inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Hans Koppies


Hans Koppies
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Dit is de leraar die ik ben en dit is waar ik voor sta! hetkind.org/?p=55581

Ongeveer 5 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Smartphone-anarchie: opvoedkundige verwarring en de roep om spelregels

9 maart 2015

Hans Koppies

De verwarring bij opvoeders en onderwijsprofessionals is groot en de consensus over de nodige spelregels ver te zoeken. Sinds kinderen massaal sociale media en smartphones hebben omarmd, is de geest uit de fles en niemand schijnt te weten hoe hem weer daarin terug te krijgen,’ schrijft Hans Koppies. Voor wie nog twijfelt: in Nederland blijven de laatste jaren meer kinderen zitten dan in de ons omringende landen. En dat is precies de periode dat de smartphone op het toneel verscheen. Zijn blog: ‘Op de wc heb je binnen drie seconden een google-hit op Wikipedia èn het antwoord op je vraag.’

Sinds 2012 doet de onderwijsinspectie onderzoek naar het toegenomen aantal zittenblijvers en kijkt daarbij onder meer naar een mogelijke relatie met het feit dat de Nederlandse jeugd meer smartphones bezit dan haar Europese leeftijdgenoten – 76 % van de 10-17-jarigen bezit er één – en meer gebruik maakt van sociale media.

smartphone

Dalende prestatiecurve

Vorige week hadden veel scholen in het voortgezet onderwijs de 10 minuten-gesprekjes na het verschijnen van het eerste rapport. Zo had een bevriende docente Duits en tevens mentor van 2 HAVO/VWO twee avonden lang een volle agenda aangezien ‘haar’ klas en masse in een dalende prestatiecurve terecht gekomen is. Hoofdverdachte is de WhatsApp-groep die de klas bij de start van het schooljaar heeft aangemaakt.

”Een uur niet kijken op je mobiel en je hebt 140 berichten gemist. En die moeten gelezen worden anders kun je niet meepraten.” Voor de mentor zijn probleem èn oplossing helder, maar de ouders blijken het lastig te vinden ‘in te grijpen in het privé leven’ van hun kind. En ook school houdt de impasse in stand: sancties op ongewenst mobielgebruik zijn er niet, want het afpakken van een smartphone staat gelijk aan ‘diefstal’ zo luidt de juridische redenering in dit pedagogische werkveld. En zo staat de docent met lege handen. Opvoedkundige verwarring, het succes van de verdeel- en heersstrategie van de smartphone in een notendop …

Spelregels

Ook op de basisschool van mijn jongste zoon (10) zijn ze inmiddels doordrongen van de noodzaak van spelregels: sinds kort is het verboden foto’s te maken op het schoolplein op straffe van het vegen van het plein. En mijn buurman polste onlangs voorzichtig hoe mijn vrouw en ik dat doen met onze vijf kinderen en hun smartphones. Je kunt er niet vroeg genoeg mee beginnen, zijn kinderen zijn twee en net een half jaar ..

Zelfs op de universiteit heerst verwarring, alleen richten daar de zorgen zich op de steeds hogere tentamencijfers. Vol trots meldde de universiteit van Maastricht deze week een nieuw wapen in de strijd tegen ‘wetenschapsfraude’: met een ‘pockethound’ kunnen surveillanten voortaan spieken op de wc tegengaan. Voor de deur van de wc kan er met dit ingenieuze apparaat gecontroleerd worden of er naast een grote boodschap binnen ook dataverkeer plaatsvindt … De afluistertechnieken van de NSA zijn een stuk discreter. En dat alles om de devaluatie van het universitair diploma tegen te gaan: ”Op de wc heb je binnen drie seconden een google-hit op Wikipedia èn het antwoord op je vraag.”

Meer nadelen dan voordelen

Over de voordelen van smartphones en sociale media (WhatsApp, Facebook, Twitter, Snapjet, Instagram) zijn jongeren helder, zo bleek onlangs uit eenenquête van Mijn Kind Online en Kennisnet:

– Je kan op de hoogte blijven.
– Kijken wat anderen aan het doen zijn (‘lurking’), ook beroemdheden en BN’ers.
– Contact onderhouden met vrienden en nieuwe vrienden maken, kletsen.
– Het is een bron van informatie en advies.
– Je kunt laten zien wie je bent of wie je zou willen zijn.
– Het is gratis en simpel.
– Het helpt tegen verveling en geeft je een houding als je bijvoorbeeld wacht.

Opvallend genoeg noemen jongeren echter meer nadelen:
– Het gebrek aan privacy. Mensen zetten teveel zaken online die niemand iets aangaan.
– Je bent altijd zichtbaar, en vrienden kunnen zien wanneer je online bent.
– Infobesitas, je krijgt een overload aan informatie.
– Het leidt af, het veroorzaakt studie ontwijkend gedrag.
– Het is verslavend en soms vermoeiend.
– Je voelt je buitengesloten als je geen sociale media hebt.
– Het geeft een ander beeld van de werkelijkheid. Iedereen zet er alleen leuke dingen op.
– Je hebt minder persoonlijk contact doordat je alles al via WhatsApp vertelt.
– Je bent minder bezig met je omgeving, alleen met je telefoon.
– Er is druk om meteen te reageren, ook ‘s nachts. Kan ook tot irritaties leiden.

Vrij vertaald klinkt dit als een roep om spelregels. Of zoals in de opvoeding gebruikelijk is: speelruimte bieden binnen regels en grenzen. Alleen zo kan het kind een balans vinden tussen grenzen erkennen en grenzen verkennen. En blijft de nachtrust gewaarborgd. Maar bij ouders en onderwijsprofessionals lijkt slechts langzaam het besef door te dringen dat ook hier een opvoedkundige taak ligt. En ondertussen heerst de smartphone-anarchie.

Opkomst en ondergang van de WhatsApp-groep van klas A1X

Een positief verhaal vormde aan het begin van dit schooljaar de kennismaking met de brugklasmentor van mijn jongste dochter (13). Lees verder

Hans Koppies studeerde aan de ALO Amsterdam, stilde zijn honger naar kennis met een studie Pedagogiek aan de Vrije Universiteit Amsterdam. Sindsdien heeft hij als docent lichamelijke opvoeding, maar vooral als orthopedagoog in de keuken kunnen kijken van diverse instellingen op het gebied van opvoeding, (speciaal) onderwijs en hulpverlening. Hij schrijft op zijn eigen website Pedagoogle.