was allemaal heel anders dan ik het me had voorgesteld, en de betekenis die anderen aan het beroep van leraar hechtten, bleek een heel andere te zijn, dan de betekenis die ik er zelf aan hechtte en nu nog hecht.

Nadat ik van de klap bekomen was, ben ik me er bewust op gaan toeleggen het beeld te koesteren, dat ik had voordat ik met de realiteit botste. Steeds voor ogen te blijven houden wat het onderwijs en het vak van onderwijzer voor mij betekenden.

Vandaag raad ik iedereen die in het onderwijs werkt aan diezelfde denkoefening uit te voeren. Stel je eens voor – los van de beren op de weg en de praktische bezwaren en het gezucht over wat er allemaal van anderen moet – hoe het onderwijs er uit zou zien als het er precies zo uitzag als jij vindt dat het zou moeten zijn.

Marinus Knoope, een gevierd leermeester op het vlak van persoonlijke ontwikkeling, beschrijft wat hij noemt de creatiespiraal als een cyclus bestaande uit opeenvolgende seizoenen, van bloesem naar vrucht en van zaad naar oogst. Om de verandering te bewerkstelligen die je in de wereld wil zien, is het om te beginnen belangrijk je zo concreet mogelijk voor te stellen hoe datgene wat je zou willen er in je verbeelding uit ziet. Om het onderwijs ten goede te kunnen veranderen, is het belangrijk te visualiseren hoe het er volgens jou uit zou moeten zien.

Die oefening op zich brengt het al dichterbij.

Als ik Pasi Sahlberg hoor praten over de onderwijscultuur in Finland, dan zie ik daarin heel veel terug van mijn gekoesterde voorstelling van hoe het zou moeten zijn.

Dat alleen de beste studenten het recht verwerven om onderwijs te mogen geven,
dat het een nobel beroep van hoog aanzien is,
dat leraren op de hoogte zijn van en met elkaar spreken over onderwijsonderzoek,
dat er naast lesgeven tijd is voor professionele dialoog.

Dat de politiek naar de onderwijzers luistert als het gaat om beleidsmaatregelen in plaats van andersom,
dat de nadruk ligt op samenwerking in plaats van op competitie, op verantwoordelijkheid en vertrouwen in plaats van op controle en verantwoording, op maatwerk in plaats van standaardisering, op persoonlijke ontwikkeling in plaats van op marktwerking.

Het valt me wel op dat Sahlberg geen enkele zwakke plek in het Finse model benoemt. Er zijn alleen maar pluspunten, het lijkt de hemel zelf wel. Enerzijds irriteert me dat, want aan alles zitten mindere kanten, dus ook aan het onderwijs in Finland. Anderzijds is de waarde van zijn verhaal misschien vooral, dat het ons laat zien dat een heel andere onderwijscultuur voorstelbaar is.

Zijn verhaal geeft voeding aan onze verbeelding, en omdat dit droombeeld schijnbaar echt bestaat ergens in de wereld, is het gemakkelijker de praktische obstakels weg te wuiven en de verbeelding de vrije loop te laten.

Misschien is dat wat we nodig hebben, en wat Sahlberg ons geeft – een prikkel om te beginnen vertrouwen te schenken aan onze ideaalbeelden.

Hester IJsseling (1967) is groepsleerkracht op OBS De Kleine Reus in Amsterdam, edublogger en doctor in de wijsbegeerte. 

Het boek Finnish Lessons is naar het Nederlands vertaald en via de website van OMJS te koop.