inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Frederique Oolbekkink


Frederique Oolbekkink
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Dit was een les die ik gaf met tranen in mijn ogen. Diepe, rauwe gesprekken werden in deze klas gevoerd’ hetkind.org/?p=53693

Ongeveer 6 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘In plaats van mij te laten leiden door de waan van de dag wil ik bij de kern blijven en dat is het kind en zijn mijn leerkrachten’

12 februari 2016

Frederique Oolbekkink

De Coalitie is een duurzame leergemeenschap waarin persoonlijke en gezamenlijke ontwikkeling plaatsvindt door het stellen van de juiste vragen. Emancipatie van de leerling en de leraar is het uitgangspunt; zij veranderen immers die onderwijspraktijk. Juist aan hen belooft directeur Frederique Oolbekkink midden in het veranderproces van de school dat ze hen wil zien en horen. ‘No way dat iemand mij hier vanaf kan brengen.’

Hetkind-themalogo-coalitie Op OBS De Barchschole en OBS Nettelhorst zijn we net onderweg de onderwijspraktijk te veranderen. Dat proces komt binnen bij iedereen. Het komt binnen bij mij, het vraagt wat van mij, het vraagt inzet, scherpte, contact en verbinding om mijn missie te verwezenlijken. Mijn missie is dat ieder kind zich gezien en gehoord voelt. Het klinkt afgezaagd, want wie wil dit niet? Het raakt mij persoonlijk, want ik heb mij niet gezien gevoeld, zeker niet in mijn onderwijs carrière, want ik was een begaafde ADHD’er en niemand die dat zag)

Kortom, het veranderproces heeft consequenties voor mijn handelen. Want tussen de baan krijgen en de opdracht die ik hier op school heb te laten slagen zit een verschil… Het is me gelukt om het afgelopen half jaar contact te maken met het team. Dat heeft geleid tot een positieve flow die een goede start mogelijk maakte.

Maar er zijn ook nog 1000 dingen niet gelukt. Ik ben kritisch over mijzelf ten aanzien van het zien van ieder individu binnen het team en hoe ik de leraren goed kan coachen om het kind te kunnen zien. Dat is mijn taak: zorgdragen dat het team als collectief en iedere lid als individu kan groeien en ontwikkelen in de nieuwe rol. Het vraagt van mijzelf om in contact te zijn met mijzelf, om te voelen waarom ik dit doe, om kwetsbaar te zijn, om te delen, om mijn vuur te blijven voelen. Dit alles om mijn missie te laten slagen, het zien en horen van ieder kind.

Dit lukt mij niet altijd, ik weet het soms niet, geen idee wat ik soms moet doen, moet zeggen. Het niet weten…het maakt me zo kwetsbaar. Want in mijn hoofd heb ik bedacht dat het team van mij verwacht dat ik alles weet en dat ik hen leid door de spannende duisternis. Die druk leg ik mijzelf op. In dit grote niet weten en de onzekerheid en kwetsbaarheid die dat met zich meebrengt is mijn valkuil om ontzettend hard te gaan werken, te gaan regelen, in de actiestand te staan en nooit een keer op te houden. Gelukkig heb ik ADHD en past me dit als een jas… Een beweging die ik mezelf graag zou zien maken is dat ik in dat grote niet weten, de onzekerheid en kwetsbaarheid juist het podium tot ontwikkeling te zien…want dat is wat het is, een enorme ruimte met ontwikkelings- en groeimogelijkheden.

In dit krachtenveld ligt mijn belofte, die raakt aan de principes verantwoordelijkheid en partnerschap van Het Kind.

Ik beloof aan het kind dat het gezien en gehoord wordt door vragen te stellen, nieuwsgierig te zijn en in verbinding te zijn met hem en haar. Ik beloof aan mijn team dat ik hen zie en hoor; ik ga vragen stellen, nieuwsgierig zijn en met hen de verbinding aan ga.

En no way dat iemand mij hier vanaf kan brengen.

Mijn plek der moeite
Ik ga keuzes maken in mijn agendavoering: wat doe ik wel en wat niet, waar wil ik zijn en waar ben ik nodig? In plaats van mij te laten leiden door de waan van de dag wil ik bij de kern blijven en dat is het kind en zijn mijn leerkrachten.

Ik weet van mijzelf dat hard werken een signaal is; het geeft vaak aan dat ik uit contact en uit verbinding ben met mijzelf en dus ook met mijn omgeving. Vaak door mijn eigen onzekerheid, doordat ik denk dat ik het niet weet, niet kan. Dit vraagt van mij om de rugleuning te blijven voelen en niet vanuit mijn actiestand, maar vanuit overdenking en bezinning te handelen en te re(a)geren. Ik weet dat ik het niet alleen hoef te doen: mijn team is mijn hulpbron daarin en wil het graag samen met hen doen.

Frederique Oolbekkink is schoolleider van twee scholen in de Achterhoek: DBS Nettelhorst in Lochem en OBS De Barchschole in Barchem.

Meer informatie over de Coalitie vind je hier