profiel

Suzanne Niemeijer


Suzanne Niemeijer
Bekijk mijn profiel

Wat is voor jou de onderwijsfilm van 2017?
twitter

Hoe kunnen we een sfeer creëren waarbij iedereen betrokken is en verantwoordelijkheid draagt? hetkind.org/?p=59939

Ongeveer 8 uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
Blij om te zijn wie je bent

18 augustus 2017

Suzanne Niemeijer

Geplaatst in: Partnerschap,
Pedagogische momenten zijn overal waar kinderen zijn. Ook tijdens een gezellige avond bij vrienden. Vlak voor de 8-jarige Isa naar bed gaat, heeft ze nog een vraag aan Suzanne Niemeijer, docente Pedagogische Tact en Pedagogisch Leiderschap. Een vraag waar ze even over na moet denken, voor haar iets invalt om Isa echt te helpen…

‘Suzanne, Isa heeft een belangrijke vraag voor je.’

Isa ligt in bed en maakt zich zorgen. Na de zomervakantie gaat ze naar groep 5. Daar wordt van haar verwacht dat ze een spreekbeurt gaat houden. Maar hoe moet ze dat doen, als ze het zo spannend vindt als iedereen naar haar kijkt? Die vraag wil ze aan mij stellen.

Ik ga op haar bed zitten en denk even na hoe ik haar kan helpen. Dan krijg ik een ingeving.
‘Weet jij hoeveel mensen er zijn die ontzettend blij zijn, dat jij Isa bent?’ Ze kijkt me aan, lichte verwarring op haar gezicht. Ik help haar op weg: ‘In ieder geval papa en mama natuurlijk en Annelie’. Ze grinnikt, want haar vijfjarige zusje is heus niet altijd blij met haar. Maar ze heeft het idee te pakken en begint: ‘Mijn vriendinnen Merel, Jasmijn, Kamar, …’ Ze denkt even na en dan noemt ze zo achter elkaar nog wel 30 mensen op, jong en oud. Ze zucht ervan en ik ook.

‘Wat veel mensen zijn dat, hè?’ Ik wil verder met mijn idee om haar te vertellen wat ze eraan heeft om dit te weten, maar daar is nog geen ruimte voor. Haar brein werkt op volle toeren en voor ik iets kan zeggen, gaat ze weer verder met opnoemen: ‘Ik heb mijn hele klas nog niet eens opgenoemd en alle juffen!’ Ze zit nu rechtop in bed en ik realiseer me, dat ik niets meer hoef te zeggen. Ze vindt haar eigen antwoorden. Haar hele lijf staat ‘aan’. Ik kijk naar haar en geniet van het besef dat in haar groeit hoeveel mensen er bestaan, die blij zijn, dat zij Isa is.

En dan komt ze tot een diep besef: ‘Eigenlijk kan ik nog wel doorgaan tot over de duizend. Want opa is dood, maar die is toch blij dat ik Isa ben. En zijn vader en moeder en hun vader en moeder… eigenlijk alle mensen die ooit geleefd hebben doen mee. Zo kun je altijd doorgaan.’ Ze kijkt wat dromerig en ploft neer. Rust daalt over haar neer.

‘Ik geloof, dat je nu al een stukje van het antwoord op je vraag hebt, toch?’
Ze kijkt verrast en knikt… iets aarzelend nog, alsof ze erover nadenkt.
‘Ga nu maar lekker slapen en over een tijdje, vlak voor groep 5 begint, vertel ik je nog verder.’

Met een dikke knuffel nemen we afscheid. Ze kan met een gerust hart aan haar vakantie beginnen.

Suzanne Niemeijer is docente Pedagogische Tact en Pedagogisch Leiderschap.

Om u beter van dienst te zijn, maakt hetkind.org gebruik van cookies » Meer informatie