inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 100.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Rikie van Blijswijk


Rikie van Blijswijk
Bekijk mijn profiel

twitter

'Een onderwijsheld kiest om te doen wat hij echt belangrijk vindt. Hij is een helper van zichzelf' bit.ly/1oajR9w

Ongeveer een uur geleden op hetkind's Twitter via hetkind.org

facebook
Over de noodzaak van onderwijsvernieuwingen

13 januari 2012

Rikie van Blijswijk

Geplaatst in: Samenleving,

Wilfred Rubens, projectleider Open Universiteit en E-learning adviseur, ziet ICT als belangrijk gereedschap om kennis te ontwikkelen, te delen en te ontsluiten. Regelmatig schrijft hij blogs over ICT in het onderwijs. In dit blog gaat Rubens in op onderwijsvernieuwingen en ICT.

Rond de jaarwisseling zijn weer diverse discussies ontstaan over onderwijsvernieuwingen. Willem Karssenberg geeft hier een goede, verbindende, samenvatting van. Behalve een dikwijls van weinig respect getuigende toonzetting, valt mij een aantal dingen daarbij op:

  • we houden onvoldoende rekening met redenen van weerstanden,
  • en we hebben onvoldoende oog voor de echte urgentie voor onderwijsveranderingen.

Ik licht beide zaken in deze blogpost toe.

Redenen van weerstanden

Voorstanders van onderwijsvernieuwingen (waartoe ik mezelf ook reken) houden dikwijls onvoldoende rekening met de redenen waarom een aanzienlijke (?) groep onderwijsgevenden zich verzet tegen onderwijsinnovaties. Ik onderscheid al langere tijd de volgende weerstanden:
Docenten vinden (t)e-learning niet in hun belang (status, positie, plezier in het werk, autonomie, kwaliteit werk, werkdruk (“teacher bandwith problem”, enzovoorts)

  • Docenten ervaren veel onduidelijkheid m.b.t. (t)e-learning (gevolgen voor de functie, verkeerde of andere verwachtingen m.b.t. te-learning, onduidelijke doelen)
  • Docenten weten het beter, door negatieve ervaringen. (T)e-learning -zoals het gebruik van smart phones- roept meer problemen op (afleiding, onrust), (t)e-learning lost niks op, enzovoorts.
  • Docenten zijn bang niet aan de nieuwe eisen te kunnen voldoen (vertrouwen in eigen kunnen, ICT-vaardigheden, ruimte om zich voor te bereiden).
  • Docenten voelen zich niet serieus genomen (zij zijn immers specialist op het gebied van leren).
  • Docenten zien de zin van (t)e-learning niet in (het gaat toch goed….)

Gaan wij onderwijsvernieuwers wel verstandig genoeg om met deze weerstanden. Begrijpen wij ze echt? Nemen wij ze voldoende serieus?

Gevoel van urgentie

Het valt mij verder op dat zo weinig gesproken wordt over de vraag waarom onderwijsinnovaties noodzakelijk zijn. Er wordt meestal benadrukt dat je dankzij ICT ‘verrijkende’ leeractiviteiten kunt organiseren, die je zonder technologie niet of veel moeizamer kunt vormgeven. Dat klopt op zich. Maar wat mij betreft is dat geen urgente reden om ICT in het onderwijs in te zetten.

Lees  hier verder.

Bron: blog Wilfred Rubens