Column: ‘Als de gordijnen bij Pim opengaan’

Wanneer je als kind in een nieuwe situatie komt, is veiligheid en vertrouwen erg belangrijk. Pim krijgt bij Marcel van Herpen in de klas tijd en ruimte om zijn plek te vinden.  Het handschrift van Pim vertoont opvallende gelijkenis met zijn werk en zijn manier van doen. Samen met Pim weet Marcel de ruimte te vinden, waardoor ook dit kind een stukje van zichzelf durft te laten zien. ‘Als de gordijnen opengaan.’ 
Pim zit al drie weken op onze school. Hij is ingestroomd in groep acht. Zijn ouders zijn blij dat hij nog een jaar bij ons kan zijn. Twee vriendjes van hem zitten in mijn klas. Op de vorige school heeft hij een …

Onderwijscafé in Zwolle op 30 januari: inspiratie, legitimatie en verbinding

Voor de tweede keer wordt in Samen Zwolle een onderwijscafé gehouden. Op woensdagmiddag 30 januari zijn docenten (PO, VO en MBO) welkom , samen met schoolleiders, bestuurders en andere betrokkenen om elkaar te inspireren en kennis/ervaringen uit te wisselen. Ilse van Hal, directeur bij Stichting Cambium, zal  de aftrap verrichten door over haar bezoek te vertellen aan scholen op IJsland.  Het café start om 15.30 uur in Samen Zwolle, in het hartje van de stad. (Een week later – op 6 februari – is er een onderwijscafé in Driebergen, georganiseerd door leraren van De Werfklas in Culemborg, klik hier).
Zo’n 20 ler …

Column over betrokkenheid: ‘Een hele puzzel’

Marcel van Herpen gaat in gesprek met Tijn. De jongen zit te puzzelen, maar zoekt niet uit zichzelf de uitdaging. Wat eerst een hele puzzel lijkt, blijkt al vlot een stukje waardoor deze leerling ineens zijn eigen grenzen wil verkennen. De column.
Jan vroeg me om mee naar Tijn te komen kijken.
Tijn ‘doet het allemaal wel’, maar van echte betrokkenheid is geen sprake. En dus is zijn ontwikkeling waarschijnlijk niet optimaal.
Nu zit Tijn een zelfgekozen puzzel te maken. Ik ga bij hem zitten. Tijn lacht naar me en zegt: “Makkelijk”.
Als hij klaar is, wil hij weglopen. Ik vraag hem of ik de puzzel moeilijker mag maken. � …

‘De dag dat iemand je kan laten weten dat-ie je waardeert’

Lerares Marianne Bloemendaal doet een ontdekking. Haar auto is bekrast. Ze deelt haar verhaal met de klas en brengt het gesprek op gang. Een dag later is de sfeer in de klas voorgoed veranderd: het is weer feest. Haar column: ‘De dag dat iemand je kan laten weten dat-ie je waardeert’.
Het waren spannende weken geweest. De Cito-toets, de adviezen voor het middelbaar-onderwijs, het had allemaal niet bijgedragen aan de rust en het was behoorlijk moeizaam geweest om orde te houden. Een aantal kinderen had ik aardig aan moeten pakken en voor sommigen ook met hier en daar wat strafwerk toe. Het leek wel alsof wij – de kl …

Column: kleuren of strafwerk

Robbert zit op een school voor speciaal onderwijs. Hij komt thuis met een geschenk voor moederdag, maar het is geen cadeau dat Robbert zou willen geven. Het verhaal brengt bij Marcel van Herpen gedachten naar boven over zijn tijd in de kleuterklas.
We schrijven moederdag 2007. Tweeduizendzeven! Robbert zit op het speciaal onderwijs. Dat de school heel speciaal is, bewees zijn leerkracht (niet voor het eerst) rond moederdag. Toen Robbert vrijdagmiddag uit het busje stapte, liep hij met een beteuterd gezicht zijn huis binnen. Hij gooide zijn rugzak nonchalant in de hoek.
“Wat is er?” vroeg zijn moeder.
“Ik heb iets stoms moeten …

