inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marlies Bras


Marlies Bras
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Ode aan onze helden. Niet vanwege lessen of uitleg, maar door vertrouwen en aandacht’ hetkind.org/?p=54786

Ongeveer 13 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Na twee weken vond hij het welletjes, hij had lang genoeg op school gezeten’

6 september 2015

Marlies Bras

Geplaatst in: Partnerschap,

Overal deelt men de verschillende meningen over de start van school. Hoe fijn het is als het je hobby is om naar school te gaan. En hoe lastig is het als het niet jouw plek is. Marlies Bras moet denken aan dat ene jongetje, die geen tijd had om naar school te gaan, omdat hij de wereld al moest redden. Inmiddels is het geen jongetje meer. Hij had (en heeft) een duidelijke mening over school. ‘Hij zat op zijn stoeltje in de kring. Hij luisterde naar de juf.’

Spider-Man_(Ben_Reilly) (1)Hij was bijna vier en hij was Spiderman.
Hij kwam af en toe even met me kletsen.
Tenminste als hij het niet te druk had met zijn heldendaden.
Hij constateerde voetstappen op de gipsplaten tegen het net verbouwde plafond.
Die waren van hem. Van vannacht.
Toen hij de wereld aan het redden was.
Mede daardoor was hij nu een beetje moe.

Hij werd vier en moest naar school.
Hij zat op zijn stoeltje in de kring.
Hij luisterde naar de juf.
‘Maak een egeltje van klei.’

Maak een egeltje van klei?
Hij weigerde.
Een egeltje van klei was stom.
Hoe kun je in vredesnaam een egeltje kleien als je de wereld moet redden!
Hij ging naar huis met een egeltje.
Een egeltje van klei.

Na twee weken vond hij het welletjes.
Hij had lang genoeg op school gezeten.
Hij deelde zijn moeder mee dat hij niet meer zou gaan.
Zijn moeder dacht daar anders over.
Helaas.
De eerst komende veertien jaar zat hij nog vast aan dit instituut.

Het is ruim zeven jaar later.
Hij is nu elf.
Hij weet inmiddels dat het niet zijn voetstappen waren, daar op het plafond.
Hij weet dat hij niet degene was die ‘s nachts de wereld redde.
Spiderman ligt al weer jaren achter hem.
Hij weet alles over de Titanic, over mobieltjes, skateboarden, goochelen en de nieuwste games.
Hij is een hele goede en gedreven voetballer.

Maar het allerliefst zit hij aan de waterkant.
Gewoon met zijn hengeltje en wat aas.
Het liefst ’s nachts, want dan bijten ze het beste, vertrouwt hij me toe.

Naar school gaat hij nog steeds. Omdat het moet.

Lees verder.

Marlies Bras is kindertherapeute en werkt vanuit een eigen praktijk. Zij publiceert vaker blogs op haar website.