Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Mascha Groenman


Mascha Groenman
Bekijk mijn profiel

twitter

‘Terwijl ik een stiekeme traan wegveeg, rouwt mijn groep 3 door te doen’ hetkind.org/?p=57481

Gisteren op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
De zin en onzin van AVI-lezen in groep 3

15 maart 2017

Mascha Groenman

Geplaatst in: Verantwoordelijkheid,

Januari toetsmaand. Mascha Groenman moet weer de DMT en AVI afnemen bij haar groep 3. Als Joppe binnenkomt en de woordenlijst bekijkt, kan hij daar nog wel het nut van inzien, want die woorden kan hij mooi gebruiken in het dinoboek dat hij aan het maken is. Maar dat verhaal over Jaap dat hij moet lezen kan hem echt gestolen worden. Want wat heeft hij daar nu aan bij zijn dinoboek? Iets wat Mascha maar al te goed begrijpt.

Januari, toetsmaand. Ik haal de kinderen om de beurt op uit het lokaal om DMT en AVI af te nemen. De meeste kinderen gaan mee en lezen bereidwillig de teksten voor die ik ze voorleg, terwijl ik goochel met telefoon -om de tijd op te nemen- en formulieren om alles op te schrijven. Na een keer of vijf dezelfde woordjes en dezelfde tekst gehoord te hebben, raak ik er wel klaar mee. Met name het verhaal over Jaap, die hoogstwaarschijnlijk in een identiteitscrisis verkeert en zich de hele tekst lang afvraagt wie hij nu eigenlijk is: een zoon, een broer of een neef, begint me tegen te staan. Het is de M3-tekst die alle kinderen moeten lezen.

Dan komt Joppe binnen. Hij kijkt naar de lijsten met woordjes en vraagt of ik daar misschien een printje van wil maken, want ‘ik maak met mama samen een dinoboek en dan zijn al die woordjes wel handig.’ Ik vraag of hij ze eerst eens wil lezen. Dat doet hij. Hij doet enorm zijn best en is blij als hij mag stoppen. Dan leg ik het verhaaltje over Jaap (die nog steeds niet weet of hij een neef of een zoon is) neer en vraag Joppe deze ook te lezen. Hij werpt er eens een blik op en meldt mij dan dat hij hier geen printje van hoeft: ‘Dit kan ik nergens voor gebruiken.’

Omdat ik wat aandring, leest hij dan toch. Na een aantal zinnen neemt hij de tijd eens flink te gapen. Na nog twee zinnen rekt hij zich langdurig uit. En halverwege besluit hij dat het genoeg is. ‘Ik ben een dinoboek aan het maken, dus die woordjes wil ik best lezen, want die kan ik misschien nog wel gebruiken. Maar dit verhaaltje heb ik ECHT niet nodig.’

Ik spoor nog eens aan, Joppe leest verder, maar het heeft duidelijk niet zijn interesse. AVI M3 heeft hij niet gehaald. Maar dat dinoboek….wordt vast geweldig.  En spannend ook. Ik denk niet dat Jaap daaraan kan tippen.

Mascha Groenman is leerkracht op een basisschool in Bergen en moeder van twee kinderen, waarvan de oudste PDD-NOS en dyslexie heeft en de jongste hoog-/meerbegaafd is. Dit is haar eigen blog.

Om u beter van dienst te zijn, maakt hetkind.org gebruik van cookies » Meer informatie