profiel

Daniëlla Nicolaes


Daniëlla Nicolaes
Bekijk mijn profiel

twitter

Moderne didactiek: alternatieven voor frontaal lesgeven hetkind.org/?p=64313

Gisteren op NIVOZ-platform hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Hoe zorg ik als inspecteur dat een schoolteam zich gezien voelt?’

8 april 2018

Daniëlla Nicolaes

‘Hoe zorg ik er als inspecteur voor dat bij mijn volgende schoolbezoek het team zich ook gezien voelt? Hoe geef ik een school en een team voldoende ruimte om zichzelf te laten zien? Wat zijn de juiste vragen?’ Het zijn vragen die onderwijsinspecteur Daniella Nicolaes zichzelf stelt en die, zo realiseert ze zich, voortkomen uit haar eigen wens om te gezien te worden. Want dat is wat ze zelf ervoer toen ze een nieuw afdelingshoofd kreeg.

In de afgelopen periode kreeg onze afdeling twee keer een nieuw afdelingshoofd. Deze twee wisselingen hebben mij het één en ander doen inzien.

Gezien worden

Vorig jaar liet ons nieuwe afdelingshoofd weten met iedereen een kennismakingsgesprek te willen voeren. Tijdens het gesprek praat ik over zaken waar ik energie van krijg; over er toe doen, over hoe ik dat wil bereiken. Na anderhalf uur ronden we het gesprek af en loop ik enthousiast door de gang. Ik voel me super. Ik heb het gevoel dat ik in elke werkgroep die ik interessant vind een rol mag spelen. Is dat zo? Nee. Ik heb helemaal geen toezeggingen gekregen. Wat is het dan? Wat is er gebeurd?

Terwijl ik terugkijk op het net gevoerde gesprek ga ik het steeds duidelijker zien. Ik ben ‘gewoon’ gezien. Iemand heeft de juiste vragen gesteld en mij in het gesprek in mijn kracht gezet. Ik voel me heerlijk, zit vol energie en kan niet wachten aan het werk te gaan. Ga ik op een andere manier aan de slag dan voor mijn gesprek, vraagt u zich misschien af? Ja! Ik ga aan de slag met nog meer geloof dat ik mijn ambities waar kan maken.

Het bericht aan het eind van het jaar, dat mijn afdelingshoofd op een andere plek gaat werken, is dus wel even een dingetje voor mij.

Jezelf mogen laten zien

Begin 2017 geeft mijn tweede nieuwe afdelingshoofd aan een verrassingspresentatie te hebben. Ik ben benieuwd. Het blijkt een fotopresentatie te zijn om haar beter te leren kennen. Met enorme bewondering kijk ik naar de manier en de openheid waarop zij zichzelf neerzet. Het voorstel dat we elkaar allemaal wel wat beter kunnen leren kennen, slaat aan. Iedereen krijgt de mogelijkheid om zichzelf via een fotopresentatie aan de groep te laten zien. Ik hoor alleen maar positieve geluiden.

En zo heb ik dus binnen een korte periode twee afdelingshoofden leren kennen die mij allebei geheel op eigen wijze hebben weten te inspireren. Het voelt alsof ik in mijn energie ben gezet, terwijl er in mijn dagelijkse werkzaamheden geen directe veranderingen hebben plaatsgevonden. Dat doet gezien worden en mezelf mogen laten zien dus met mij!

Vernieuwd toezicht

Gezien worden en jezelf mogen laten zien. Hoe meer ik erover nadenk, des te vanzelfsprekender ik het eigenlijk vind. Het klinkt simpel. En toch, het gegeven dat ik in relatief korte tijd heb gemerkt wat het met je doet als het ook daadwerkelijk gebeurt, zorgt ervoor dat ik weet dat het niet zo simpel is als het klinkt. Als ik ervan uitga dat ik niet heel anders in elkaar steek dan menig ander, dan vinden bestuurders, schoolleiders, leerkrachten, leerlingen het dus vast ook fijn om gezien te worden en om zichzelf te laten zien. Met dit in m’n achterhoofd: hoe zorg ik er als inspecteur voor dat bij mijn volgende schoolbezoek het team zich ook gezien voelt? Hoe geef ik een school en een team voldoende ruimte om zichzelf te laten zien? Wat zijn de juiste vragen?

Ik denk aan het vernieuwde toezicht. In het rooster dat we de school van tevoren sturen, staat dat de school een presentatie mag geven. Dat is eerste stap naar jezelf kunnen laten zien! Aan mij de taak om tijdens zo’n presentatie de school dan ook echt te zien. Niet alleen denken aan hetgeen ik allemaal wil weten, maar mezelf ook durven laten meenemen. Nieuwsgierig zijn naar waarom de school juist laat zien wat zij laat zien. Oprechte nieuwsgierigheid zorgt voor de juiste vragen. En de juiste vragen kunnen ervoor zorgen dat iemand zich gezien voelt.

Als het mij lukt om bij mijn volgende schoolbezoek het team het gevoel te geven dat ik ze heb gezien, dat zij zichzelf hebben kunnen laten zien en om daarover in gesprek te gaan, dan komt er een prachtige energie vrij. Wat zou het super zijn als het team vervolgens gaat nadenken of zij ook daadwerkelijk de leerling zien en deze de kans geven zichzelf te laten zien.

Wegblijven van aannames en eigen behoeftes….. Dat is iets voor een volgend blog.

Dit blog verscheen eerder op de website van Onderwijsinspectie en is overgenomen met toestemming.

Daniëlla Nicolaes is inspecteur Primair Onderwijs en moeder van een dochter (8) en zoon (6).

Om u beter van dienst te zijn, maakt hetkind.org gebruik van cookies » Meer informatie