inspiratie, legitimatie en verbinding
Deze website wordt inmiddels elke maand meer dan 150.000 keer bezocht! De verhalen komen van leraren, schoolleiders, bestuurders, ouders/opvoeders en onderwijsbetrokkenen zelf.
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background
Slide background

profiel

Edith van Montfort


Edith van Montfort
Bekijk mijn profiel

Stemming van hetkind
twitter

‘Lex wil niet leren. Dat zegt school. En hij is niet testbaar’ hetkind.org/?p=54795

Gisteren op hetkind's Twitter via hetkind website

facebook
‘Zijn wat je zegt. Daarin zit de kracht van onderwijskwaliteit. En dat kan er heel verschillend uitzien’

2 januari 2014

Edith van Montfort

‘In de onderwijspraktijk van alledag wordt veel te weinig diepgaand over onderwijs gesproken,’ stelt Edith van Montfort, bestuurslid bij de Stichting Katholiek Basisonderwijs Oss. ‘En da’s dan toch wel één, zo niet dé voorwaarde voor dat goede onderwijs.’ In 2012 trok ze voor  inspiratie naar de Verenigde Staten, naar de bron van van de Coalition of Essential Schools. In eerste instantie met een clubje directeuren en een beleidsmedewerker, maar afgelopen november nogmaals, nu met leraren, IB’ers en bouwcoördinatoren van alle dertien scholen. Eén van haar conclusies: ‘Zijn wat je zegt. Daarin zit de kracht van kwaliteit. Ook onderwijskwaliteit. En dat kan er heel verschillend uitzien.’

skboMet een organisatie die op orde is – onderwijskwaliteit en (bijbehorende) kengetallen deugen – en het met z’n allen knoerthard werken (ook aan weinig inspiratierijke klussen), is er de letterlijke en figuurlijke ruimte voor SKBO – de stichting in de gemeente Oss met 400 medewerkers en 4400 leerlingen – eigen kracht te maken in het primaire proces. Goed onderwijs, goed leraarschap, goed leiderschapNiet excellent of effectief, dat brengt ons immers op het ongewenste pad van competitie en concurrentie; ‘gewoon’ goed. Omdat de vraag naar goed onderwijs (leraarschap, leiderschap) ons in zekere zin de opdracht geeft ervoor te zorgen dat al het onderwijs goed is. (zie Gert Biesta in Het Alternatief – blz 67). Of lees mijn blog: Goed onderwijs, daar hebben kinderen gewoon recht op! 

Studiereis naar CES

In de onderwijspraktijk van alledag wordt veel te weinig diepgaand over onderwijs gesproken (zie Bill Banning in Het Alternatief blz 113). En da’s dan toch wel één zo niet dé voorwaarde voor dat goede onderwijs. In 2012 veronderstelde ik dat de onderliggende principes voor goed onderwijs van de Coalition of Essential Schools dat stevige inhoudelijke diepgaande gesprek over onderwijs zouden kunnen bevoorwaarden: The CES Common Principles  are a guiding philosophy rather than a replicable model for schools

En dan begin je met een reis naar de bron: naar de scholen & CES-conferentie in USA. In eerste instantie met beleidsmedewerker onderwijs en clubje directeuren (zie mijn blog in november 2012). Waarop het besluit volgde dit jaar met collega’s van alle dertien scholen te gaan; leraren, IB-ers, Bouwcoördinatoren, en enkele directeuren “Goh, moet je daar nu helemaal voor naar USA toe? Weet je wel wat dat kost. Wat je daar ziet kun je ook hier wel zien hoor. Ach die Amerikanen, veel uiterlijke schijn, niet heel echt hoor. Wat van ver komt is niet persé beter, heel andere cultuur en heel ander systeem, zegt niets over onze praktijk. In Finland, daar stelt het leraarschap pas wat voor joh.  Hoezo in gesprek aan de hand van principes voor goed onderwijs, we hebben ’t al druk genoeg. Ja als de inspectie niet zo’n druk legde op ons, dan wisten we het wel.  Makkelijk praten, kom maar eens op de werkvloer. Hoe leg je zoiets uit aan ouders….”

