inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Annonay Andersson


Annonay Andersson
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Over onderwijsfilm Maatschappijleer: ‘Met mijn film wil ik waardering uitspreken voor alle leraren’ hetkind.org/?p=54799

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Voorbeeldige leerkracht krijgt een spiegel voorgehouden: ‘Jij! Jij bent een pestkop’

18 juli 2015

Annonay Andersson

Alan Newland was al langere tijd een voorbeeldige leerkracht. Zo zag de buitenwereld hem en hij zichzelf eigenlijk ook. Collega’s kwamen naar hem voor advies en hij zou alle ‘moeilijke’ klassen wel even aanpakken. Aan het gebrek aan reflectie kwam uiteindelijk een einde toen een van de leerlingen hem een spiegel voorhield. Een samenvatting van het verhaal zoals verschenen in The Guardian en getwitterd door Kees van Overveld.  ‘Indringende blog van ‘perfecte leraar’ die er achter komt dat zijn gedragsaanpak hem tot pester heeft gemaakt.’

Na een aantal jaren lesgegeven te hebben op verschillende basisscholen in Londen had Alan Newland respect, geloofwaardigheid en autoriteit opgebouwd. Dat was niet makkelijk – de scholen stonden in ‘ruige’ buurten en de sfeer was vaak onproductief. Zijn collega’s begonnen hem steeds vaker om advies te vragen, met name over klassenmanagement. Het ging zelfs zover dat zijn klas werd getoond in tv-programma’s als een goed voorbeeld. Newland voelde zich heer en meester van het spel.

Op verzoek van de directeur nam hij toen een ‘hele uitdagende’ klas over. Een klas met 10 en 11-jarige kinderen die ‘hard en brutaal’ waren geworden door het grotendeels opgroeien op straat. Een groepje jongens binnen de klas stond erom bekend het de voorgaande leraren heel moeilijk te hebben gemaakt. Hoewel Newland te boek stond om zijn empathische benadering, besloot hij dat deze klas een ‘no-nonsense’ benadering nodig had. Hij keek ernaar uit de klas te ‘temmen’, ze iets te leren en zijn eigen reputatie nog meer omhoog te schroeven. Gelukkig zag er ook een groepje lieve meisjes in de klas die het geheel plezieriger maakten.

Na een aantal weken kreeg Newland het gevoel dat hij controle kreeg over de situatie. Collega’s en ouders begonnen hem te complimenteren.

Op een dag waarop Newland zich uitermate zelfgenoegzaam voelde en blonk van trots als charismatisch leider, kwam hij in aanraking met een van de pesters van de klas. Een jongen met een kort lontje en een lummelige houding die gedrag vertoonde dat Newland interpreteerde als routinematig vervelend gedrag tegen een van de lievere meisjes uit de klas.

Newland sprak hem aan op zijn goed geoefende, dominante wijze die tot zover altijd effectief was gebleken. Hoog over de jongen heen gebogen om met zijn fysieke aanwezigheid de kwetsbaarheid van de jongen te benadrukken. Met een ijzig blik en een tirade opgebouwd tot een crescendo van ongebreidelde bedreiging.

Newland zag de jongen in elkaar duiken en huilen en dacht: ‘Mooi, die heeft een koekje van eigen deeg gekregen.’

Later op de dag werd Newland naar binnen geroepen bij de directeur. Van geen kwaad bewust stapte hij binnen om de jongen weer in tranen te vinden. De directeur vertelde dat de jongen na het incident met Newland naar huis was gegaan, maar dat hij door een leerkracht was overtuigd om terug te komen. De directeur vroeg aan de jongen waarom hij was weggelopen. De jongen keek op en wees naar Newland. ‘Hij is het, het is zijn schuld. Hij geeft ons jongens altijd de schuld, nooit de meisjes.’ De jongen begon weer te huilen, maar keek Newland toen direct aan: ‘Jij. Je bent gewoon een pestkop.’

Het was het meest shockerende moment dat Newland ooit meemaakte als leraar. Terugkijkend meent hij meer te hebben geleerd over zijn relatie met kinderen van dit ene moment dan in zijn hele 20-jarige carriere. Hij besefte dat hij op meer manieren een rolmodel was geweest dan hij had kunnen bedenken.

Lees hier het originele artikel in het Engels.