inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Berdine Grashuis


Berdine Grashuis
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Wanneer zien we in dat kinderen veel meer oppikken dan wij denken?’ hetkind.org/?p=55597

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Over de kip en de adelaar: ‘Zie je jezelf én de ander?’

21 december 2015

Berdine Grashuis

Geplaatst in: Moreel Kompas, Samenleving,

Onderwijsbegeleider Berdine Grashuis neemt je als lezer mee in haar metafoor. Over de kip en… de adelaar. Haar vraag: ‘Zie je jezelf en de ander? Zie je ze écht?’ 

adelaarEen verhaal

Een man ving eens een jonge adelaar. Thuisgekomen zette hij hem bij zijn kippen en gaf hem kippenvoer te eten. Vijf jaar later kwam er een man bij hem op bezoek. Terwijl ze door de tuin liepen zei deze: Die vogel is een adelaar, geen kip.

Ja, zei de eigenaar, maar ik heb een kip van hem gemaakt. Het is nu geen adelaar meer.

Het is toch een adelaar, zei de man, en dat zal ik je laten zien. De man pakte de adelaar op, hield hem omhoog en zei met klem: Adelaar, je bent een adelaar, je hoort in de lucht en niet op aarde, strek je vleugels en vlieg!

Maar toen de adelaar de kippen hun voer zag pikken, wipte hij naar beneden. De eigenaar zei: ik zei je toch al dat het een kip is.

Nee, zei de man: het is een adelaar en dat zal ik bewijzen. De volgende morgen nam hij de adelaar mee naar het dak van het huis, en zei: Adelaar, je bent een adelaar, strek je vleugels en vlieg!

Maar weer sprong de adelaar toen hij de kippen zag eten naar beneden en begon met hen te eten.

De eigenaar zei: Ik zei je toch dat het een kip is.

Nee, het is een adelaar en hij heeft nog het hart van een adelaar. Geef hem nog één kans. Sprak de man.

De volgende morgen nam hij de adelaar mee naar een hoge berg. Daar tilde hij de adelaar op en zei tegen hem: Adelaar, je bent een adelaar, je hoort in de lucht, strek je vleugels en vlieg!

Opeens strekte de adelaar zijn vleugels, en met een schreeuw steeg hij op, al hoger en hoger.

  Tot zover…

Zo af en toe overvalt het me, mijn ouderwetse kippigheid. Het vermogen mij volledig aan te passen aan mijn omgeving en mij daar vooral niet van te onderscheiden. Althans zo voelt het.

Op het moment dat ik het me realiseer kijk ik om me heen, eerst nog wat kippig maar mijn blik verscherpt: Om mij heen: paarden, dolfijnen, adelaars, zwanen, olifanten…

Wát nou kippenhok! Wát nou kippigheid. Ik sta weer op scherp.

De vraag is: Hoe zie je jezelf en de ander? Of daarvoor nog: Zie je jezelf? Echt? Met alles erop en eraan? En de ander? Zie je die ook? Met alles erop en eraan?

Stel je voor: 

Een school. Een directeur. Een leerkracht.
Ze zien zichzelf. Ze zien elkaar. Met alles erop en eraan.
Niks geen kippenhok….een dierentuin, een oerwoud is het!
En de leerling…die gelooft het. Ik ben geen kip, ik ben een adelaar. Ik vlieg!

PFJOE dat is prachtig… maar hoe doe ik dat in de dagelijkse schoolpraktijk? Een schoolreis is leuk maar iedere dag een dierentuin?

Lees verder.

Berdine Grashuis is trainer/coach in haar bedrijf voor mens- en schoolontwikkeling Grashuis.