inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Inge Spaander


Inge Spaander
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Dit was een les die ik gaf met tranen in mijn ogen. Diepe, rauwe gesprekken werden in deze klas gevoerd’ hetkind.org/?p=53693

Ongeveer 8 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Kinderboeken en wat zij voor jou betekenen: ‘De Kameleon’

16 augustus 2016

Inge Spaander

Geplaatst in: Moreel Kompas, Legitimering

We vragen onderwijsmensen naar hun favoriete kinderboek en wat dat boek voor hem/haar betekende, hoe het leven door het boek destijds verder werd ingekleurd. Inge Spaander (35) – docente in het vo – was zelf een belezen tiener. Een keuze voor één boek maken, is voor haar onmogelijk. Maar een serie springt er wel uit: De Kameleon. ‘Ik dook weg in een wereld vol zon en avontuur, waar alles altijd goed kwam.’

celsteijnseAls kind was ik een boekenwurm. Mijn moeder heeft me menigmaal betrapt onder mijn dekentje, met een zaklamp, ruim na bedtijd nog weggedoken in een spannend verhaal. De dag voor we op vakantie gingen haalde ik de vijf dikste boeken uit de bibliotheek om mee te nemen, maar dat voorkwam niet dat ik op vakantiedag drie al aan de boeken van andere familieleden begon.

Het maakte me een belezen tiener, ik had als tienjarige niet alleen de Snelle Jelle’s van mijn broertje allemaal gelezen, maar ook de familieromans van mijn moeder en de Celestijnse Belofte van mijn vader.  Van de laatste begreep ik weinig, maar ik herinner me wel goed hoe de gladde zwarte kaft stoer in mijn vakantiebruine handen lag en het boek allerlei mysteries voor mijn ogen toverde.

Een favoriet boek? In de vriendenboekjes van klasgenoten gaf ik nooit antwoord op die vraag. Ik vond het niet eerlijk, zwart op wit het ene boek boven het andere te verkiezen. Ieder boek was iemands favoriet en mijn favoriet was vaak het boek dat ik op dat moment las. Maar toch, als ik terugkijk was er wel een favoriete serie in mijn leven: De Kameleon.

In de zestig delen Kameleon die er uit zijn gekomen is het zo’n beetje altijd zomer. De hoofdpersonen, een tweeling, racen over de Friese meren met hun eigen bootje en zij maken allerhande avonturen mee. In de loop van de serie worden de jongens ouder, gaan meisjes een rol spelen en komen er vaker morele dilemma’s aan de orde. Ik voelde me thuis daar in het Friese Lent, met die stoere jongens, die uiteindelijk altijd voor ‘het goede’ kozen. Hun leven leek één groot feest, maar ze losten ook belangrijke zaken op. Het was een wereld waar ik gemakkelijk aan kon relateren, omdat het ondanks de gedateerdheid van de eerste delen dicht bij mijn eigen belevingswereld stond. Ik dook weg in een wereld vol zon en avontuur, waar alles altijd goed kwam.

kameleonSoms verbaas ik me over de populariteit van boekenseries van nu. Terugdenkend aan toen ik jong was snap ik het wel. Een serie geeft je echt de kans jezelf te verbinden met de hoofdpersonen. Je leeft soms jaren naast ze, Harry Potter schijnt inmiddels zelfs een zoon te hebben. Volgens mij is een groot verschil wel dat in de moderne varianten van De Kameleon belangrijke personages sterven, soms op gruwelijke wijze. Maar wellicht gebeurde dat in mijn serie De Kameleon ook wel en ben ik dat gewoon vergeten.

Ik zie mezelf vooral ’s avonds laat liggend onder dat dekentje, met rode konen van de spanning en de angst om betrapt te worden. Toch ook een beetje avontuur in mijn eigen leven.

Inge Spaander is onderwijsdenker, verhalenverteller en docent media & entertainment op het Thorbecke Voortgezet Onderwijs.

Uw verhaal bij uw (favoriete) kinderboek?

Heb jij een favoriet kinderboek? Of wil je een van je (favoriete) kinderboeken onder de aandacht brengen in een kort blog? Mail je tekstbijdrage dan naar redactie@hetkind.org