inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Laika Cortenbach


Laika Cortenbach
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 8 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Hannelore uit groep 3: ‘Ik wil graag een compliment geven aan alle juffen en meesters’

20 augustus 2015

Laika Cortenbach

Laika Cortenbach nam in 2013 afscheid als schoolleider van OBS Uilenspiegel in het Brabantse Boekel. Op de dag dat zij haar vertrek aankondigt, speelt zich het een en ander af rondom de middagpauze. Een gebeurtenis die ze niet snel meer zal vergeten. Ze schreef het op in een column. ‘Omdat het me ontroerde en tegelijk wist ik dat het goed was.’

Dinsdagmiddag. Lunchpauze. De kinderen zijn buiten aan het spelen onder begeleiding van overblijfouders. Het team van basisschool Uilenspiegel zit aan de ronde tafel in de koffiekamer met uitzicht op het speelplein. Regelmatig lopen er kinderen naar binnen met een vraag aan de eigen leerkracht. Er komt een aantal keren een ouder naar binnen om de hulp van een leerkracht te vragen. Tot twee keer toe staat een leerkracht op om kinderen buiten aan te spreken.

Het is onrustig.

Tien minuten voordat de pauze is afgelopen lopen leerkrachten door de teamkamer. “Dit kan toch zo niet.”

Er wordt opgemerkt dat een aantal kinderen het niet fijn heeft en dat een aantal zich niet aan afspraken houdt. En dat dit ook in de vorige pauzes zo was. Al pratende vormen de leerkrachten een kring in het keukentje. Ik sta op een afstandje in de deuropening, kijk en luister naar het groepsgesprek dat plaatsvindt. Ieder maakt zich zorgen over het gedrag dat gezien wordt tijdens het buitenspelen. Er wordt te weinig rekening gehouden met elkaar. “Ik vind een schoolinterventie nodig,” zegt een leerkracht.

Er wordt een ‘meeting’ met de hele school voorgesteld. Direct na de pauze. Er worden argumenten gegeven waarom het nodig wordt gevonden. Eén van de leerkrachten is zeer stellig en vindt dat het moet stoppen. Collega’s beamen dat. Tegelijk wordt ook de andere kant genoemd. Het gevaar dat het voor een aantal kinderen teveel indruk maakt. Er wordt zorgvuldig besproken hoe ‘zwaar’ dit ingezet moet worden. Er wordt ingestemd met een ‘meeting’ in de speelzaal, over een kwartier. “Wie leidt de meeting?” Iedereen kijkt elkaar even aan. Vervolgens zegt een leerkracht dit te willen doen. Een andere leerkracht sluit daar direct bij aan. Ze gaan het samen doen. Alle leerkrachten gaan naar buiten om de kinderen op te halen en eerst mee te nemen naar de eigen klas. Daarna zullen ze elkaar ontmoeten in de speelzaal. Ik ga even naar mijn kantoor.

Wanneer ik in de speelzaal kom is de ‘meeting’ al begonnen. Alle kinderen zitten op de grond. De leerkrachten en enkele overblijfouders staan aan de kant. Voor het podium staan de twee leerkrachten die de bijeenkomst leiden. Het is stil. Alle kinderen kijken naar de leerkracht die spreekt. Ze geeft kinderen een beurt die willen vertellen wat er niet fijn was in de pauze. Na  20 voorbeelden stopt ze en spreekt met volle overtuiging en een bezorgde blik uit dat het zo niet kan tijdens het buitenspelen.

Ik zie aan de gezichten van de kinderen dat het indruk maakt. Timo uit groep 7 knikt zeer instemmend wanneer deze leerkracht zegt: “Dit moet stoppen!”
De sfeer is serieus. Bij iedereen.

“Wie heeft er een tip?”  Een aantal kinderen steekt de vinger omhoog. Wanneer de leerkracht beurten geeft, komen er goede, positieve voorbeelden die de kinderen zelf in de hand hebben. Simon uit groep 6 vult aan: “Wanneer je lief tegen een ander doet, doet die ook lief tegen jou.” De leerkracht gebaart tegen het kind dat iets wil zeggen om te gaan staan. Dat  gaat heel natuurlijk. Het is veilig.

Dan gaat Hannelore uit groep 3 staan en zegt: “Ik vind het zo goed dat jullie dit met ons doen. Ik wil graag een compliment geven aan alle juffen en meesters.” Op dat moment beginnen alle kinderen te klappen…

 

Laika Cortenbach is schoolleider op OBS De Ranonkel.