inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Elvi Bakker


Elvi Bakker
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 16 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Etiketten en experts: ‘Dat zeg jij wel als moeder, maar ik weet beter, wacht maar…’

26 april 2016

Elvi Bakker

In 2011 nam Elvi Bakker de beslissing haar baan op te zeggen en zich volledig te gaan richten op de zorg voor haar kinderen. Daarvan draagt de oudste zoon een etiket. Zelf kijkt ze verder en kan ze voorbij de stereo-typeringen kijken. Lastig, maar niet onmogelijk. ‘Het wordt pas echt vervelend wanneer ‘experts’ niet voorbij het etiket kunnen kijken. Het liefst nog met de woorden ‘Dat kan jij nu wel zeggen, maar ik weet beter, wacht maar af.’

Mijn oudste zoon heeft een etiket. Niet omdat ik het wil, of omdat de juf het wilde, maar omdat hij gewoon zo geboren is. Vlak na zijnstamp-600602_960_720 geboorte kreeg hij hem opgeplakt. Het vloekte bij zijn perfecte kleine lijfje en zijn prachtige premature snoetje, maar er was niets aan te doen; het werd met atoomlijm op zijn voorhoofd bevestigd. Voor altijd.

Het heeft me in de jaren al een hoop energie gekost om mensen verder te laten kijken dan dit etiket. Om het individu achter het opvallende uiterlijk te laten zien en daarmee de stereotyperingen aan de kant te vegen. Dat is soms lastig, maar niet onmogelijk.

Vervelend wordt het pas wanneer ‘experts’ niet voorbij het etiket kunnen kijken en eigenschappen aan hem toebedelen die hij helemaal niet heeft. Het liefst nog met de woorden: “Dat kan jij nu wel zeggen, maar ik weet beter, wacht maar af”. ‘Experts’ met bevoegdheden die ouders aan de zijlijn kunnen zetten. De ‘ik heb er al zo veel gezien, ik ken ze van haver tot gort’-opmerkingen. Alsof hij een ding is, een heel ander soort mens. En van het ene etiket rol je noodgedwongen in het andere. ‘Rugzakkind’, ‘Zorgleerling’, ‘Statussymbooltje’. Ik hekel ze stuk voor stuk. Mijn kind heeft een naam.

Sinds een maand of zes heb ik ook een etiket. Toen ik het te horen kreeg, viel er een last van me af. Ik zou de hulp krijgen die ik zo hard nodig had. Praathulp, medicatie, begrip. Maar hoe kan het zijn dat ik zo blij ben met mijn etiket, terwijl ik zo mijn best doe mensen voorbij die van mijn zoon te laten kijken?  Lees verder.

Dit blog is van Elvi Bakker en afkomstig van de website Gezinspiratie en met toestemming doorgeplaatst.