inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Marleen van der Krogt


marleenvanderkrogt
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter
facebook
De juf van Sil vertelt over… samen leren

10 juni 2012

marleenvanderkrogt

Geplaatst in: Partnerschap, Samenleving,

Sil is het schoolgaande kind, tot leven gebracht binnen het Federatief Samenwerkingsverband Leerlingenzorg (FSL) op Voorne-Putten. Hij stond bekend als een ‘lastig kind’, maar is inmiddels het vertrekpunt geworden voor vernieuwend onderwijs en een verregaande perspectiefwisseling op bijna 40 basisscholen. Regelmatig vertelt Sil en/of zijn lerares of klasgenoten over hun nieuwe schoolleven. De derde aflevering: ‘De juf van Sil vertelt over… samen leren’.

Het is maandagochtend, door het raam van mijn klas zie ik de zon die opkom. Het belooft een mooie dag te worden. De rust in de school voelt goed, op m’n gemak nog wat spullen klaarleggen voordat de kinderen komen.

Dit jaar heb ik weer zo’n leuke groep, zo eentje waar je een echte klik mee hebt. Aan het begin van het schooljaar is het even aftasten, de juiste toon zoeken, de kracht van de groep vinden. Heel belangrijk is de overdracht van je collega. Hij of zij kent de kinderen al langer. Die informatie houd ik zeker in gedachten. Maar het is voor mij even belangrijk om mijn eigen gevoel te volgen.

Dit jaar ging de overdracht vooral over één jongen in de groep: Sil. Een lastige jongen, die vooral zijn eigen zin doet en snel afgeleid is. Mijn collega heeft het heel moeilijk gehad met Sil.

In mijn geheugen gravend kom ik tot de conclusie dat ik nooit een “lastig kind” in de klas heb gehad. Deze bestaan in mijn beleving gewoon niet. Kinderen die het lastig hebben bestaan wel!

Ik zie het als uitdaging om samen met een kind aan de slag te gaan: te begeleiden bij het zichzelf leren kennen en te onderzoeken hoe we daar het beste mee om kunnen gaan. Lukt dat niet, dan zal ik bij mezelf zoeken wat ik anders kan doen.

Je valt als kind niet uit, maar je valt op. Als juf zoek je naar de mogelijkheden en de mooie, leuke eigenschappen. Op basis van die eigenschappen ga je een relatie aan.

Een relatie op basis van wederzijds respect en vertrouwen.
Een relatie waarin ik ook mezelf ben en mezelf laat zien.
Een relatie waar ik niet boven het kind sta, maar er naast.
Een relatie waarin ik geen gesprekken heb ‘over’ (of tegen) het kind, maar mèt het kind.
Kortom: een relatie waar we samen in staan, waarin we samen leren.

Sil is een mooie jongen met veel talenten, daar werken we samen aan.  Sil heeft het af en toe lastig, ook daar werken we samen aan.

Het schoolplein vult zich met kinderen, nog een paar minuten en de stoelen zijn weer bezet. Ik heb er zin in.