inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Peter Heerschop


Peter Heerschop
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

Echt niet alles is oké in de klas van juf Kiet. --> opinie van @teadoek in Parool #tegengeluid parool.nl/opinie/-echt-n…

Ongeveer 4 minuten geleden op hetkind's Twitter via Twitter for iPhone

facebook
Videocolumn Peter Heerschop: ‘Eerst aan de sfeer werken, daarna kan alles geleerd worden’

7 oktober 2013

Peter Heerschop

Cabaretier en programmamaker Peter Heerschop heeft een groot onderwijshart. Eind jaren tachtig was lesgeven zijn grootste passie en nog steeds steekt hij docenten en leraren een hart onder de riem, zoals vorig jaar in deze toespraak. In 2007 sprak hij al eens videocolumn uit, die we vandaag – op de Dag van de Leraar – in de revisie doen. Omdat-ie tijdloos is en het vak van leraar ermee eert. ‘Leraar, twijfel niet of het belangrijk is wat je doet. Het is zo!’ 

peter3Vanaf mijn achtste jaar wilde ik al gymleraar worden.  De hele basisschool en een groot deel van de middelbare school heb ik dezelfde vakleerkracht gehad. Daar keek ik blijkbaar enorm tegenop. Bij hem zag het er altijd uit alsof het een heel leuk beroep was. En dat bleek in het echt ook. Ik was totaal verslaafd aan lesgeven.

Bij elke klas werkte ik eerst aan sfeer. Eerst ervoor zorgen met z’n allen dat het een leuke groep is, dat de sfeer zodanig is dat er ook eens iets mis kan gaan, dat je elkaar beter kunt maken, dat iedereen in het algemeen met plezier de klas binnenkomt. Als die sfeer er is. is lesgeven namelijk feest.

Soms moest ik daarvoor eindeloos praten, voor en na de les, Met sommige klassen kon ik gelijk alle leerstof aanbieden, maar met sommige moest ik eerst zes weken softballen, omdat iedereen in de klas dat leuk vond.  En soms een klas met alleen leerlingen van het lompste soort die vooral totaal gedrillt wilden worden. Dan zei ik: ‘Oké jongens, de deuren gaan vandaag op slot, vandaag gaan jullie roepen om je moeder. Ik ga namelijk kijken of jullie totaal kapotgemaakt kunnen worden. Met verschrikkelijke hindernisbanen en trefbal met de aller hardste opgepompte bal: Shirtjes uit, rooie plekken op het lichaam is af! Vonden ze praaaachtig! Die kwamen de volgende les juichend aan en riepen ‘Meester, gaan we vandaag weer roepen om ons moeder!!’

Uiteindelijk was de sfeer zo dat alles geleerd kon worden. En de kunst is om dat vol te houden. In welk vak dan ook, op elk niveau. En de hele goede leraren en leraressen kunnen dat. Die hebben niet alleen veel kennis, maar ook een groot hart.En oprechte interesse.

Kijk en luister mee.