inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Wilma van Esch


Wilma van Esch
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Iedereen wilde wat zeggen, niemand wilde luisteren’ hetkind.org/?p=56228

Ongeveer 55 minuten geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Knutselen voor vaderdag: eerlijk in alle opzichten

6 juni 2016

Wilma van Esch

Geplaatst in: Opvoeding, Moreel Kompas,

‘Geven wanneer je wilt geven, dankbaarheid tonen wanneer je echt dankbaar bent.’ Binnenkort is het weer vaderdag. Op de scholen zijn kinderen druk aan het tekenen en knutselen geslagen. Wilma van Esch heeft zo haar twijfels over deze “verplichte” knutselvlijt, zeker als haar zoon bijna straf krijgt als hij het door de juf bedachte moederdaggedicht niet wil geven. Dit is Wilma’s kijk op vaderdagknutsels en eerlijkheid.

vaderdagIeder gezin heeft zo zijn mantra wat met de paplepel wordt ingegoten. Waarvan je lang aanneemt dat de wereld werkelijk zo draait en iedereen zo denkt en leeft. Bij ons was het ‘Eerlijk in alle opzichten’. Het leven leert je dat een dergelijk mantra een prachtig streven is, maar in sommige situaties toch niet zo gewenst. En dat eerlijk soms wel heel ingewikkeld is, omdat je anderen kunt kwetsen.

Vanochtend viel mijn oog op deze foto. Vaderdag nadert. Ik heb de overzichtslijsten alweer gezien, waarop bijgehouden wordt of ieder kind zijn vaderdagkadootje klaar heeft.

Waarom? Voor wie is deze geste? Dit manneke kan z’n cadeautje nog niet eens zelf geven. Wat is dit toch?

Ik heb oprecht iets tegen deze onoprechtheid. Tegen kinderen meenemen in een toneelstukje. Vrees dat het erfelijk is. In 2007 schreef mijn oud-collega Marcel van Herpen deze column over mijn zoon, onder pseudoniemnaam Robbert (bewust gekozen oneerlijkheid ;-)), die zijn moederdaggedicht niet wilde geven. Prachtige oprechtheid, al heeft hij wel zijn kleurplaat moeten afmaken… Lees hier de column:
http://www.marcelvanherpen.nl/download/columns/Moederdag%20kleuren%20of%20strafwerk.pdf

Het is niet alleen het vader- of moederdagkunstje. Het is de bos bloemen op de trouwdag door een echtgeno(o)t(e) die in het dagelijks leven schittert door ontrouw of afwezigheid. Het is de commercie op Valentijnsdag. Mooi wanneer je daar écht in mag en kan zijn. Geven wanneer je wilt geven, dankbaarheid tonen wanneer je echt dankbaar bent.

Houd ik niet van kindertekeningen en lieve gestes? Van bossen bloemen en verwenetentjes? Jawel! Maar boven alles in oprechtheid. Kinderen mogen van mij iedere dag tekenen en schilderen voor hun ouders, omdat ze dat heel graag willen. Kinderen mogen van mij kiezen niet mee te doen aan vader- en moederdag. En hoeven zich daarvoor niet te verontschuldigen. Toen ik lang geleden zelf voor de klas stond, kregen kinderen de keuze: Volop materialen, volop ideeën, volop uitnodiging, maar alleen als je écht wilt. Er volgden discussies met collega’s die er anders over dachten en teleurgestelde ouders die geen presentje kregen. Maar er waren kinderen die eerlijke argumenten hadden, of boeiende alternatieve ideeën. En ouders die dat verstonden. Je kent immers je kind…

Eerlijk in alle opzichten. Of is dit diepgaand respect voor de oprechtheid en keuzes van de ander? Voetjes in de verf en stempelen op papier kan een heerlijke sensitieve ervaring voor dreumesen zijn. Het plezier zit in die beleving. Niet op zondagochtend ingelijst bij de croissantjes en jus d’orange, maar gewoon: Doen! Vaak! Samen met je kind genieten! Daar kan geen vaderdagcadeautje tegenop…

Wilma van Esch is werkzaam als directeur Pedagogiek bij de Korein Groep.