inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Rob van der Poel


robvanderpoel
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

High Tech High in San Diego haalt opmerkelijke resultaten met gewone kinderen. Ga mee op studiereis om te zien hoe! hetkind.org/agenda/studier…

Ongeveer 47 minuten geleden op hetkind's Twitter via Echofon

facebook
‘Hoe voelt het om een baby te zijn? Nou, alsof je verliefd bent in Parijs voor de eerste keer, na het drinken van drie dubbele espresso’s’

17 januari 2016

robvanderpoel

Geplaatst in: Legitimering

Wat gaat er om in het brein van een baby? Als je het dertig jaar geleden aan psychologen en filosofen had gevraagd, zouden ze zeggen dat een kind geen oorzaak en gevolg begrijpt. Dat een kind nauwelijks een bewustzijn heeft. In haar TED-speech zet Alison Gopnik uiteen waarom zij denkt dat baby’s en kinderen zelfs bewuster zijn dan volwassenen. Op sommige manieren werkt het denken van baby’s als het denken van de meest briljante wetenschappers, aldus Gopnik.

Alleen de vraag is, hoe vraag je aan een baby wat er in zijn gedachten omgaat? Een baby kan niet praten. Het antwoord is broccoli! In een onderzoek gaven Alison Gopnik en haar studente Betty Rapacholi een groep vijftien en achttien maanden oude baby’s de keuze tussen een schaaltje broccoli en een schaaltje crackers. Alle baby’s vinden crackers lekker en houden niet van rauwe broccoli. Betty veinsde bij de helft van de baby’s dat ze stapelgek was op rauwe broccoli en bij de andere helft dat ze dol was op crackers. Als ze vervolgens haar hand uitstak met de vraag ‘Wil je me een beetje geven?’ zag ze dat alle achttien maanden oude baby’s haar het product gaven waarvan ze had gezegd dat ze het zo lekker vond. De vijftien maanden oude baby’s echter gaven haar allemaal een cracker, want dat moet iedereen toch het lekkerst vinden?

Er zijn twee dingen die opmerkelijk zijn aan dit onderzoek. Achttien maanden oude baby’s hebben al ontdekt dat mensen niet altijd hetzelfde willen. En het feit dat vijftien maanden oude baby’s dit nog niet inzien, suggereert dat baby’s veel meer leren en weten dan we ooit voor mogelijk hebben gehouden. En dit onderzoek is maar één voorbeeld van honderden onderzoeken die dit in de afgelopen twintig jaar hebben gedemonstreerd.

Er is een volgende vraag die je jezelf zou kunnen stellen; waarom leren kinderen zoveel? En hoe is het mogelijk dat ze zoveel leren in zo’n korte tijd? Er blijkt een verband te zijn tussen hoelang de kindertijd van een soort is en hoe groot hun hersenen zijn ten opzichte van hun lichaam en hoe slim en flexibel het soort is. Neem bijvoorbeeld de kip en de kraai. Een kraai, wat een ontzettend slimme vogel is, voert zijn jong twee jaar lang wormen, terwijl een kip al na een paar maanden volwassen is. Een kip is ontzettend goed in het pikken naar graan en hoeft niet veel meer te kunnen, terwijl een kraai zich extreem goed aan de wetten van verschillende omgevingen kan aanpassen. Gopnik concludeert hieruit dat er een verband moet zijn tussen de lengte van de kindertijd en kennis en de mogelijkheid om te leren.

Je zou kunnen zeggen dat baby’s en jonge kinderen tot de onderzoeks- en ontwikkelingsafdeling van de menselijke soort behoren. Studies die Gopnik in haar lab heeft gedaan, tonen aan dat vierjarigen beter zijn in het uitdokteren van onwaarschijnlijke hypotheses dan volwassenen, ook al voerden ze hetzelfde taakje uit. Als kinderen aan het ‘spelen’ zijn, doen ze eigenlijk continu verschillende experimenten.

Spotlight vs. lantaarn
Gopnik vergelijkt de aandacht van een volwassene met een spotlight en die van kinderen met een lantaarn. De aandacht van een volwassene is gefocust en doelbewust. Baby’s kunnen zich moeilijk op één ding concentreren, maar zijn heel goed in het tegelijkertijd absorberen van verschillende informatie uit verschillende hoeken. Als je als volwassene weer iets van het bewustzijn van een baby wil terugkrijgen, moet je jezelf in een compleet nieuwe situatie brengen. Vergelijk het met verliefd worden op iemand, of voor het eerst in een nieuwe stad zijn. Je bewustzijn wordt groter. Die drie dagen in Parijs leveren je zoveel meer bewuste ervaringen op dan die maanden die je als kantoorzombie in je eigen stad doorbrengt. Dus hoe voelt het om een baby te zijn? Nou, alsof je verliefd bent in Parijs voor de eerste keer, na het drinken van drie dubbele espresso’s. Fantastisch natuurlijk, maar je wordt wel huilend wakker om drie uur ’s nachts.