profiel

Simone Mark


Simone Mark
Bekijk mijn profiel

twitter

Over verdriet en het gevoel dat je niet goed genoeg bent hetkind.org/?p=53675

Ongeveer 5 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Biografisch perspectief: ‘Verhaal met Danny, als basis voor mijn leraar-zijn’

10 januari 2017

Simone Mark

Geplaatst in: Partnerschap, Opvoeding,

Voor Simone Mark vond één van de meest betekenisvolle ervaringen plaats aan het begin van haar loopbaan. Vandaag de dag vertelt ze het ‘verhaal over Danny’ aan alle leerkrachten die hun pedagogische sensitiviteit willen ontwikkelen.  Dit deel van de pedagogische biografie is de basis  voor haar leraar-zijn. Haar bijdrage.

Ik was 23 jaar en mentor van negen leerlingen op een school voor zeer moeilijk opvoedbare kinderen. Het waren stuk voor stuk unieke jonge mensen. Bij de meeste kinderen kun je met wat humor, gezag en vertrouwen een heel eind komen. Maar één jongen  hield mij echt bezig. Met  Danny was er geen contact mogelijk; hij keek weg  en weigerde met mij te praten. Hij zat daar maar aan zijn tafel voor zich uit te staren. Geduld is geen kwaliteit van mij en na een paar weken was ik het al zat.

Tijdens de  ochtendpauze had ik geprobeerd om een gesprekje aan te knopen, wat Danny blijkbaar niet waardeerde. Hij bleef maar zwijgen. Nadat hij was gaan zitten, liep ik naar zijn tafel. Ik ging recht voor hem staan. Wat ik precies gezegd heb, weet ik niet meer. Wat ik mij wel herinner, was de scherpe toon in mijn woorden. Nadat ik uitgesproken was, gaf Danny mij een woedende blik en zei toen luid en duidelijk: “Ik gum jou uit!” Verbinding verbroken…

Er stond mij niets anders te doen dan hem ruimte te geven. Ik praatte zo min mogelijk tegen hem. Ik heette hem welkom, gaf aan wat we te doen hadden, maar verder niets. In de weken erna, begon zijn boodschap langzaam meer betekenis te krijgen en veranderde onze relatie. Ik begon te zien dat ik Danny vanaf het eerste moment een verwend ettertje vond. Volgens zijn ouders was hij autistisch, maar daar wist ik toen niets van. Mijn theorie was simpel: het joch was onuitstaanbaar en arrogant. Was dat wel zo?  Had ik hem echt leren kennen?   Mijn onuitgesproken afwijzing was voor hem blijkbaar zo duidelijk geweest, dat hij zich afschermde. Danny voelde zich door mij niet gezien. Ondanks of misschien dankzij zijn autisme, zette hij onze relatie op scherp.

In de leergang Pedagogische Tact gaan deelnemers op zoek naar hun zijnskwaliteiten en ontdekken zij de pit van hun pedagogisch vakmanschap. We gaan er dus vanuit dat pedagogische sensitiviteit een gave is, die leraren kunnen ontwikkelen. Het is van belang om hierbij gebruik te maken van het verhaal van de leraar; het biografisch perspectief. Terugkijkend op mijn professionele biografie, heeft één van de meest betekenisvolle ervaringen plaatsgevonden aan het begin van mijn loopbaan.

Vandaag de dag ben ik erg blij met deze ervaring, omdat ik dit verhaal kan vertellen aan alle leerkrachten die hun pedagogische sensitiviteit willen ontwikkelen.  Ik vraag hen aan de slag te gaan met hun leerlingen, met die ene jongen of dat ene meisje die het je echt moeilijk maakt. Ik geef ze symbolisch een gummetje. En als ze zeker weten dat er vertrouwen is ontstaan, sturen ze de gummetjes weer naar mij op. Inmiddels heb ik er tientallen terug. Bij elk gummetje hoort een ogenschijnlijk klein verhaal. Ik weet echter dat ze het bewijs vormen van een grote overwinning.

Simone Mark is onderwijskundige en pedagoge en betrokken bij ontwikkeltrajecten tact en leiderschap van het NIVOZ. Binnenkort verschijnt haar boek Pedagogisch contact. Verbondenheid door aanraking. zie ook www.pedagogischcontact.nl

 

 

Om u beter van dienst te zijn, maakt hetkind.org gebruik van cookies » Meer informatie