Al is de drang tot, verantwoorden, weer eens uitleggen en soms zelfs tegengassen groot; ik besluit ’t niet meer te doen. Ik gun een ieder – vooral hen die bovenstaande opmerkingen plaatsen – eens een echte reis in zijn eigen opvattingen. Wat je zegt bent je immers zelf, wat je ziet construeer je zelf. En daar mag het van mij over gaan:

Ben je wat je zegt: denken is doen, praten is niet zeggen maar zijn!

En geen enkele rode draad in al de reflecties van de collega’s op de reis: SKBOgoesUSA.

Zo herkenbaar als: leraren zijn leraar; zij zijn leraar in hun zijn.
Authentieke passie voor hun vak: betekenisrijk zijn in de ontwikkeling van kinderen.
In de klas: daar gebeurt het! De leraar is directeur van zijn klas. Zij maken meerdere ogen in de groep. Onderzoek in de klas. Ondersteuning van leerlingen in de klas: werken met het kind tussen de kinderen.
Onderwijs maken. Ja, ook daar centrale toetsen, methodes nauwelijks gezien. Leraren verlangen van zichzelf wat zij van hun leerlingen verlangen. En, ze doen dat!
Leraren. Vertrouwen in kinderen. In hun kunnen. In hun leerprogramma. In elkaar.

In goed onderwijs mogen kinderen ontdekken, waarvan ze nog niet wisten dat ze het mooi gaan vinden (Gary Stager – Invent to learn); Een methode? De gewone wereld is complex genoeg. Volop uitdagingen om binnen en van te leren, laten we meer werken met authentieke problemen. Geduld als grondwaarde; een grotere leervoorspeller van leerkwaliteit dan IQ (Saving our science – Annisa Ramirez); tijd laten gebeuren. Durven doen, keuzes maken, ook al zijn het de foute (in de wetenschap noemen ze dat gewenste data). Doe ‘ns gek en zeg eens Nee.

Zijn wat je zegt. Daarin zit de kracht van kwaliteit. Ook onderwijskwaliteit. En dat kan er heel verschillend uitzien.

  • Midden in the Bronx. Ramon Gonzalez. In  zijn school dragen de kinderen uniformen, spreken we elkaar formeel aan (binnen school ben je wat waard, daarbuiten spijtig genoeg te diffuus). Regels zijn helder, glashelder. Structuur, systeem, ritme vastomlijnd.
  • Aan de rand van San Fransico. Julie Kessler. In haar school geen uniformen, investeren op ‘verlagen’ van hiërarchische relaties (binnen school ben je wat waard daarbuiten spijtig genoeg te diffuus; lid worden van een gang is de grootste verleiding). Leerlingen zijn elkaars leraar. Taal in ieder vak.

Ramon en Julie: ze zijn wat ze zeggen. Heel verschillend. Samen met hun teams. Ze zijn succesvol in onderwijskwaliteit (ja dat blijkt ook uit de kengetallen). Zij creëren kansen voor kinderen waar die voor henzelf niet voor het oprapen liggen. Zij maken onderwijs.

En nu we dan toch verkeren in de tijd van #mijnmoment. En we toewerken naar #mijnonderwijsmoment. Kies ik er alvast eentje van 2013. 6 November, New York, Central Park East school 

fotousa

Rekenen bij de kleuters.
Vermenigvuldigen.
In tweetallen elkaar opdrachtjes geven.
Vraagt een vijfjarige aan zijn klasgenootje: “Do you want a challenge or not”.

Laat onderwijs zo zijn.
Kijken naar kinderen mensen.
Uitdagingen genoeg.
Reis rond in je eigen opvattingen.
Spreek ze uit.

Wat je zegt, ben jezelf.

Drs. Edith van Montfort is lid van het college van bestuur bij SKBO (Stichting Katholiek basisonderwijs Oss), dat bestaat uit dertien basisscholen in de gemeente Oss (4400 kinderen, 400 medewerkers). Ze was eerder directeur bij de Stichting Beroepskwaliteit Leraren en ander onderwijspersoneel (nu de Onderwijscoöperatie) en directeur bij Fontys Pabo Tilburg.