‘Starten vanuit de waarom-vraag: een heel verschil’

Tijdens zijn opleiding Leiding Geven II zag Martin Dogger een TED-filmpje. Simon Sinek sprak over grote leiders en ontdekte een patroon, dat hij ‘The Golden Circle’ noemt. “Grote leiders communiceren van binnenuit.” Zijn bijdrage: “People don’t buy what you do, people buy why you do it.” 
Sinek is er heel stellig in. “People don’t buy what you do, people buy why you do it.”  Hij vergelijkt Steve Jobs (Apple) met de gebroeders Wilbur en Orville Wright en Martin Luther King. Met name hun wijze van communiceren wordt onder de loep genomen.
Sinek geeft een simpel model, dat hij The Golden Circle. I …

‘Op zoek naar welbevinden, levensgeluk en autonomie’

Op maandag 3 september was het zover. Meester Kanamori begon met zijn reis door Nederland. Hij bezocht OBS De Hagedoorn in Almelo, en was op uitnodiging van Ouders & Onderwijs Twente in de Stadhuishal in Hengelo. Martin Dogger heeft de avond in Hengelo bezocht. Hij doet verslag: “In eerste instantie klinkt het vreemd. “Ik ken hem helemaal niet, geen idee wat ik moet verwachten”. Maar de reden waarom mensen een bezoek brengen aan Hengelo, om in de Stadhuishal Kanamori te zien, blijkt te verbinden. Welbevinden. Levensgeluk. Autonomie. Het zoeken van inspiratie”
De zaal is goed gevuld, met zo’n 400 men …

Column: Maarten wil de ruimte!

In haar columns schrijft Rikie van Blijswijk over die ogenschijnlijk kleine voorvallen met grote gevolgen voor kinderen en leraren uit haar jarenlange ervaringen en ontmoetingen in de scholen waar zij werkt en heeft gewerkt.
Ik werk op scholen als adviseur. Dat was al gauw bekend onder de andere ouders die aan het eind van de ochtend op de speelplaats op hun kind wachtte. De drempel naar de leraren was voor een aantal ouders blijkbaar vrij hoog. Ik kreeg al snel vragen als: ‘wat is eigenlijk auditieve analyse’ of  ‘is voor mijn kind een jaar extra kleuteren een oplossing?’
De moeder van Maarten belde mij zelfs thuis op. ‘ …

Column: ‘Eigenlijk heb jij dat ook, zei Anna’

In 2011 werd de conferentie ‘In het Onderwijs Kan het Wel’ gehoude. Ellen Emonds, genomineerd als leraar van het jaar, las daar een column voor. Een verhaal uit haar eigen praktijk. Ellen is leraar van groep 8 op De Bonckert in Boxmeer en docent Pedagogische Tact.
Marcel van Herpen Ellen Emonds op de Conferentie 'In Het onderwijs Kan Het Wel'. Foto Bob Barten
Voor mij is succes in het onderwijs partnership tussen leerkracht en leerlingen en ouders. Het is de bedoeling dat ik als leerkracht net zo veel van de kinderen leer als andersom. Leren van kinderen bestaat uit het kijken en luisteren naar hen wanneer ze met elkaar …

Column: Briefverkeer

Martin Dogger is leraar op de Schatkamer in Zwolle. Regelmatig schrijft hij columns, waarin hij subtiel schetst hoezeer leraren en kinderen elkaar nodig hebben. In deze column doet een briefje het belangrijkste werk.

´Meester, ik ben jarig. Maar dat had ik je al verteld, toch?’ Terwijl Bram deze woorden spreekt, komt hij naast me staan en slaat zijn arm om mijn schouder. Zijn verjaardagskaart ligt op tafel, en ik schrijf een felicitatie. ‘Ja, vanmiddag had je het me al verteld’ is mijn antwoord. Een flink contrast, deze gebeurtenis nu en één van een jaar geleden. Terwijl ik met een paarse gelpen de tekst versier, schieten …