inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Heleen Iordens


Heleen Iordens
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Steeds hetzelfde ‘meidengedoe’, wat moet je ermee? hetkind.org/?p=53624

Ongeveer 4 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Zal ze begrepen worden, gezien in haar talenten, ondersteund in haar gevoeligheid?’

17 maart 2016

Heleen Iordens

Geplaatst in: Verantwoordelijkheid,

De dochter van Heleen Iordens wordt bijna vier. En dus is ze hard op zoek naar een goede en fijne school voor haar kind. Ineens begrijpt ze die ouders zo goed die hun kind huilend bij haar in de klas afleverden: naar school gaan voelt ineens heel groot. Heleen zoekt naar een manier om de overgang voor haar dochter maar ook voor zichzelf zo soepel mogelijk te laten verlopen.

vlindersIk ben moeder.
Moeder van een bijna schoolgaand kind.
Ze wordt in augustus vier.
Ik ben beroepsgedeformeerd en doe hard mijn best om het niet te zijn.
De pogingen daartoe slagen helaas maar matig…
Hoe doen al die andere juffen met schoolgaande kinderen dit?

Ik denk te weten wat mijn kind nodig heeft en ben hard op zoek naar een school die het allemaal biedt: een veilig pedagogisch klimaat, ruimte voor zelfontwikkeling, creativiteit en eigenlijk gewoon het liefst een Montessorischool om de hoek. Maar het allerbelangrijkste vind ik een juf of meester die haar écht ziet, begrijpt en aanvoelt en die dat in zijn manier van onderwijzen continu meeneemt.

Ineens begrijp ik al die ouders die met tranen in hun ogen hun bloedje voor de eerste keer voor de deur van mijn klaslokaal afleverden.

Het onomkeerbare proces van loslaten wordt met schoolgaande kinderen ineens wel heel tastbaar. We zijn er voor die tijd al lang mee gestart: je baby op de crèche of bij een gastouder afleveren, een peuter die per se alles “selluf” wil doen, de eerste hapjes met een kleine lepel, niet meer in een zitje op de fiets maar op een eigen trapfietsje ernaast.

En toch.. Naar school gaan voelt ineens heel groot.

Mijn oudste dochter. Hoe zal zij de gang naar school aangaan? Wat gaat ze tegenkomen? Wie gaat ze tegenkomen? Wat gaat het met haar doen? Zal ze begrepen worden, gezien in haar talenten, ondersteund in haar gevoeligheid?

Het is gissen en soms doemdenken.

Het enige wat haar écht zal helpen is als ik vol vertrouwen loslaat. Dan kan ze vrij haar pad richting school bewandelen!

Heleen Iordens is trainer, deugden-yogadocent, kindercoach en moeder. Daarvoor werkte ze als leerkracht, en voor haar blogs put ze uit die jarenlange onderwijservaring.