inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Anouk van der Schans


Anouk van der Schans
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Werkdruk en de notie van volwassenheid: ‘Zie je hoe je jezelf in de tang kunt houden?’ hetkind.org/?p=54854

Ongeveer 9 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
De vrijheid van zelfcompassie: ‘Je kunt je angstgedachten niet stoppen, maar je kunt wel afleren te geloven dat ze echt waar zijn’

27 februari 2016

Anouk van der Schans

Geplaatst in: Verantwoordelijkheid,

Het gebeurt soms dat we anderen de schuld te geven van onze misère. We voelen ons aangevallen, met als resultaat dat we in de verdediging gaan en de ander weer aanvallen. Anouk van der Schans vraagt zich af waar die neiging om een zondebok te zoeken, vandaan komt, en deelt haar ervaringen. ‘Ik zelf ervaar het nog steeds regelmatig als een pijnlijk proces om dit patroon van zelfafwijzing te doorzien. Het vraagt om een continue liefdevol gewaar zijn. Wat soms lastig is als je moe bent en de criticus in je hoofd de ruimte krijgt om voluit commentaar te geven.’ 

The root of compassionis compassion for oneself – Pema Chodron

love-heart-purple-dessertWaar komt nou die neiging vandaan om een zondeboek te vinden voor de eigen misère? Zelfafwijzing! We hebben allemaal in onze opvoeding inprentingen gehoord zoals ‘stoute jongen’ of ‘gemeen meisje’ en zijn gaan geloven dat we inderdaad slecht zijn. Ook al gaan er steeds minder mensen naar de kerk, de meesten van ons hebben nog wel het principe van schuld en boetedoening meegekregen. Veel religies zijn gestoeld op deze overtuiging dat je in de basis slecht bent en zondigt en continu om vergeving moet vragen. Hoe pijnlijk dat dit bij de meesten van ons de grootste motivatie achter vele acties is. Zonder dat we het weten worden we geleid door de behoefte te willen bewijzen dat we wel degelijk goed zijn. We zijn continu op zoek naar erkenning en als iemand ons afwijst voelen we ons weer klein en afhankelijk.

Ironisch genoeg zorgt juist de angst voor schuld ervoor dat we verlammen. Want wat als we het niet goed doen en falen? Kunnen we het maar beter helemaal niet doen. Om onszelf vervolgens weer op ons kop te geven hiervoor. We zijn zo ontzettend streng voor onszelf!

De vraag is natuurlijk, hoe doorbreek je dit destructieve patroon van zelfafwijzing? Ik zou willen zeggen dat het simpel is, maar dat is het (in het begin) niet. Ik zelf ervaar het nog steeds regelmatig als een pijnlijk proces om dit patroon te doorzien. Het vraagt om een continue liefdevol gewaarzijn. Wat soms lastig is als je moe bent en de criticus in je hoofd de ruimte krijgt om voluit commentaar te geven. Zelfcompassie vraagt van je dat je in het hier en nu aanwezig bent bij al je gedachten en gevoelens. Stil worden en liefdevol kijken naar je angsten en verlangens. Daarvoor is het belangrijk dat je begint met vergeving. Kun je je zelf vergeven voor dingen die je in het verleden hebt gedaan of geef je jezelf nog steeds op je kop voor fouten uit het verleden? Laat het los, het is voorbij! Je hebt iedere dag opnieuw de kans om nieuwe keuzes te maken en je leven te herschrijven. Ook als het niet zo voelt! Want dan is de uitdaging te onderzoeken welke angsten je tegen houden. Houd je vast aan een bepaald zelfbeeld? Heb je oordelen over hoe je hoort te zijn of wat je hoort te doen? Als werknemer, ouder, partner, kind, vriend(in)?

In een mail van Jan Geurtz zegt hij het zo treffend: “Je kunt je angstgedachten niet stoppen, maar je kunt wel afleren te geloven dat ze echt waar zijn.’ Lees verder.

Anouk van der Schans is adviseur, coach, blogger en spreker over bewust-zijn en verandering.