inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Rikie van Blijswijk


Rikie van Blijswijk
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Dit is de leraar die ik ben en dit is waar ik voor sta! hetkind.org/?p=55581

Ongeveer 5 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Documentaire Vergeet mij niet: ‘Het ritueel van de groep om het uitgeprocedeerde kind dat weg is, te blijven herinneren’

1 oktober 2016

Rikie van Blijswijk

Drie documentairemakers/regisseurs vertellen over de bedoeling van hun film, die in aanmerking komt om verkozen te worden tot Onderwijsfilm van het jaar. Als laatste in de rij komt Jan-Jaap Kuiper aan het woord, naar aanleiding van Vergeet mij niet (Forget me not). Deze documentaire was dit jaar ook als 2DOC te bewonderen bij de VPRO en maakte op veel kijkers en recensenten indruk. Zijn verhaal:  ‘Ik wist niet dat er aparte scholen waren voor kinderen die we vervolgens het land uitsturen.’

Tijdens de Nationale Onderwijsweek in Rotterdam wordt op 5 oktober de prijs voor de Nationale Onderwijsfilm 2016 uitgereikt. Drie films – Maatschappijleer, Made in Overvecht en Vergeet mij niet – maken kans op een publieksprijs en/of een juryprijs. U kunt ook nog stemmen, ook onderaan dit artikel.

vergeetJan Jaap Kuiper studeert in 2008 af als documentairemaker aan de Film Academie. Zijn bekendste documentaire tot nu toe is Sinners’ Disease (2011): het laat zien dat er bijna een miljoen mensen met hiv in Rusland zijn, terwijl het virus in het algemeen nog steeds als een ‘zondaars’-ziekte wordt gezien. In 2016 volgt Vergeet mij niet, nadat hij een krantenartikel leest over een directeur van een asielschool uit Rijen, die aan de bel trekt. Kuiper ontdekt dat er zeven Nederlanders zijn, die uitgeprocedeerde kinderen opvangen.

‘Ik wil met deze docu niet alleen laten zien dat deze scholen er zijn, maar vooral wat het met kinderen doet als ze onzeker zijn over hun toekomst, omdat uitzetting boven hun hoofd hangt. Ze maken vrijwel dagelijks mee dat hun klasgenoten verdwijnen. Die worden uit het AZC gehaald en moeten terug naar hun eigen land’. Jan Jaap is geraakt door de leraren en directeur van de school in deze film. ‘Ze willen de kinderen een goede (school) tijd geven. Ontroerend te zien hoe positief deze vakmensen tussen hen staan’.

De documentaire  is zo gemaakt dat je als kijker als het ware zelf de school binnenloopt. Je mag overal meekijken en meevoelen en omdat er geen ‘voice-over’ is, ga je zelf nadenken en conclusies trekken over wat je ziet en hoort. Jan Jaap laat zien dat deze situatie niet goed is voor leerlingen en roept vragen op: Maar wat dan wel? Wat zou er moeten gebeuren? Wat zou beter zijn?

Tijdens het maken van de documentaire valt de regisseur op hoe ‘Nederlands’ deze kinderen zijn geworden. ‘Dat bedenk je niet. Het zet aan het denken als je de discussies hoort over om deze mensen het land uit te zetten’ En wat zullen deze kinderen het moeilijk hebben in hun ‘thuisland’, in een ander land! Toch zit er ook een positieve kant aan. Zo’n directeur als Peters…. Als we meer van deze mensen hadden, dan zouden we er beter voor staan. Hij zet zich in voor ze, rekt de regels op, wil meer en betere opvang.’

De documentaire zou oorspronkelijk De Verrekijker heten, de naam van de school, maar gaandeweg is het Vergeet mij niet geworden: het ritueel van de groep om het kind dat weg is, te blijven herinneren.

‘Ik wilde de film maken binnen de muren van de school in groep 2, 6 en de taalgroep. Al snel na het begin van de opnames kwam de grote stroom vluchtelingen op gang en ik voelde dat dit ook een plek in de film moest krijgen. Binnen de school leek het erop dat er meer kinderen weg moesten; dat er ruimte gemaakt moest worden. Meerdere gezinnen werden sneller opgepakt en uitgezet. Tegelijkertijd kwamen buiten de school steeds meer nieuwe kinderen aan. We kregen te maken met een verbazingwekkende realiteit. Dat maakte het spannend en tegelijkertijd goed om te registreren.

De directeur en de leraren voelden de beperking om veel meer kinderen op te vangen vanwege ruimtegebrek en gemis aan extra gelden. Daarom volgt de camera vanuit de school b.v. de teleurgestelde mensen, langs het hek van de speelplaats terug naar het AZC.

Dit is een bijdrage van Rikie van Blijswijk.

filmmStemming van hetkind

De verkiezing van de Onderwijsfilm 2016 heeft tot doel onderwijsfilms meer aandacht te geven, zodat deze films een bijdrage kunnen leveren aan het beantwoorden van pedagogische en onderwijskundige vraagstukken. U bent ook van harte welkom om als bezoeker van de avond of via onderwijsplatform HETKIND over de genomineerde films van dit jaar te spreken en te schrijven. Wat doet deze film met jou, wat betekent het voor jouw praktijk, als onderwijzer of betrokkene.

Naast het invullen van onderstaande poll (de stemming van hetkind) kunt u ook eventueel een blog sturen naar redactie@hetkind.org