inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Rikie van Blijswijk


Rikie van Blijswijk
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Thyne (19) laat een nieuw perspectief zien: ‘Kinderen met ASS willen niet als een sneeuwvlokje behandeld worden’ hetkind.org/?p=56292

Ongeveer 2 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Over onderwijsfilm Made in Overvecht: ‘Ik wil in gesprek zijn en blijven, perspectief laten zien, vertrouwen houden’

20 september 2016

Rikie van Blijswijk

Geplaatst in: Samenleving,

De documentaire Made in Overvecht volgt één jaar lang  betrokkenen – kinderen en volwassenen – van Jenaplanschool Cleophas, in een Utrechtse wijk met een twijfelachtig imago. ‘De film laat zien hoe het contact tussen mensen in Overvecht is, in het alledaagse,’ zegt Marieke Spee. In deze bijdrage van Rikie van Blijswijk vertelt de documentairemaakster over de insteek van haar film die ze met haar man Jos maakte. Ook haar eigen kinderen zitten op de school. Made in Overvecht is genomineerd voor Onderwijsfilm van het jaar. Lees meer en breng uw publiekstem uit.

Tijdens de Nationale Onderwijsweek wordt op 5 oktober de prijs voor de Nationale Onderwijsfilm 2016 uitgereikt. Drie films – Maatschappijleer, Made in Overvecht en Vergeet mij niet – maken kans op een publieksprijs en een juryprijs.  In een serie van drie artikelen vertellen drie regisseurs over de bedoeling van hun productie.

overvechtMarieke Spee, journalist en documentairemaker maakte Made in Overvecht, samen met echtgenoot  en cameraman Jos, vanuit hun eigen productiebedrijf. ‘Ik maak tv-programma’s, maar een documentaire is echt wat anders. Het is de weg van de lange adem, het is ingewikkeld en vraagt veel. Vergelijk het maar met het schrijven van artikelen naar het schrijven van een roman.’ In 2014 maakte ze al Manu en de muur over een jonge vrouw, die op haar zeventiende – na de val van de Muur in 1989 – uit de DDR naar Nederland kwam en hier is gebleven. De docu laat zien hoe zij na 25 jaar terug bij haar familie komt en wat de impact/betekenis is van de val van de Muur op de verschillende levens.

Hoewel Made in Overvecht een ander thema heeft, laat Marieke ook hierin zien dat maatschappelijke thema’s in relatie tot privélevens haar raken. ‘De Grote Dingen’ maak ik klein door mensen te laten vertellen wat de invloed daarvan op hun leven, hun gedachten en hun idealen is. In de pers wordt over na de aanslagen in België en Frankrijk in extremen gepraat en stressvolle beelden geboden. Dat ziet er zo heftig uit en dat lijkt dan ook zo heftig. Maar ik wil niet met wantrouwen leven. Mijn drijfveer is dat ik in gesprek wil zijn en blijven, perspectief laten zien en vertrouwen blijven hebben. Wat ik interessant vindt is de mensen te laten zien in zulke onderwerpen. Hoe is het dan in de praktijk? Hoe komt dat samen in de school? Hoe gaan kinderen daarmee om?’

‘In Utrecht heeft de wijk Overvecht al twintig jaar een slecht imago. Dat is weer zo’n groot ding. Juist door dat leven in de school maak je het klein en laat ik de impact van dit grote op het kleine leven van kleine mensen zien. De school uit de film kennen we, want onze eigen kinderen zitten er op. Natuurlijk is het interessant om de school als school te portretteren, maar ik wilde vooral ook de mensen uit deze multiculturele wijk filmen en ouders thuis aan het woord laten daarover. Soms ging dat niet, bijvoorbeeld als een kind naar de Koranschool gaat. Van de ouders mocht het wel, hoewel ze het best eng vonden om dat te laten zien, maar de kinderen wilden het zelf niet. We merkten dat de islam in verschillende families niet eenduidig beleden wordt en een andere rol heeft. Dat accepteren we en respecteren we. Iedereen mag en moet zijn eigen grenzen aangeven.’

Marieke Spee‘Wat mij opgevallen is bij het maken van deze film is dat elke ouder, met welke achtergrond dan ook, een vredig leven en toekomst wil voor zijn kinderen. En ik zag hoe de bewoners in deze wijk met elkaar samen praten en leven. Persoonlijke gesprekken voer je niet elke dag op het schoolplein en met mijn camera op mijn schouder voelde ik mij eerlijk gezegd ook vrijer om vragen te stellen. Hassan, de Turkse vader uit de film, raakt aan dat bijvoorbeeld een aardbeving in zijn thuisland impact heeft, juist ook op zijn leven hier. Hij is ongerust over zijn familie en vrienden, maar zijn kinderen ook. Daar zou het op scholen over moeten gaan, omdat kinderen daar ook mee bezig zijn.’

‘Ik denk dat scholen ook meer met de culturele en religieuze achtergrond van hun leerlingen zouden kunnen. Dat toont de rijkdom van de wereld die je in de school hebt. Ze kunnen je vertellen over het offerfeest. Dat is toch boeiend om over te leren van elkaar? Kinderen vinden die verschillen van nature vanzelfsprekend. Het gaat hen niet om aanpassen, maar gewoon – het is. Zonder oordeel.’

‘Het werd spannend na de Parijse aanslagen op 13 november, vorig jaar. We hadden niet gepland te filmen op de maandag erna. Toen we de school belden, bleken er klassengesprekken gepland te staan vanwege de grote impact op de kinderen. Daar mochten we bij zijn. Dat gesprek is zó belangrijk. Ik zag hoe hoog het bij de leerlingen zat en hoorde wat ze daarover te zeggen hadden. Hoe belangrijk is het niet voor een school om gebeurtenissen als deze bespreekbaar te houden.’

‘Ik zou willen dat we over vijf jaar dezelfde mensen opnieuw kunnen filmen om te laten zien hoe de mensen, de wijk, de levens zich hebben ontwikkeld en hoe dat veranderd is. En dat ga ik zeker doen,’ besluit Marieke Spee.

Lees hier een ander artikel/interview over de film in het AD

filmmStemming van hetkind

De verkiezing van de Onderwijsfilm 2016 heeft tot doel onderwijsfilms meer aandacht te geven, zodat deze films een bijdrage kunnen leveren aan het beantwoorden van pedagogische en onderwijskundige vraagstukken. U bent ook van harte welkom om als bezoeker van de avond of via onderwijsplatform HETKIND over de genomineerde films van dit jaar te spreken en te schrijven. Wat doet deze film met jou, wat betekent het voor jouw praktijk, als onderwijzer of betrokkene.

Naast het invullen van onderstaande poll (de stemming van hetkind) kunt u ook eventueel een blog sturen naar redactie@hetkind.org