inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Edwin Borger


Edwin Borger
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 6 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Waarom ik leraar ben: ‘Bij meester Hans ging ik elke dag huppelend naar school’

25 juni 2015

Edwin Borger

Edwin Borger voelde zich aangesproken door een simpele vraag. Waarom ben ik leraar geworden? Hij  gaat terug naar de jaren zeventig, naar de vijfde en zesde klas van de Bavo in Haarlem. En naar meester Hans. ‘Hij was en is de reden dat ik uiteindelijk zelf meester ben. En blijf. In mijn herinnering ging ik elke dag huppelend naar school.

Meester Hans had een baard, lang haar en studeerde pedagogiek. Dat wat hij in de studiebanken oppikte, paste hij direct toe in de klas. Een parlement in de klas, met ministers, advocaten, rechters. In een tijd dat inspraak van meesters door de hoofdmeester niet werd geduld. Laat staan inspraak van kinderen in dat wat er in hun klas gebeurde.

Meester Hans organiseerde dat en gaf ons de ruimte. Soms wel eens zo veel ruimte, dat ik pas op latere leeftijd snapte dat ik word met een d wordt geschreven.

Soms nog meer ruimte, als hij naar beneden moest omdat de hoofdmeester ziek was. En meester Hans hem dan ging vervangen. Het team zuchtte vast van genot.

Waar ik als meester in de dop het meest van genoot waren de verhalen. Geschiedenisverhalen. Met of zonder platen van Isings. Van de verhalen bij de toverlantaarn. Ook al waren we die verhalen soms wel eens ontgroeid.

Meester Hans werd, was en is de reden dat ik uiteindelijk zelf meester werd. Ben. En blijf. In mijn herinnering ging ik dan ook iedere dag huppelend naar school.

Toen ik zelf meester werd en later schoolleider, trof ik een kind aan dat huppelde op de gang. Rust in de school, we hebben een protocol. ‘Waarom ren jij in de gang? Je weet toch dat we in de gang rustig lopen.’

Het kind keek mij vrolijk aan. ‘Ik huppel, meester Edwin. Want als ik huppel, dan ben ik eerder in de klas. We gaan namelijk project doen.’  Meester Hans keek vast glimlachend toe. Ik ook. Vanaf dat moment ging ik ook weer als schoolleider naar kinderen kijken, luisteren.

Onderwijs gaat over kinderen. Dat vond meester Hans al. Ik ook.

Edwin Borger is tegenwoordig eigenaar van Borger Onderwijsadvies