inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marlies Bras


Marlies Bras
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 29 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Weet je wanneer je je zorgen moet maken? Als er niet meer gerend wordt in je school’

13 juni 2015

Marlies Bras

‘Niet rennen in de gang!’ Marlies Bras hoort het zichzelf als leerkracht nog roepen. Jarenlang en eigenlijk altijd zonder effect. Om veiligheidsredenen bleef ze de woorden herhalen, zo zei ze tegen zichzelf. ‘Het enige kleine, lastige detail… Het lukte me maar niet om alle kinderen het nut hiervan te laten inzien.’

mag-nietIk hoor het mezelf nog roepen (nee sorry, niet roepen, maar ‘luid zeggen, roepen lijkt op schreeuwen en dat was ook niet toegestaan).

Niet rennen in de gang.

Deze regel gold al toen ik zelf als klein meisje door de gang huppelde. Hij was er nog steeds toen ik zelf juf was. En de kans is groot dat deze regel de komende jaren zal blijven gelden.

En eerlijk is eerlijk. Ik had echt goede redenen om dit verbod op het rennen te handhaven. Ik geloofde er heilig in dat dit het aantal gaten in hoofden, hersenschuddingen, andere verwondingen, conflicten en ongemakken kon verminderen. Het enige kleine, lastige detail… Het lukte me maar niet om alle kinderen het nut hiervan te laten inzien.

‘Ja juf.’  ‘Sorry juf’, was het standaard antwoord op mijn preek met als boodschap dat het onverantwoord en gevaarlijk was om zo hard door de gang te rennen. Enkele seconden lukte het ze om hun tempo aan mijn verwachtingen aan te passen. Tot ze uit het zicht verdwenen waren en hun voeten hun beloften niet meer waar konden maken. ‘Ik hoor het wel…’, probeerde ik nog in een laatste poging. Maar een antwoord volgde niet meer. Het was hopeloos.

Ik weet niet meer waar ik was. Ik weet niet meer waarvoor ik daar was. Ik weet ook niet meer hoe we op het onderwerp kwamen. Maar ik kwam in gesprek over deze kwestie met iemand die niets van kinderen wist en ook niets met onderwijs of opvoeding te maken had (en die er, naar ik vermoedde, ook niet heel veel mee te maken wilde hebben).

“Ik snap niet waar je je druk om maakt”, was zijn antwoord.
Weet je wanneer je je zorgen moet gaan maken: als er niet meer gerend wordt in je school.

Lees verder.

Marlies Bras is coach en oud-leerkracht en publiceert met grote regelmaat columns op haar blog