inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Nicole Padberg


Nicole Padberg
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Gamification, spel en Harry Potter: ‘Leuk is het zeker, maar (nog) niet het grote succes waar ik op had gehoopt’ hetkind.org/?p=56186

Ongeveer 10 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Dik Doruske en Dun Drieske: veel meer dan een kinderboek en een (voorbijgaande) jeugdherinnering

20 augustus 2016

Nicole Padberg

Geplaatst in:

De ziekte van Pfeiffer had Nicole Padberg in de greep. Een jaar of 35 geleden terug alweer, ergens in wat toen nog klas 3 werd genoemd. In die periode las haar tante Mien haar voor uit Dik Doruske en Dun Drieske, een boek dat meer dan een jeugdherinnering is geworden. ‘Hun wens tabak was werkelijk magisch!’ Haar verhaal in de serie over favoriete kinderboeken, aflevering 5.

9200000048746877Het was begin jaren tachtig en ik moet ongeveer 8 zijn geweest toen ik met Pfeiffer te maken kreeg. Ik kon wekenlang niet naar school en kreeg huiswerk zodat ik in elk geval een beetje bij kon blijven met de lesstof. De rekensommen moest ik maken met behulp van die blokjes, door de meester himself aan mijn bed gebracht. Ik geloof dat ik die kleine gekleurde houtjes amper gebruikte, want de sommen vond ik veel te makkelijk.

Om de dag moest ik naar het ziekenhuis om bloed te prikken. Een bed in de kamer, voor het raam. Visite, kaartjes, cadeautjes; het had allemaal wel wat. Het allermooiste echter vond ik mijn tante die regelmatig (voor mijn idee wel èlke dag) langskwam om een stukje voor te lezen uit Dik Doruske en Dun Drieske. Hun wenstabak was werkelijk magisch!

Nog vele jaren daarna ben ik blijven verlangen naar dat boek, om het in de kast te kunnen zetten als jeugdherinnering. Mijn oom en tante hadden het destijds cadeau gedaan aan hun dochter, mijn grote nicht. En toen zij hoorden dat ik, inmiddels volwassen, zo naarstig op zoek was naar het boek, hebben zij het mij geschonken. Een prachtig gebaar. Reuze in mijn sas ben ik er mee. Ik heb het, op mijn beurt, ook alweer voorgelezen aan onze dochter. Ook haar is ‘de wens tabak’ het meest bij gebleven.

Dit boek is voor mij een geschenk. Een geschenk dat er iemand was die de moeite nam om mij, toen ik ziek was, voor te komen lezen. Een geschenk dat ik het nu in huis heb. Een geschenk dat ik het zelf ook weer voor heb kunnen lezen, aan mijn dochter nog wel. Een geschenk dat ik weet hoe belangrijk het is om zelf te kunnen lezen en voorgelezen te worden.

Dik Doruske en Dun Drieske zijn voor mij dus een groot geschenk gebleken. Dank je wel tante Mien. Dank je wel Toon en Ingrid Kortooms voor ‘veel meer dan een boek.’

Nicole Padberg-Jansen diende in april 2013 haar ontslagbrief in op de middelbare school waar ze zestien jaar als docent had gewerkt. De Amersfoortse wil niet meer vóór de leerling, maar naast de leerling staan. www.solverecoaching.nl

Jouw verhaal bij je (favoriete) kinderboek?

Heb jij een favoriet kinderboek? Of wil je een van je (favoriete) kinderboeken onder de aandacht brengen in een kort blog en vertellen wat het boek voor je betekent of betekende? Mail je tekstbijdrage dan naar redactie@hetkind.org