inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Nicole Wouters


Nicole Wouters
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

De kern van sportspel: Vreedzaam pesten! Zomaar een gedachtengang of een visie met pedagogische betekenis? hetkind.org/?p=56248

Ongeveer 3 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Als ouders ruzie hebben: ‘Juf, hoe weet ik of ze het weer goed gemaakt hebben?’

25 december 2015

Nicole Wouters

Nicole Wouters merkt dat haar leerling Bart erg onrustig is tijdens de les. Hij verwoordt dat hij moet denken aan de ruzie die zijn ouders hadden, dat het steeds door zijn hoofd gaat. Hij brengt het onderwerp in bij zijn klasgenoten en samen komen ze erachter dat het fijn is om te weten of de ouders het ook weer hebben goed gemaakt. ‘Maar mijn papa en mama maken het nooit goed!’ zegt Stijn. 

ruziestelTijdens de les is Bart (6 jaar) erg onrustig. Zijn spel is wild. Spelend op de mat met de kapla is dat geen goede combinatie: verschillende torens zijn al omgevallen. Ik zie dat de kinderen met wie hij speelt dit niet leuk vinden. En dus ga ik bij Bart op de mat zitten om te vragen hoe zijn weekend was. ‘Mijn weekend was niet leuk juf’, antwoordt hij.

Omdat dat doorgaans niet het antwoord is wat ik van kinderen krijg vraag ik Bart of hij even bij me komt zitten. Hij kruipt bij me op schoot en vertelt dat zijn ouders ruzie maakten. ‘En heb jij dat gezien of gehoord?’ ‘Ik heb het gezien en gehoord.’ We bespreken dat het niet gek is dat hij daar vandaag aan moet denken en of hij het fijn vindt als ik daar later even met zijn moeder over praat. Dat wil hij wel. ‘Wil jij daar dan bij zijn of wil je dan even op de gang wachten?’ ‘Ik wil dan even op de gang wachten.’

Als we later met de klas in de kring zitten vertelt Bart uit het niets aan zijn klasgenoten dat zijn ouders ruzie hadden. Een mooi moment om hier met de groep wat dieper op in te gaan. Ik vraag de klas bij wie dat ook wel eens gebeurt. Er gaan veel vingers de lucht in. Ik merk dat het voor Bart fijn is om te zien dat hij niet de enige is.

De kinderen gaan met elkaar in gesprek over het onderwerp. Er komen ook tips over wat je kan doen als je ouders ruzie maken: ze vragen om te stoppen, je vingers in je oren stoppen of in je bed je hoofd onder het kussen leggen, maar dat is wel heel donker. Ik vertel de kinderen dat het heel normaal is als ouders (een keertje) ruzie maken. Maar dat één ding van ruzie maken heel belangrijk is: het goedmaken.

‘Maar mijn papa en mama maken het nooit goed!’ zegt Stijn. Ik verklap de kinderen dat ouders het meestal weer goed maken als de kinderen er niet bij zijn. ‘Maar hoe weten wij dan of ze het weer goed gemaakt hebben?’, vraagt Roos. Ik herhaal de vraag van Roos in de hoop op een antwoord uit de groep. Mark zegt: ‘Ik merk dat ’s morgens gewoon want dan doen ze weer normaal tegen elkaar.’ Ik vul Mark aan dat wanneer je het niet zeker weet, je altijd aan je ouders kan vragen of ze het inderdaad weer goedgemaakt hebben.

Na schooltijd vraag ik Barts moeder of ze even tijd voor me heeft. Bart wacht ondertussen op de gang. We bespreken wat Bart verteld heeft. Ze geeft aan dat haar man en zij twee weken geleden ruzie hebben gehad maar dat het afgelopen weekend juist heel gezellig was. Ik vraag haar of het mogelijk is dat de ruzie veel indruk op Bart heeft gemaakt en hij daar nog steeds last van heeft. Dat is mogelijk: vader heeft op het hoogtepunt van de ruzie zijn jas aangedaan en is een frisse neus gaan halen en moeder moest toen erg huilen. Even later moest Bart naar bed.

Ik vertel moeder hoe we het onderwerp in de kring hebben besproken en vraag of zij en haar man het ook weer goed gemaakt hebben met elkaar en of Bart dat weet. We halen Bart bij het gesprek. Hij kruipt bij zijn moeder op schoot en zij legt hem uit wat er gebeurde ten tijde van de ruzie. Daarna kijkt Bart zijn moeder aan en vraagt: ‘Mama, hebben jullie het ook weer goed gemaakt?’ ‘Ja, we hebben het weer goed gemaakt, toen jij op bed lag.’ De lach die ik op dat moment op het gezicht van Bart zie en de last die ik van hem af zie vallen is onbetaalbaar. Ik krijg er tranen van in mijn ogen, maar slik die gauw weg omdat ik professioneel wil blijven.

Nicole Wouters is leraar op basisschool Klinkers in Tilburg.